Twilight


 
IndexPortalFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Help me...

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Sarina

avatar

Aantal berichten : 106
Punten : 277

Character sheet
Leeftijd: Almost 15 years
Partner: Is it love? Or just friendship? I don't know.
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Help me...   ma nov 28, 2011 7:33 pm

Een meisje met rood haar dwaalde in een donker bos. Ze was nog net geen 15 jaar, dus ze was vrij jong. Ze was een wees, maar ze was kunnen ontsnappen uit het weeshuis. Ze wou er niet meer zijn, ze werd gepest door haar rood haar. Maar ze had er niet aangedacht hoe ze nu verder moest. Ze had geen huis, ze was nog jong en kwetsbaar, niemand zou haar in huis nemen, en als iemand haar zou vinden dan kon het zijn dat ze weer naar het weeshuis werd gebracht. Ze moest er niet aandenken om weer tussen die pestkoppen te lopen. Een traan liep uit haar ogen, en haar mascara liep uit. Ja, ze deed nu al mascara op, zodat ze misschien niet meer gepest zou worden. Ze wreef door haar ogen die begonnen te jeuken. Haar mascara was over haar heel gezicht uitgeveegd. Met veel schrik ging ze tegen een dikke boom zitten, ze hoorde overal enge geluiden. En ze had het ijskoud. Toen ze gekraak hoorde stond ze weer op. “Hallo? Is er iemand?” Een jonge kwam uit de bosjes. Hij had iets wat niet betrouwbaar was. Ze besloot niets meer te zeggen en gewoon weg te rennen. Zo snel ze kon, rende ze door het donkere bos. Maar ze bleef geritsel horen. Even lette ze niet op, en botste tegen een dikke tak op, en viel op de grond. Ze wreef met haar hand over haar hoofd, en voelde bloed van haar hoofd druipen. Ze keek verbaast voor haar, waar de jonge terug stond. Hij…hij was niet eens uitgeput?! Sarina kroop naar achteren, maar toen een boom haar weg versperde ging ze met haar rug tegen de boom zitten. “Wie…Wat ben je? Wat wil je?” De jonge opende zijn mond. “Jou bloed.” Sarina sperde haar ogen wijd open. Nee, dit was een nachtmerrie, dit kon niet! Angstig keek ze voor haar. “Dat kan niet. Dit is een nachtmerrie.” Weer stond ze op en probeerde weg te rennen. Maar de vampier versperde weer haar weg. “Alsof je me ooit te snel kunt af kunt zijn.” Sarina nam haar vuist en sloeg op de jonge, maar dat maakte hem alleen maar kwader. De jonge duwde haar de grond op. Hij deed zijn mond open waar 2 tanden scherper werden, en langer. Hij nam haar op met haar kraag en drukte haar tegen een boom. Sarina probeerde alles om de vampier van haar af te krijgen, maar ze wist…dat dit haar einde was.
&Seth
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Seth

avatar

Aantal berichten : 232
Punten : 972

Character sheet
Leeftijd: 15 jaar
Partner: I hope for a print..
Soort: Weerwolf

BerichtOnderwerp: Re: Help me...   ma nov 28, 2011 7:42 pm

De wolf draafde door het bos. Zijn bruine ogen keken nieuwsgierig rond. Hij was eindelijk weer ontsnapt uit de klauwen van zijn roedelleider Sam. Hij had geen zin om samen met hun te trainen. Als hij meedeed, deed niemand moeite en kon hij winnen. Alsof hij de zwakste was, echt niet hoor. Seth zuchtte en liep een tijd trager. Hij vond het hier niet fijn. Hij wilde avontuur en meedoen met grote gevechten zoals de rest van de roedel. Die mochten alles, maar hij niet omdat hij jonger was. Stom hoor. Zelfs zijn zus zeurde dat hij nog teveel meedeed. De wolf gromde en hoorde plots gegil en geroep. Een sterke vampiergeur drong zijn neus binnen waardoor hij moest walgen. Hij rende zo snel als hij kon richting het geluid en keek uit de struiken toe. Hij zag dat de vampier met een mens bezig was. Oh, dit zou niet gaan hoor! Dit liet hij niet toe. Luid gegrauw klonk uit de bossen. Een fijne wolf sprong met een grote behendige sprong op de grond. Hij denderde op de vampierjongen af en met opengesperde bek sprong hij erheen. Hij greep de vampier bij zijn nek en gooide hem met een plof van het meisje af. Hij gromde luider en luider van woede. Dit was zijn echte werk. Normaal zouden zijn broeders hem dit verbieden, maar het kon hem niets schelen. Dit was belangrijker dan de regels. Zijn vijand was de vampier, bijna allemaal toch. Hij beet de vampier in zijn nek en gooide hem de lucht in. Hij zette zich voor het meisje en gromde woedend. Zijn ogen flitsten woedend naar de jongen die opnieuw de aanval inzette en de wolf aanviel. Hij voelde de sterke armen om hem heen waardoor hij het wat moeilijker kreeg. Vampieren waren snel en sterk. Ze zouden je zo in twee kunnen breken als het echt moest.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sarina

avatar

Aantal berichten : 106
Punten : 277

Character sheet
Leeftijd: Almost 15 years
Partner: Is it love? Or just friendship? I don't know.
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: Help me...   ma nov 28, 2011 7:58 pm

Net toen de vampier wou bijten hoorde ze gedender op de grond. De vampier liet los en Sarina viel met een plof de grond op. Toen ze haar ogen open deed zag ze een wolf voor haar staan. Dit was nu wel genoeg. Ze liep naar de bosjes toe om weg te lopen. Hier wou ze niet langer meer zijn. Even draaide ze haar terug om, om een laatste blik te vestigen op de 2 wezens. Maar toen ze zag dat de wolf het misschien niet haalde, doordat hij zich had opgeofferd voor Sarina, versteende Sarina. Nee, dit kon ze niet, ze kon de wolf niet aan zijn lot overlaten. Ze probeerde een manier te vinden om de vampier af te lijden. Ze voelde aan haar hoofd, dat bloeide niet meer. Sarina voelde in haar zakken om iets scherp te vinden. Ja, ze had een zakmes bij der. Ze had dit eens bij een film gezien. Dus dit kon lukken. Ze sneed in haar pols, niet te diep zodat ze niet leeg bloeide. Het werkte! De vampier kwam op haar gestormd en smeet haar tegen een boom op. Ze viel bewusteloos door de klap. En ze kreeg beelden voor haar. De wolf, de vampier. Was dit dan het echte leven? Kwamen al de sprookjes dan echt uit? Of zeiden ze express dat het sprookjes waren, zodat ze hun bestaan geheim konden houden? Sarina kwam weer bij en zag de wolf het afmaken. Hij had het gehaald! Sarina stond op. Maar bleef verbaasd kijken naar de wolf. Ze voelde een speciaal gevoel, alsof ze elkaar al jaren kende. “Be…Bedankt.” Stotterde Sarina. En bleef in de ogen van de wolf kijken, die zo mooi waren als de maan…
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Seth

avatar

Aantal berichten : 232
Punten : 972

Character sheet
Leeftijd: 15 jaar
Partner: I hope for a print..
Soort: Weerwolf

BerichtOnderwerp: Re: Help me...   ma nov 28, 2011 8:03 pm

De wolf grauwde en hapte overal naar de vampier waar hij bij kon. Zacht jankte hij toen de vampier aan zijn botten begon en gekraak klonk. Het was nog niet gebroken, maar bijna. Plots roken de beide wezens bloed, vers. De wolf schrok op toen hij werd losgelaten en merkte dat het meisje alweer de lucht doorvloog en bewusteloos op de grond viel. Ze had zich gesneden voor hem, zodat de vampier afgeleid zou zijn. Slimme zet. Hij gromde luid en zag dat de vampier opnieuw richting het meisje wilde lopen. Meteen rende hij eropaf en sprong met zijn gewicht op de vampier. Beide wezens rolden weg van het meisje en de wolf zette zijn tanden overal in de vampier tot hij een goede spier en bot had gevonden. Hij scheurde het hoofd van de vampier, die in stukken brak. De wolf hijgde luid en stond op. Hij draaide zich voorzichtig op en geschrokken staarde hij in de bloedmooie ogen van het meisje. Ze leken te twinkelen. Hij staarde en staarde.. Hij prentte haar in. De wolf schrok enorm van het bijzondere gevoel en deinsde achteruit. Hij hoorde haar woorden en keek nog steeds recht in de ogen. Hij wist niet wat hij nu moest doen. Dit kon toch niet zomaar. Hij wilde zich niet verraden bij het meisje. Ze had al teveel gezien. Hij was redelijk klein en kon dan ook zelfs een gewone wolf zijn die haar beschermde, maar ze was slimmer. Seth deinsde verder achteruit terwijl hij in haar ogen bleef kijken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sarina

avatar

Aantal berichten : 106
Punten : 277

Character sheet
Leeftijd: Almost 15 years
Partner: Is it love? Or just friendship? I don't know.
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: Help me...   di nov 29, 2011 7:45 pm

Sarina bleef kijken naar de jonge wolf. Hij was véél groter dan een gewone wolf, en het leek dat de wolf haar verstond, dat de wolf haar kon beantwoorden maar het toch niet deed. Dit was gewoon raar. Ze keek even naar de vampier die als een omgevallen standbeeld op de grond lag. Zo leek het gewoon. Als je niet beter wist, zou je gewoon denken dat dat een standbeeld was dat iemand omver had gestoten, ookal leek het raar, zo in het midden van het bos. Van het standbeeld keek hij weer naar de wolf. Haar verbaasdheid veranderde in dankbaarheid. Maar ze zag dat de wolf achteruit ging. Neen, dat wou ze niet. Hij was de enige die haar nu gezelschap kon houden. Sarina ging weer zitten en keek weer naar de wolf. “Nee, ga nu niet weg. Ik ken hier niemand, en ben bang. Jij bent de 1ste die ik hier nu tegenkom, en vertrouw. Ik zal niet aan je komen ofzo als je dat niet wilt. Maar hou me alstublieft gezelschap. Ik wil hier niet alleen rond lopen. “ Het maakte haar niet uit dat de wolf haar begreep of niet. “Je vraagt je vast af wat ik hier alleen doe? Ik heb geen ouders, ik woonde in een weeshuis. Daar peste ze mij zodanig dat ik ben weggelopen, en nu…ben ik hier alleen. Ik mis het daar wel een beetje, maar het was er niet vol te houden. Ik weet helemaal niks meer van mijn verleden, buiten dat ik Sarina noem en binnen 1 maand 15 word. Ik werd altijd uitgesloten door mijn haarkleur, en ze zeiden dat ik te dik was. En als ze kans kregen, deden ze van alles met mij. Zoals mij slagen, eigenlijk meer mishandelen. Ik heb het nooit tegen iemand durven zeggen. Dus jij bent de enige waar ik het tegen zeg.;” Zei het roodharige meisje rustig. Het deed goed om tegen iemand te praten, ookal was dat een wolf. Ergens voelde ze haar heel goed, dat ze gezelschap had. Ze had haar in jaren niet meer zo veilig gevoeld als nu.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Seth

avatar

Aantal berichten : 232
Punten : 972

Character sheet
Leeftijd: 15 jaar
Partner: I hope for a print..
Soort: Weerwolf

BerichtOnderwerp: Re: Help me...   di nov 29, 2011 7:50 pm

Seth staarde naar de mooie ogen van het meisje. Steeds meer beelden van hem en haar schoten door hem heen. Dit was dus het inprenten. Hij had het nog nooit gedaan. Hij had er alleen van gehoord. Hij slikte de angst even weg en luisterde als laatste eens aandachtig naar het meisje. Zijn bruine ogen gleden over haar heen terwijl zijn oren naar haar gespitst stonden. Hij zweeg en wou zeker niets zeggen. Hij durfde zich niet zomaar als wolf bij een mens te vertonen. Hij wilde zich gedragen als een échte wolf, maar ze zou vast zien dat hij groter was. Oké, niet veel groter. Toch zag je het verschil van hem met een echte wolf. Seth zag dat ze uitgesproken was, maar de ogen bleven hem een gevoel geven. Het bezorgde hem ook angst. Angst omdat hij niet wist hoe hij hierop moest reageren. De wolf snoof zacht en zijn ogen zeiden genoeg. "Je zal me nog tegenkomen. Ik leg het je later uit, als je er klaar voor bent. Dit is niet zomaar iets.." Zijn stem was anders dan hem in mensenvorm. "En verbrand de vampier." Zo zouden mensen hen niet herkennen in mensenvorm en konden ze hun krachten later uitleggen. Dat zou hij wel doen. Als hij haar nog zou tegenkomen. Wie weet zou dat niet, maar vast wel wegens de inprenting. Geen vampier zou haar nu nog kwaad kunnen doen. Daar was hij zeker van. Seth snoof zacht waarna hij zich omdraaide en zo snel als hij kon wegliep.. Het deed pijn om haar achter te laten, maar ze was veilig nu. Hij keek niet achterom..
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sarina

avatar

Aantal berichten : 106
Punten : 277

Character sheet
Leeftijd: Almost 15 years
Partner: Is it love? Or just friendship? I don't know.
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: Help me...   di nov 29, 2011 8:02 pm

Toen ze uitgepraat was, keek de wolf twijfelend. Opeens zei hij iets. Sarina luisterde aandachtig. Eigenlijk verbaasde het haar niet, die wolf was anders. Toen hij uitgepraat was liep hij weg. Sarina stond op en probeerde hem achterna te lopen. “Wacht! Ga niet weg! Laat me niet in de steek!” Na een 100 meters gespurt te hebben viel ze. Ze keek nog rond haar. Ze kon nu wel in tranen uitbarsten. Die wolf was de enige die ze vertrouwde. Sarina stond weer op, en verdrietig stapte ze weer terug. Ze nam een aansteker –die ze meestal bij had- en stak de vampier in brand. Ze zocht naar houd en smeet wat takken op het vuur. Zo kon ze haar tenminste verwarmen, en zouden de beesten misschien van haar weg blijven. Toen alles was opgebrand stond ze op en liep angstig door het bos. Twijfelend over wat ze nu moest doen. Ze probeerde alles op hun plek te zetten, maar ze kon het niet. Waarom vond ze nooit geluk in het leven?

inspiloos
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Help me...   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Help me...
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Twilight :: Noorden :: Bos-
Ga naar: