Twilight


 
IndexPortalFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Schaatsen [Open]

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Shane

avatar

Aantal berichten : 63
Punten : 280

Character sheet
Leeftijd: 20
Partner:
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Schaatsen [Open]   za jan 07, 2012 1:14 pm

Met veelte veel energie die door zijn lijf gierde begon hij te rennen. Rustig, sneller, topsnelheid. Hij werd steeds sneller. De oorzaak daarvan was hij inmiddels al achter gekomen. Het was een vampier geweest die hem knock out had gekregen. De beetwonden in zijn nek voelde niet echt prettig aan. Het was een beetje ontstoken. Had die meid haar tanden niet eerst kunnen poetsen? Dacht hij een maar zette het al snel uit zijn hoofd. Het was nou eenmaal gebeurd, en na wat zoeken op internet, was hij er nog niet eens zo op tegen van wat er was gebeurd. Nu had hij gewoon het eeuwige leven! Het enige wat hem minder vrolijk maakte was de drang naar bloed. De eerste dagen waren verschrikkelijk geweest. Maar hij was sterk in zijn hoofd. Hij had kleurenlenzen ingedaan om zijn nog rode ogen onder te laten verschuilen. Tot nu toe had niemand het door gehad dat hij veranderd was. Misschien was het beter om dat zo te houden. Hij zou doorgaan met zijn leven en wel zien wat er verder zou komen. De snelheid die hij inmiddels kon bereiken zou hem de gouden medaille in de olympische spelen op kunnen leveren. Hij hielt van sport, eigenlijk gewoon van alles waar hij zijn energie in kwijt kon. Hij had teveel energie, hij was er mee geboren. Als kind kon hij al enorm snel op zijn benen staan, puur omdat het getraint was door de bewegingen die hij maakte in de box en op de vloer. Maar echt lekker tegen zijn ouders aanliggen als kind had hij nooit kunnen doen. Ze werden er gewoon gek van dat hij constant bewoog. Ergens wel logisch maar toch had hij het gemist. Vrolijk ging hij verder met rennen, hij trok zich op aan takken van bomen ondertussen. Hij slingerde soms van tak naar tak. Net een aapje. Hij genoot van de kracht die hij had, en die nogsteeds groeide. Hij kon nu zelfs stenen doormidden slaan! En het deed niet eens pijn. Toen hij zichzelf had gesneden aan een mes in de keuken, was het gelijk genezen. Verwonderd van alles wat er gebeurde nam de energie steeds meer toe. Nog even en hij zou vierentwintig uur per dag per week moeten rennen om zijn energie op een beetje een normaal pijl te houden.Hij keek op toen hij iemand hoorde roepen, zijn naam! Hij greens en ging er op af. In een menselijk tempo dan. Na even denken herkende hij hem. ‘Wat ben jij veranderd!’ Smilede hij en deed de oude vriendengroet mee. Het was Diëgo die voor hem stond, een vriend van hem die hij nu al een hele tijd niet meer had gezien. Het voelde goed om hem nu wel weer te zien. Hij had nog wel eens aan hem gedacht, alleen dat hij hem weer tegen zou komen had hij uit zijn hoofd gezet. Maar nu stond hij er toch echt. ‘Nog altijd zo druk als eerst?’ Grijnsde Diëgo hem toe. Hij schoot in de lach. Na een heel gesprek zonder nou echt goede inhoud kreeg hij te horen dat een vriend van hem voorgoed weg was. Hij slikte een brok in zijn keel weg toen hij te horen kreeg wat er was gebeurd. Waarschijnlijk dus hetzelfde als bij hem, alleen had het meisje wat hem had gebeten, niet het doel gehad om hem te vermoorden. Ze wilde hem alleen veranderen. Hij zag de blik van Diëgo al snel naar zijn nek gaan. De vraag stond op zijn gezicht geschreven. ‘Is niks hoor, waren twee honden aan het vechten, ik kwam ertussen, waren ze niet zo blij mee, wat ik me wel kan voorstellen. En toen beten de ene in mijn nek, en daar was ik niet zo blij mee, wat jij je denk ik ook wel kan voorstellen, denk ik’ Ratelde hij aan een stuk door. Hij had het terplekke verzonnen, maar dat kwam omdat hij in de verte een hond zag lopen. En zijn fantasieën waren enorm groot. Diëgo geloofde hem en niet veel daarna vond het afscheid alweer plaats. Hij moest rennen, hij hielt het niet meer, en Diëgo had nog niet gegeten, dus die wilde ook gaan. Nadat hij uit zicht was verdwenen stuiterde hij weer aan. Hij rende op recordsnelheid. Hij vroeg zich af of mensen hem nog wel konden zien. Hij was voor zijn gevoel nog sneller dan het licht. Het duurde lang maar uiteindelijk voelde hij de energie dalen. Het was genoeg geweest. Nu kon hij weer even rustig aan doen zonder gek te worden van binnen. Hij ging naar het centrum, hij had wel zin om wat te schaatsen. Misschien kende hij er nog wel mensen, of leerde hij er nieuwe kennen. Het leek hem wel leuk. Vlug ging hij opweg. Na een kleine tien minuten was hij al gearriveerd. Een paar minuten later stond hij op het ijs. Al snel ging het net zo makkelijk als lopen en scheurde hij de baan rond. Na een tijdje ging hij tegen de wand aanhangen en keek rond. Was er iemand die hem leuk leek? Iemand waarmee hij wel eens wilde gaan praten? Doordat hij zo aan het rondkijken was merkte hij niet dat er iemand met volle snelheid zijn richting in kwam. Geschrokken draaide hij zijn gezicht weg toen de persoon langs hem tegen het hek aanklapte. Hij keek naar het persoon. ‘Levensmoe?’ Grijnsde hij met zijn hele gezicht. Hij had gewoon een blij hoofd, daar kon hij niets aan doen. ‘Ik ben Shane’ Zei hij en stak zijn hand uit. Wel zo beleefd, toch?

[Open]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Evie

avatar

Aantal berichten : 140
Punten : 429

Character sheet
Leeftijd: 19 jaar
Partner: Can you look in my eyes and say that I can trust you?
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen [Open]   vr jan 13, 2012 12:07 pm

Ze liep in de richting van de schaatsbaan. Ze had de tas met de schaatsen over haar schouder geslagen. Ze hield het hengsel met een hand beet en haar anderen hand had ze in haar jaszak gestoken. Er lag een kalme glimlach om haar lippen en haar bruine ogen keken nieuwsgierig de wereld in. Niet meer zo verwilderd als ze ooit gestaan hadden. Je zag aan haar hele houding dat ze veel meer ontspannen was. Dat ze alles weer een beetje op een rijtje gekregen had. Ze wist nou wie er bestonden en wie niet, dat er gevaren waren maar niet meer dan in de mensenwereld. Natuurlijk er kon van alles gebeuren, alleen dat kon ook als je een ritje in de auto maakte. Ze stond nou weer een stuk kalmer in het leven, ook al was ze nog steeds niet helemaal zichzelf. Haar aanvallen waren opgehouden, ze werd zelfs niet meer schreeuwend wakker. Dat zei al heel veel. Ze kreeg alles weer onder controle en daarom durfde ze ook weer om haar heen te kijken. Durfde ze weer vrienden te maken en gelukkig te zijn. Ook al bleef ze altijd nog wat om haar heen kijken en wist ze wat heel veel mensen niet wisten, toch had misschien dat haar wel goed gedaan. Ze liep de hal binnen betaalde de entree en ging op een bankje zitten. Ze hield van schaatsen, haar vriendinnen hadden altijd gezegd dat ze het heel goed kon. Alleen ze had er nooit wat mee gedaan. Ze had het nooit gewild en nog steeds niet, maar ze deed het graag gewoon voor haar plezier. Ze deed haar schoenen uit en ritste de tas open. Ze pakte haar schaatsen eruit en trok ze aan. Ze maakte de veters goed vast en legde er een strik in. Ze haalde haar hand door haar donkerblonde haar en zette toen de tas onder het bankje. Voordat ze opstond en het ijs op stapte. Ze reed eerst een paar rondjes voordat ze er weer in begon te komen. Het was lang geleden dat ze geschaatst had maar ze voelde de blijdschap door haar lichaam, omdat ze het weer deed. Ze versnelde al totdat ze op haar hardst ging. Ze genoot van de wind die door haar haren schoot, omdat ze zo hard ging. Ze hield van de snelheid en haar spieren die steeds weer aanspande en ontspande. Ze zou er flink spierpijn aan over houden waarschijnlijk, omdat het zo lang geleden was. Alleen dat kon haar niks schelen. Haar blik viel op een jongen die voor haar uit schaatste. Ze kwam hem niet voorbij, hij was echt goed. Ze vroeg zich af wie hij was. Ze kende hier eigenlijk nog bijna niemand, dus het was ook niet zo gek dacht ze dat ze hem niet herkende. Opeens ging de jongen naar de kant, maar zij reed door. Ze twijfelde of ze er heen zou gaan, naar nog twee rondjes besloot ze dat toch maar te doen. Ze zette haar schaatsten recht voor haar uit waardoor ze afremde en naast hem tegen de kant aan kwam. Ze schoot in de lach toen de jongen vroeg of ze levensmoe was. “Soms denk ik dat wel even,” grinnikte ze. “Jij bent goed,” zei ze toen en knikte naar de baan, voordat ze hem weer aankeek. Ze pakte zijn hand aan en schudde die zachtjes. “Mijn naam is Evie,” zei ze toen. “Hou jij ook van schaatsen?” ze keek hem afwachtend aan terwijl ze haar handen achter haar rug plaatste en kort voor haar uitstaarde.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Shane

avatar

Aantal berichten : 63
Punten : 280

Character sheet
Leeftijd: 20
Partner:
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen [Open]   vr jan 13, 2012 12:36 pm

Voor even dacht hij terug aan vroeger, de dingen die hij probeerde samen met zijn vrienden. Geen idee was te gek voor hem. Met speciale anti-slip handschoenen probeerde ze te break-dancen op het ijs. Dat was nog eens vet. Vooral omdat het ook nog slaagde. Een salto had hij ook kunnen maken, maar dat zou hij hier niet proberen, het was de eerste keer deze winter dat hij weer op schaatsen stond, en hij wilde niet in iemands nek belanden met zijn ijzers. Toch zou hij het heel graag nog eens proberen. Misschien vannacht als iedereen weg was? Hij had ook genoeg ervaring met inbreken. Ook al was het nooit om daadwerkelijk iemand van zijn eigendom te beroven. Gewoon om te kijken of het hem lukte, of als hij iets anders wilde. Eenmaal tegen het hek keek hij naar het meisje. Hij schoot in de lach toen ze antwoordde. 'Dankje' Zei hij en wierp ook een blik op de schaatsbaan. Hij dacht na, had hij haar daarnet niet gezien op de schaatsbaan? Hij herinnerde zich het in ieder geval niet. Misschien had ze achter hem geschaatst, of hij was gewoon te diep in gedachten geweest. Dat was natuurlijk ook nog een optie. Hij was wel vaker diep in gedachten en dan nam de automatische piloot zijn bewegingen over. Hij bleef gewoon door schaatsen, zonder verder na de denken. Op zich wel handig nu hij er zo over nadacht. 'Aangenaam' Zei hij terwijl hij haar de hand licht schudde. Hij knikte als antwoord op haar vraag. Hij hielt van schaatsen, eigenlijk van alle sporten. Wat dan wel weer balen was, was dat zijn vrienden eerder stopte dan dat hijzelf zijn energie kwijt was. Hij wreef een keer in zijn nek. Hij voelde de beet nog steeds van binnen, ondanks dat de wond allang genezen was. 'Heb het altijd al graag gedaan, althans, in de winter dan he' Zei hij grijnzend terwijl hij haar eens beter bekeek. Ze zag er wel uit alsof ze ook een sport beoefende. 'Doe je zelf ook een sport?' Vroeg hij haar. Ze leek hem wel een prettig gezelschap, en hij vond het dan ook niet erg om haar in zijn buurt te hebben. Integendeel. Eigenlijk vond hij dat bij niemand erg, alleen bij mensen die vanbinnen verrot waren, die andere mensen van het leven wilde beroven. Die mensen kon hij serieus niet uitstaan. Rustig wreef hij in zijn ogen om zijn rechter lens goed te doen. Het irriteerde hem. Maar wat zouden mensen doen als ze hem hier met felrode irissen rond zagen lopen? Wedden dat ze hem zouden flippen en niet meer bij hem in de buurt durfde te komen? Hij had op internet een site gevonden na lang zoeken. Als het goed was zouden ze een natuurlijkere kleur krijgen naarmate hij langer vampier was en geen mensenbloed dronk. Hij hoopte het maar dat het niet verzonnen was, eeuwig met die dingen in zijn ogen rondlopen zou hij niet volhouden. Zijn tanden moest hij ook onzichtbaar laten wanneer hij lachte. Dat was nogal moeilijk aangezien hij gewend was voluit te kunnen lachen wanneer hij wilde.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Evie

avatar

Aantal berichten : 140
Punten : 429

Character sheet
Leeftijd: 19 jaar
Partner: Can you look in my eyes and say that I can trust you?
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen [Open]   za jan 14, 2012 7:16 am

Ze glimlachte toen hij haar bedankte, omdat ze gezegd had dat hij goed kon schaatsen. Als ze iets zei dan meende ze dat ook echt. Ze had hem niet in kunnen halen en meestal lukte haar dat wel, tenzij de schaatsers die echt wedstrijdschaatsen natuurlijk. Daarom vroeg ze zich af of hij dat deed. Zij zou nooit zoveel gaan trainen als wedstrijdschaatsers daarom zou ze ook nooit sneller als hen worden, maar dat maakte haar niks uit. Ze deed het om het plezier, want ze genoot er elke keer weer van als ze op het ijs kon staan. Het was echt leuk om te doen vond ze en ze wist dat ze niet de enige was die er zo over dacht. “Schaats jij ook wedstrijden?” vroeg ze toen. Ze zag dat hij in gedachten was, dus keek ze weer naar de baan. Naar de anderen die hun voorbij reden. Ze vond het altijd leuk om te kijken naar mensen die op de ijsbaan stonden, vooral de kleine kinderen. Ooit toen ze zelf jonger was geweest wou ze kinderen les gaan geven op de ijsbaan, die droom was allang weer weg. Alleen ze vond het nog steeds leuk om het te zien en ze tips te geven als ze daar de kans voor kreeg. Ze keek weer op naar Shane toen die zei dat hij het altijd had gedaan. Ze knikte even. “Ja, ik ook. Alleen ik schaatst ook wel in de zomer op een binnen ijsbaan,” vervolgde ze. 'Doe je zelf ook een sport?' Ze schudde haar hoofd. “Nee, niet echt. Ik schaatst voor mijn plezier. Misschien ga ik wel weer eens op een sport, maar nou nog niet,” Ze glimlachte. “En jij?” vroeg ze toen. Ze keek op toen hij in zijn ogen wreef. “Heb je lenzen?” vroeg ze. Ze zag geen andere verklaring waarom hij dat op die manier deed. “Of last van de wind,” grapte ze er achteraan. Ze duwde zich weer van de kant af. “Heb je zin in nog wat rondjes? We kunnen ook onder het rijden praten?” Ze lachte even naar hem en schaatste toen weg. Ze wachtte totdat hij weer naast haar schaatste en keek hem toen aan. “Woon jij in Forks?” vroeg ze toen . “Ik ben hier net komen wonen, dus ik ken nog niet zo veel personen hier.” Zei ze ter uitleg. Ze zei expres geen mensen, omdat Rachel en Elyaz allebei geen mensen waren, nou ja ook weerwolf en zij eigenlijk de enige waren die ze een beetje kende op het moment. “Zit jij nog op school of niet?” vroeg ze verder. Ze schatte hem ouder als haar, dus het leek haar niet echt waarschijnlijk, maar je wist maar nooit natuurlijk. Daarom vroeg ze het dus gewoon maar. Ze versnelde iets op de schaatsbaan, maar bleef wel op een tempo waarin ze nog gewoon normaal met elkaar konden praten.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Shane

avatar

Aantal berichten : 63
Punten : 280

Character sheet
Leeftijd: 20
Partner:
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen [Open]   za jan 14, 2012 11:57 am

Toen ze glimlachte deed hij dat automatisch ook. Hij was daar nogal gevoelig voor en ten slotte bijna altijd vrolijk. Het moest moeilijk gaan wilde je hem in een chagrijnige bui krijgen. Toen ze vroeg of hij ook wedstrijden schaatste, schudde hij zijn hoofd. 'Ik hou niet zo van wedstrijden, doe alles gewoon voor de lol' Glimlachte hij. Hij hoefde niet te winnen, niet de beste te zijn. Hij genoot genoeg van het plezier, en hoe je het ook wende of keerde, bij wedstrijden kwam toch de strijdlust in je naar boven. Vaak ontstonden er scheldpartijen met je tegenstander, puur uit haat en dat je het deze niet gunde. Nee.. Dat hoefde hij niet, hij sporte liever wat met zijn vrienden. Spelletjes konden er ook altijd wel bij. Sommige mensen noemde hem dan wel kinderachtig, maar nu hij vampier was had hij voor dat volwassen gedoe meer dan genoeg tijd. Hij genoot liever van zijn jonge jaren dan dat hij vroegtijdig volwassen probeerde te zijn. De lol achterwege te laten terwijl juist die lol nooit meer terug te halen was. Hij genoot er liever zo lang mogelijk van. Hij glimlachte toen ze zei dat ze in de zomer binnen schaatste. 'Hijzelf ging eigenlijk alleen als het hier was, lekker dichtbij huis. Hij hielt van Forks, lekker vertrouwt, hij kende bijna iedereen, zijn vrienden woonde er. Hij moest er niet aan denken om te gaan verhuizen, alles achter zich te laten, zijn vrienden niet meer zo vaak te spreken. Hij knikte begrijpelijk toen ze zei dat ze ook alleen voor haar plezier deed. 'Ik ook, hou niet van competitie en wil alles doen.. Dan is het niet handig om voor één bepaalde sport te gaan' Glimlachte hij. Hij knikte toen ze vroeg of hij lenzen had. 'Echt irritant' Zei hij met een grijnsje. Al had hij ergens een pesthekel aan, zou hij dat niet zo zeggen, alleen in een grapje bijvoorbeeld. Hij keek op toen ze zich van de kant had geduwd. Hij grijnsde en schaatste rustig achter haar aan. Totdat hij weer langs haar was. 'Ja ben hier opgegroeid' Glimlachte hij. Toen ze het over personen had in plaats van mensen draaide hij zijn blik even weg. Wist ze dat hij een vampier was? Ze had wel een hartslag, dus ze moest wel een mens zijn. 'Nee gelukkig niet, ben eraf gegaan toen het mogelijk was' Zei hij. Hij had altijd al een hekel gehad aan school. Al die mensen die aan je kop zeurde van je moet dit doen, je moet dat doen, bahbah, hij bepaalde zelf wel wat hij deed in zijn leven. Ja het is voor je toekomst zeiden ze dan. Lekker balen als je geen toekomst hebt, dan heb je heel je jeugd eraan vergooit.Hij hielt haar rustig bij. Zo nu en dan moest hij wel eens uitwijken voor die kindjes maar ja, je kon niet alles hebben.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Evie

avatar

Aantal berichten : 140
Punten : 429

Character sheet
Leeftijd: 19 jaar
Partner: Can you look in my eyes and say that I can trust you?
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen [Open]   di jan 17, 2012 8:18 am

Ze dacht wel dat Shane goed gezelschap was. Hij leek haar een vrolijk type. Ondanks die tijd dat ze maar weinig onder anderen was, voelde het nu ook weer heel goed om wel gezelschap te hebben. Eigenlijk had ze het ergens gewoon gemist. Ze was wel verder gegaan, maar in je eentje was het veel stiller om je heen. Ze was blij dat ze het in ieder geval niet verleerd was om in gezelschap te zijn en je dan ook normaal te gedragen, niet opeens angstaanvallen. Ze was meer dan blij dat ze daar van af was, het was een opluchting. Ze knikte even toen hij haar vraag beantwoorde. “Nee, dat kan ik begrijpen.” Zei ze toen met een glimlach. Haar glimlach ging even over in een grijns. “Dan hebben we daar dezelfde mening over,” vervolgde ze lachend. Toen hij zei dat zijn lenzen irritant waren hield ze op met lachen en knikte meelevend. “Ja, dat kan ik begrijpen. Het lijkt mij ook super lastig om zulke dingen in te hebben,” Toen ging ze de baan weer op. Ze hoorde dat hij haar volgde. Toen hij weer naast haar kwam schaatsen keek ze even opzij. “Is het een leuke plek om op te groeien?” vroeg ze toen. Er zat een lichte ondertoon in haar stem die ze zo veel mogelijk probeerde te verdoezelen door daarna een glimlach op te zetten. Hoeveel wisten anderen eigenlijk die hier waren opgegroeid. Zij was blij dat zij hier niet was opgegroeid, maar opeens flitste er iets door haar hoofd. Misschien als ze hier altijd gewoond had was ze niet zo raar gaan doen, had ze het allemaal normaal gevonden. Misschien had ze er wel nooit wat van geweten dat zou waarschijnlijk het beste geweest zijn. Wie weet had ze dan nooit die felrode ogen gezien van die vampier onder haar raam, maar ja aan al dat als had je niks. Het was nou eenmaal zo gelopen en zij moest daar maar mee leren leven en het ging haar al een stuk beter af. Ze voelde zich ook een stuk, ze had niet meer het idee dat ze voor iedereen bang hoefde te zijn en dat was een hele opluchting. Ze had wel door dat hij zijn blik even wegdraaide zo snel ze het over personen had. Meteen nam haar argwaan het weer over. Hij wist duidelijk meer, anders deed hij niet zo. Nou wist hij ook meteen dat zij meer wist dan ze eigenlijk hoorde te weten. Het was ook niet zeer gebruikelijk dat alle mensen het wisten had ze wel al opgevangen van Rachel. Ze slikte even maar schaatste door alsof er niks aan de hand was. Ze probeerde weer te glimlachen toen hij antwoorde op haar schoolvraag. “Ik wou dat ik dat al kon,” zei ze toen. “Maar ik denk niet dat mijn ouders dat toelaten,” ze probeerde weer te ontspannen, ze begon echt spoken te zien had ze het idee. Als ze niet oppaste kreeg ze misschien wel weer een aanval dus ze moest zich beheersen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Shane

avatar

Aantal berichten : 63
Punten : 280

Character sheet
Leeftijd: 20
Partner:
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen [Open]   wo jan 18, 2012 8:47 pm

Met een sierlijke bocht draaide hij zich om en ging achterstevoren voor haar schaatsen. Grijnzend keek hij haar aan. Hij vond het leuk met haar. Ze was niet zo'n chagrijnig type dat gelijk ging zeiken dat hij te druk was, of dat hij juist te rustig was. Of iets anders waar het woord 'te' voor kwam te staan. Het gevoel hebben gewoon jezelf te kunnen zijn was geweldig, en hij deed dan dan ook zo vaak als maar mogelijk was. Maar er waren natuurlijk altijd uitzonderingen. Soms moest je je wel aanpassen aan de situatie. Hij glimlachte bij haar woorden terwijl hij de omgeving wel in de gaten bleef houden. Niet dat hij dadelijk iemand omver schaatste. De smile ging niet meer van zijn gezicht af, hij was gewoon vrolijk. Erg vrolijk. 'Ja, voor mij in ieder geval wel, Altijd gezellig' Glimlachte hij. Hij had genoten van zijn jeugd. Ondanks de overmatige energie had hij zijn leven goed kunnen lijden. Hij merkte dat er iets was met haar, maar tegelijkertijd merkte hij dat ze het liever wilde verdoezelen dan het er over hebben met hem. Hij accepteerde dat, als het andersom was geweest was hij blij geweest dat zij hetzelfde zou doen. Ze leek even diep in gedachten. Hij keek om zich heen. het was aardig rustig.. Zou hij..? Nee toch maar niet. Dacht hij twijfelend. Hij merkte een verandering in haar hartslag, vragend keek hij haar aan, wat zou er zijn? Toen ze eroverheen praatte glimlachte hij weer. 'Ach.. Even doorzetten en je bent er van af' Grijnsde hij. Het zat hem echter nog steeds niet lekker dat ze zo stresste toen hij zijn blik had weggedraaid. Blijkbaar wist ze dus echt meer. Hij probeerde het uit zijn hoofd te zetten, te relaxen. Hij keek om zich heen. De baan was inmiddels bijna leeg. Eigenlijk kon hij de verleiding nu gewoon niet weerstaan.. Hij draaide zich om, schaatste naar het rustigste stukje en probeerde het. Hij versnelde, links, rechts, links, spring! Volgde hij in zijn hoofd. Hij gooide zijn benen naar voren omhoog en landde op zijn handen. Auwtch, dat knakte. Hij ging weer overeind staan. Iets sneller, iets meer kracht.. Zijn pols was inmiddels alweer hersteld. Dat ging erg snel bij hem. Hij ademde diep ui, focuste zich en probeerde het opnieuw. Links, rechts, links en spring! Dit keer ging het goed. Alleen een beetje erg hoog. Maar hij moest rekening houden met zijn kracht. Wanneer hij zich niet inhield kwam hij meters hoog. Hij grijnsde, het was hem gelukt, maar toch kon hij nog niet weten of het hem nog was gelukt als mens. Hij schaatste vlug terug naar Evie.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Evie

avatar

Aantal berichten : 140
Punten : 429

Character sheet
Leeftijd: 19 jaar
Partner: Can you look in my eyes and say that I can trust you?
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen [Open]   di jan 31, 2012 7:13 pm

Ze schrok zich rot toen hij opeens achterstevoren begon te schaatsen. Ze vloog daardoor bijna van de baan af en herstelde zich nog net. “En dan vraag je aan mij of ik levensmoe ben?” Ze schudde even niets begrijpend haar hoofd, maar ergens vond ze het wel grappig wat hij deed. Ze vroeg zich echt af hoe hij dat voor elkaar kreeg op deze snelheid zonder uit de baan te vliegen, haar zou dat in ieder geval nooit gelukt zijn. Nog zou iets merkwaardigs aan deze jongen. Ze glimlachte weer toen hij zei dat hij het altijd gezellig had gevonden. Ze vond zijn vrolijkheid prettig, daar voelde ze zich goed bij. Het was weer eens iets anders dan haar lange isolement van de rest van de wereld en de ontmoeting met de twee weerwolven Rachel en Elyaz. Al kon ze volgens haar ook wel goed met hen opschieten, zij waren toch weer heel anders als Shane. Ze schoot in de lach toen hij zei dat ze even moest doorzetten en dat ze er dan van af was. “Ja, dat is wel zo. Maar elk jaar is er een te veel,” zei ze nog na grinnikend. Ze duwde haar schaatsen meteen voor haar uit waardoor ze met een schok stil stond toen hij opeens bij haar vandaan schaatste. Wat ging hij nou opeens doen? Was hij haar gezelschap beu. Ze was vast niet het beste gezelschap, omdat ze zoveel nadacht. Misschien irriteerde hem dat wel. Haar ogen werden groot toen ze doorkreeg wat hij van plan was. Dat meen je toch niet? Schoot er door haar hoofd. Ze stond als versteent toen hij van het ijs af kwam en behoorlijk hard op zijn handen belande. Ze schudde het versteende gevoel van haar af en begon snel naar hem toe te schaatsen toen hij het nog een keer deed. Ze bleef weer staan en keek hem geschokt aan, toen hij haar kant weer op kwam. Ze knipperde even met haar ogen en schudde toen haar hoofd. “Gaat het met je?” Ze greep zijn hand beet zonder er bij na te denken en keek naar zijn pols. Toen ze er zeker van was dat hij niks had liet ze zijn hand weer los en keek hem bijna kwaad aan. “Wat bezielde jou?” Er stond verontwaardiging in haar ogen te lezen. “Je bent trouwens ijskoud,” vervolgde ze en zuchtte even. “Sorry, ik schrok.” Zei ze weer wat zachter. Ze had niet tegen hem uit willen vallen, maar ze was echt heel erg geschrokken van hem. Ze begon weer te schaatsen en wachtte totdat hij weer naast haar kwam. “Ik wou niet zo tegen je uitvallen,” ging ze verder terwijl ze besefte dat ze het echt erg gevonden had als hij iets gehad had, maar dat was niet zo raar toch? Ze vond hem aardig alleen blijkbaar was hij ook roekeloos.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Shane

avatar

Aantal berichten : 63
Punten : 280

Character sheet
Leeftijd: 20
Partner:
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen [Open]   di jan 31, 2012 9:22 pm

Zachtjes schoot hij in de lach toen hij merkte dat ze schrok. Sinds hij een vampier was, was het nog duidelijker wanneer iemand schrok. Je kon emotie's snel herkennen. Hij schoot nog wat harder in de lach bij haar vraag. 'Eh, ja?' Zei hij onschuldig met een vrolijke glimlach op zijn lippen. Hij vond het fijn met haar gezelschap. Zijn glimlach werd een stuk breder toen ze antwoordde. 'Ja dat ik ook weer zo' Grijnsde hij. School was gewoon onzin, daar moest je geen tijd aan verspillen. Kijk naar hem, hij had nu alle tijd om wat te leren als het nodig zou zijn. Hij was dolblij dat hij zo weinig tijd aan school had besteed. Hij had genoeg tijd gehad om te genieten van zijn jeugd, en dat zou hem goed doen later. Toen hij wegschaatste hoorde hij nog even haar hart een rare klopping maken. Waarschijnlijk was ze geschrokken. Na de eerste poging merkte dat er iets op hem afkwam. Maar hij was even te gefocust om op te letten nu. Toen het was gelukt en hij weer bij Evie aan kwam schrok hij toen ze ineens zijn hand vastgreep. Hij kon nog net een reflex onderdrukken. Het had met zijn verleden te maken, het zat diep in hem getekend. Hij trok zijn hand zachtjes los. Hij knikte uiteindelijk als antwoord op haar vraag. Inmiddels was hij weer volkomen gekalmeerd. 'Sorry, ik wilde weten of het me nog zou lukken' Zei hij. Het was wel duidelijk dat ze erg bezorgt was geweest. Ze zei dat hij ijskoud was. 'Komt door het ijs' Grijnsde hij. Eigenlijk was het normaal voor hem maar dat kon hij hier moeilijk doodleuk gaan vertellen. 'Het maakt niet uit, snap best dat je geschrokken was, had er even niet bij stilgestaan..' Zei hij zachtjes en schaatste rustig verder. Het voelde alsof hij hoog boven zichzelf zweefde. Hij dwong zichzelf terug te komen met zijn gedachten. Na een tijdje kreeg hij weer de controle terug en keek hij naar Evie. Hij grijnsde licht en ging weer achteruit schaatsen. Eigenlijk was dat gewoon fijner. Koste minder moeite.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Evie

avatar

Aantal berichten : 140
Punten : 429

Character sheet
Leeftijd: 19 jaar
Partner: Can you look in my eyes and say that I can trust you?
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen [Open]   za feb 04, 2012 7:58 am

Ook zei schoot in de lach om zijn onschuldige opmerking. “Nou ik vraag me af of je dat zelf niet bent,” plaagde ze hem. Toen ging alles heel snel en toen hij weer bij haar was en ze zijn hand vastgreep had ze wel door dat hij daar weer van schrok, maar dat had haar even niks kunnen schelen. Ze wou zeker weten dat hij niks had. Ze schudde haar hoofd toen ze zijn hand los liet en hij zei dat hij gewoon nog wou kijken of het hem nog zou lukken. “Je bent me er een Shane,” zei ze toen weer met een klein grijnsje om haar lippen. “Maar nou weet je het, je kunt het nog wel.” Ging ze verder en ze knikte toen hij zei dat het door het ijs kwam. “Ja, dat snap ik.” Knikte ze. Ze glimlachte een beetje toen hij zei dat hij wel snapte dat ze geschrokken was. “Gelukkig maar,” mompelde ze, maar ergens van binnen knaagde er opeens iets aan haar. Alsof ze iets miste. Er was iets aan hem waarvan ze wist dat het raar was, maar ze kon niet bedenken wat. Ze zuchtte even zacht en schaatste verder. Frustrerend was dat. Ze schoot in de lach toen hij weer achteruit begon te schaatsen. “Kijk dat bedoel ik nou,” ze stak even haar tong naar hem uit. Toen schaatste ze terug naar de bankjes. “Ik ga eraf, ga je mee?” vroeg ze. Ze schaatste naar de bankjes en ging zitten. Ze schoof de tas onder de bank vandaan, haalde haar schaatsten los en stopte ze in de tas. Daarna keek ze op naar Shane. “Waar woon jij precies? Ik woon bij het strand,” vervolgde ze. Ze zette de tas naast haar neer op de bank en trok haar schoenen aan. Daarna stond ze op en zwaaide haar tas over haar schouder. “Zullen we nog eens een keer samen gaan schaatsen?” vervolgde ze. Ze vond het gezellig en het was eens iets anders dan alleen schaatsen. Hij kon haar tempo met gemak bijhouden, dus maakte het schaatsen ook een stuk leuker.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen [Open]   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Schaatsen [Open]
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Twilight :: Zuiden :: Centrum-
Ga naar: