Twilight


 
IndexPortalFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Jasper's return

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Versilos

avatar

Aantal berichten : 15
Punten : 87

Character sheet
Leeftijd: Forever 18
Partner: I don't need love
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Jasper's return   ma jan 09, 2012 7:10 pm

Versilos schoot in de nacht achter een dier aan. Hij lachte en hij vermaakte zich. Jasper had hem echt de ideale plek verteld waar je op dieren kon jagen. Net voorbij het bos in de bergen een plek waar nooit mensen kwamen, omdat het voor hun een ondoordringbaar gebied was. Voor vampiers daarentegen was het helemaal geen moeite om er te komen. Hij sprong op het beest en hij zoog zijn bloed er gulzig uit. Hij had er geen last meer van dat als hij aan mensenbloed dacht dat hij dan meteen op de heerlijke geur af ging. Hij was daar best wel trots op en hij was er erg vrolijk om. Het dierenbloed leste zijn dorst naar mensenbloed en daarom had hij er bijna geen last van, dat als hij aan mensenbloed dacht dat hij dan bij ze in de buurt kwam. Hij wist dat het geen enkel nut zou hebben en het zou zijn lust ook alleen maar groter maken. Hij glimlachte opnieuw. Hij had Jaspers raad trouw opgevolgd. Jasper zal trots op hem zijn! Hij dacht terug aan het gesprek van diezelfde middag. Jasper had gezegd dat hij zijn vriendinnetje mee zou nemen. Het leek hem heel leuk om haar te ontmoeten. Jasper zelf was al heel erg aardig. Dus hij verwachtte dat zijn vriendinnetje heel erg aantrekkelijk zou zijn. Hij dacht weer na. Jasper had gezegd dat hij de volgende dag lessen zal krijgen. Dat zal vast moeilijk, maar ook leuk worden. Hij vond het vervelend dat hij moest wachten, maar zijn hart klopte verwachtingsvol. Hij was niet zo zenuwachtig, want Jasper zijn aardige karakter zal vast niet al te streng zijn. Hij ging op zijn rug liggen en hij deed zijn ogen dicht. Hij wist dan wel dat vampiers niet hoefden te slapen en hij zal dat ook niet kunnen. Hij bleef een tijdje liggen en hij wachtte af. Hij zag op zijn horloge dat het nog een halfuur duurde tot Jasper kwam, dus hij dacht maar wat terug aan zijn verleden. Hij ging verder waar hij gebleven was, denkend aan de strijd tussen de wil van mensenbloed die hij nu moest tegengaan. Net zoals een strijd die zich nog niet zolang geleden had afgespeeld.

Versilos kwam net verveeld uit de middelbare school van de zoveelste straf die hij had gekregen. Hij snapte er helemaal niks van. Waarom moesten de drie pestkoppen altijd hem lastigvallen? Vanaf de eerste dag dat hij naar de middelbare school ging hadden ze hem al als doelwit. Hij was dit keer weer het slachtoffer geweest van hun pesterijen en hij kreeg nog straf ook. Eén maand geschorst! Waarom in hemelsnaam kreeg hij straf omdat hij de controle over zichzelf was kwijtgeraakt? Ze hadden hem toch een rot opmerking naar het hoofd geslingerd? Zijn oma was pasgeleden doodgegaan aan ouderdom en hij had het vertelt in de klas en ja hoor, zij kwamen weer eens aanzetten. Hij dacht aan wat ze toen gezegd hadden. ‘’O moet baby huilen? Tja ik zal juist lachen als mijn oma dood ging.” Ze lachten vol leedvermaak. Hij had ze allemaal op de grond gesleurd en hij had ze in elkaar getrapt en daar zat hij weer bij de rector. De rector werd boos voor zijn zogenaamd roekeloos geweld en ze noemde het belachelijk dat hij zo met de drie jongens omging. De drie jongetjes kwamen met hun huilende gezichten aanzetten, dat hij hun in elkaar had getrapt zonder reden. Vonden ze het gek zoals ze tegen hem deden? Vanaf die dag had hij de slechtste keuze gemaakt die hij maar had kunnen maken. Hij was zelf het pest pad opgegaan. Hij dacht terug aan de verschrikkelijke haat die hij jegens hun gehad had. Op dat moment was hij totaal doorgedraaid en zijn gedachten dachten heel erg negatief. Waarom koos hij toch altijd het goeie pad? Waarom kregen de gemeneriken altijd de aandacht? En nog een paar woorden die zo grof waren dat hij ze hier niet kon omschrijven. Hij besefte niet dat het domme gedrag dat hij toen uitvoerde hem alleen maar meer in de problemen bracht en toen vond hij het raar, dat hij niet allang geschorst was. Nou ja raar, zijn ouders waren natuurlijk wel erg rijk geweest en als ze hem zouden schorsen dan zouden ze wel wat geld mislopen, omdat zijn ouders zo rijk waren moesten ze namelijk wegens regels van de school extra geld betalen. Hij dacht nu terug aan de dag die daarna volgde. De dag dat hij zijn verschrikkelijke plan uit ging voeren en op dat moment besefte hij nog niet hoeveel schade dat plan zou toebrengen. Hij liep zelfverzekerd naar school. De kinderen daar waren ook al niet al te snugger en daardoor nam hij dat stomme gedrag van hun over. Hij had gelukkig al wat vrienden gemaakt en hij was al snel erg populair in zijn klas. Toen hij de basis van zijn plan uitvoerde, was het dan ook niet zo moeilijk om medewerkers te vinden. Als hij toen geweten had wat voor verschrikkelijke strijd er ooit zal volgen. Dan was hij nooit ook maar op het idee gekomen om eraan te beginnen. Het zal een strijd tussen twee gedeeltes van de school worden. Er zouden veel mensen gewond raken. En het enige wat er uit zal komen was pijn, problemen en verdriet.

Hij stopte met erover na te denken. Hij wou even niet denken aan de manieren om hun te treiteren die er daarna zouden volgen. Er zouden nog heel veel dingen gebeuren. Die uiteindelijk een heftige eindstrijd zouden vormen. Hij schrok op. Hoe lang had hij zitten na te denken? Hij keek snel op zijn horloge en hij zag dat het al tijd was. Hij vergat zijn zorgen toen hij besefte dat hij vampiergaven had en daardoor veel sneller kon rennen. Hij stond razendsnel op. Nu even niet mijn tijd verdoen aan denken. Hij schoot weg en hij hoopte dat hij geen last kreeg van de weerwolven die hier soms langskwamen. Hij zag dat het gebied waar Jasper hem de vorige dag had afgezet steeds dichterbij kwam. Hij lachte vrolijk en hij zag dat Jasper er was samen met een heel knap meisje. Hij keek ze aan en hij gaf het meisje een hand. ‘’Ik heet Versilos en hoe heet jij?’’ Hij keek haar even nieuwsgierig aan. Toen wende hij zich tot Jasper. ‘’Hoi Jasper’’ Hij wou even zeggen dat hij zo’n knap vriendinnetje had, maar hij besloot het toch maar niet te doen. Hij wist maar al te goed dat jaloezie verraderlijk was. Hij wist wel bijna zeker dat Jasper het niet erg zal vinden, maar hij wist wel dat hij nooit onnodige risico’s moest nemen. Ook al was hij dan wel sterker als Jasper. Hij zou het niet leuk vinden als hij jaloers werd. Hij bedacht dat hij een hele tijd stil was geweest, dus hij besloot op een ander onderwerp over te gaan in de hoop dat het gesprek niet dood viel. Hij wist even niet wat hij moest zeggen. ‘’En hoe gaat het met jullie? Nog iets interessants gedaan in de tussentijd?’’ Hij wist dan wel dat het een overbodige vraag was, omdat hij hem nog maar net een dag niet gezien had, maar je wist maar nooit misschien zouden ze iets leuks hebben gedaan. Want vampiers hoefden toch niet te slapen, dus ze zouden de nacht ook leuk kunnen doorbrengen. Maar hij deed het zodat hij het gesprek niet dood zal vallen. Hij wachtte geduldig af…

[Jasper & Alice]

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jasper

avatar

Aantal berichten : 34
Punten : 286

Character sheet
Leeftijd: Always 20
Partner: Alice, my pretty girl
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Jasper's return   vr jan 13, 2012 11:14 am

Toen stapte hij in de auto en sloeg de deur achter zich dicht. Hij wachtte totdat Alice naast hem kwam zitten. Toen startte hij de auto en reed de garage uit. Hij duwde het gaspedaal in en de auto scheurde er vandoor. “Ik heb hem bij de bergen achtergelaten. Die plek waar nooit mensen komen. Ik hoop dat hij een beetje zijn honger heeft kunnen lessen, dan concentreert hij zich vast ook beter op de les.” Vervolgde hij. Hij keek even opzij naar Alice en glimlachte naar haar. Hij was blij dat zij er ook bij was. Hij was benieuwt wat Alice van Versilos zou vinden, of ze het idee had dat hij het wel zou redden. Dat het hem zou lukken om op dierenbloed te gaan leven. Hij hoopte het echt, want hij had wel door dat de jonge vampier het echt graag wou. De auto reed tussen de bomen door en Jasper keek weer even opzij naar Alice. “Ik hoop dat je hem aardig vind Alice,” zei hij toen. “Hij is nog erg in de war, zoals eigenlijk elke jonge vampier,” ging hij verder. “Ik merk gewoon aan zijn gevoelens dat die tussen het heden en het verleden flitsen. Hij denkt nog veel aan het verleden. Ik hoop dat hij daar snel over heen komt.” Hij keek weer voor zich op de weg. Hij had daar zelf ook lang last van gehad al had Maria hem gebrainstormd zelfs aan haar dacht hij nog wel eens. Hij zag haar nou als een egoïstische trut, misschien daarom zat zijn verleden hem nog wel eens dwars. Hij had het er liever niet over, het was lastig om het er over te hebben. Niet omdat hij er nog een bepaald gevoel bij had, maar omdat het zo vernederend was geweest. Het was niet de eerste keer dat er een warm gevoel door zijn lichaam gleed, omdat Alice hem uit die benarde positie had geholpen. Dat zou hij ook voor Versilos proberen, op een andere manier. Alleen hij hoopte dat de jonge vampier het makkelijker zou krijgen, dat het hem zou lukken om een zo veel mogelijk rustig leven te leiden. Met nadruk op zo veel mogelijk, want hun leven was ook nooit helemaal rustig. Er was altijd wel iets aan de hand, maar het maakte het allemaal een stuk makkelijker omdat ze op één plek konden blijven, tenminste totdat ze in mensenjaren te oud werden en er nog steeds hetzelfde uitzagen.
Hij stopte de auto toen ze op de plek kwamen waar hij had afgesproken met Versilos. Hij trok even zijn wenkbrauwen op toen hij doorkreeg dat hij er nog niet was. “Hij is er nog niet,” een overbodige opmerking, aangezien Alice dat uiteraard ook wel kon zien. Hij deed de deur van de auto open en stapte er uit. Er stonden zorgen in zijn goudbruine ogen te lezen. Wat nou als hij in zijn eentje was rond gaan zwerven? Of een andere vampier had hem gevonden, of weerwolf. Hij hoopte dat er niks aan de hand was en dat hij gewoon wat aan de late kant was. Waar hij wel wat van zou horen als hij er straks was. Jasper hield er niet van als iemand te laat was, niet dat hij zich iets van de tijd aan trok. Hij had zeeën van tijd, maar meer omdat het gepaard ging met discipline. Als je niet op tijd was betekende dat soms dat diegene totaal geen discipline bezat en dat moest je wel hebben vond hij, anders redde je het niet in deze wereld. Hij begon te knarsetanden en leunde tegen de motorkap van de auto aan. Zijn gezicht klaarde echter een beetje op toen hij Versilos in zicht kreeg. De vampier kwam er duidelijk gehaast aan. Hij schudde langzaam zijn hoofd. “Je bent laat,” was het eerste wat hij zei toen hij voor hen stil stond. Hij zei niks toen Versilos zich voorstelde en vroeg hoe Alice heette, dat kon ze zelf wel beantwoorden. Versilos kon eigenlijk ook wel weten wie hij bij zich had, maar ach hij nam hem die nieuwsgierigheid niet kwalijk. Hij grinnikte even toen hij de bewondering van Versilos voor Alice voelde. Toen wende Versilos zich tot hem en hij liet zijn binnenpretje snel wegvallen, al lag er nog steeds een plagerige grijns om zijn lippen. “Dag Versilos,” zei hij toen.

‘’En hoe gaat het met jullie? Nog iets interessants gedaan in de tussentijd?’’ De grijns ging over in een glimlach en hij knikte. “Ja wij zijn ook wezen jagen net als jij,” zei hij toen. “Hoe was de jacht Versilos?” vroeg hij er achteraan. “Heb je je dorst genoeg kunnen lessen?” ging hij verder. Hij keek Versilos onderzoekend aan. Hij hoopte het voor hem, want dat maakte alles altijd sowieso een beetje makkelijker. “Hopelijk ben je niet per ongeluk een mens tegengekomen of ergens anders gaan ronddwalen?” er klonk iets scherps in zijn stem toen hij dat vroeg. Hij haalde zijn handen uit zijn broekzakken en sloeg een arm om Alice haar schouder. “Wij zullen jou vandaag samen les geven, vind je dat goed?” Hij gaf Versilos even een knipoog en keek Alice toen aan. “Waar zullen we mee beginnen Alice?” Zijn blik gleed kort naar de auto. “Zullen we het hier doen of ergens anders?” hier zouden ze sowieso niet gestoord worden, alleen hij wist niet wat Alice wilde. Hij wist dat ze eigenlijk altijd goede ideeën had, dus hij was benieuwt wat ze zou gaan zeggen. Zijn blik gleed weer naar Versilos en hij keek hem opnieuw onderzoekend aan. Hij vroeg zich duidelijk af wat de vampier in de tussentijd had uitgespookt. Hij verwachtte dat het allemaal wel goed was gegaan, maar je wist het natuurlijk nooit helemaal honderd procent zeker.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Alice

avatar

Aantal berichten : 111
Punten : 322

Character sheet
Leeftijd: 19, Forever.
Partner: Jasper, You are my shining star, I love you.
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Jasper's return   za jan 14, 2012 1:52 pm

Alice volgde Jasper en nam plaats naast hem. Naar dat ze de deur dicht deed. Deed ze de gordel om en keek naar buiten. Ze hield van snelheid. Als ze rende hield ze er van om de wind door haar haren heen te voelen. Maar voor al de kick die het gaf. Ook hield ze er van om hard te rijden. “Ik heb hem bij de bergen achtergelaten. Die plek waar nooit mensen komen. Ik hoop dat hij een beetje zijn honger heeft kunnen lessen, dan concentreert hij zich vast ook beter op de les.” Alice keek naar Jasper en glimlachte. "Ik hoop het ook" Sprak ze zachtjes. Terwijl ze zijn hand pakte en er zachtjes in kneep. Al snel keek Alice weer naar buiten en legde voor kort haar hoofd tegen het raam. “Ik hoop dat je hem aardig vind Alice, Hij is nog erg in de war, zoals eigenlijk elke jonge vampier, Ik merk gewoon aan zijn gevoelens dat die tussen het heden en het verleden flitsen. Hij denkt nog veel aan het verleden. Ik hoop dat hij daar snel over heen komt.” Alice keek weer naar Jasper. "Het verleden kun je nooit vergeten Jasper of je het nou wilt of niet" Alice had dat probleem wel. Ze wist niks over haar mensen leven. Nou ja niks. Ze wist er wel wat van maar niet dat ze precies kon zeggen hoe ze toen was. Alice keek even naar beneden en schudde haar hoofd. Liet ze daar maar niet meer aan denken. Dat was het beste. Alice keek weer naar buiten en zag dat ze er bijna waren.
“Hij is er nog niet,” Alice keek om haar heen en knikte. Ze keek naar Jasper die uit stapte. Ze volgde zijn voorbeeld en deed de gordel los om vervolgens ook uit te stappen. Ze deed de deur weer dicht en keek nog eens om haar heen. Waar zou de jongeman zijn? "Hij komt vast nog wel" Sprak ze zachtjes toen ze zijn zorgzame ogen zag. Ze hield er van als hij zorgzaam was. Ze liep naar hem toe en nam naast hem plaats. Alice keek voor haar uit en zag plots iemand op hen af komen. Ze dacht dat het die Versilos was. En ja hoor. Aan Jaspers gezicht te zien was het de vampier. “Je bent laat,” Alice keek even naar Jasper. Ze merkte dat Jasper hem echt wou helpen. Anders dan deed hij niet zo. ‘’Ik heet Versilos en hoe heet jij?’’ Alice keek de jonge vampier voor haar nieuwsgierig aan. Haar goud/gele ogen liet een blik over de vampier gaan en bleef hangen in zijn rode ogen. Alice kon er niks aan doen maar toch rilde ze even. Alice nam glimlachend zijn hand aan. "Aangenaam Versilos. Alice," Ze keek weer naar Jasper en liet de hand van Versilos los.

Alice glimlachte toen Jasper over de jacht begon. Jammer genoeg moesten ze snel weg. Maar ze vond het wel leuk om Versilos te helpen. En ze kon nog vaak genoeg samen met Jasper alleen zijn. Ze luisterde naar wat Jasper zei. En ook hoorde ze de scherpte in zijn stem. Alice keek weer naar Versilos. Maar toen ze Jaspers arm om haar heen voelde keek ze weer naar Jasper. Ze luisterde toen Jasper zei dat ze hem samen les gingen geven. “Waar zullen we mee beginnen Alice?” Dat was een hele goeie vraag. Alice dacht snel naar maar eerlijk gezegd wist ze het niet. Misschien waar je het beste kon jagen. Of hoe je je het beste in kon houden. Ja dat was misschien het beste. "Hmm misschien kunnen en we hem leren geduld te hebben met jagen." Sprak ze zachtjes twijfelend. Het gebeurde haast nooit dat ze twijfelde. Ze had Jasper ook geholpen. Maar dat was een ander verhaal vond ze zelf. Ze had hem geholpen door hem liefde te geven. En dat kon ze bij Versilos niet. Misschien konden ze beter Carlisle er bij halen. Die had hier meer ervaring mee. “Zullen we het hier doen of ergens anders?” "We kunnen beter hier blijven." Alice keek weer even naar Versilos en knikte. "Ja we blijven hier" Dit keer klonk ze zeker. En als ze zeker van haar zaak was dan zat het goed.

-flut-
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://Newsalem.actieforum.com
Versilos

avatar

Aantal berichten : 15
Punten : 87

Character sheet
Leeftijd: Forever 18
Partner: I don't need love
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Jasper's return   za jan 21, 2012 6:16 pm

Hij keek de twee afwachtend aan tot ze iets gingen zeggen. Hij had zelf verder eigenlijk niet zoveel interessants te vertellen en hij vroeg zich af wat hun gedaan hadden. ’’Je bent te laat’’ zei Jasper met een plagerige grijns om zijn lippen. Hij grijnsde terug. Hij wist even niet wat hij moest zeggen. ‘’Jij ook’’ zei hij glimlachend niet wetend wat hij anders moest zeggen. Jaspers grijns ging over tot een glimlach. ’’Ja wij zijn ook wezen jagen net als jij’’ ‘’O leuk en hebben jullie ook iets interessants weten te vangen?’’ Hij keek ze nieuwsgierig aan. “Heb je je dorst genoeg kunnen lessen?” vervolgde Jasper. ‘’Ik heb een lekkere vangst gekregen van drie eekhoorns, twee muizen en een ree. Hij keek hen onderzoekend aan om hun reacties te peilen. Hij was er zelf best wel trots op. En hij had voorlopig tenminste geen dorst meer. ’’Wij zullen jouw samen les geven. Vind je dat goed.?’’ ging Jasper verder. Hij voelde enthousiasme opkomen hij vond het wel leuk dat dit mooie meisje hem ook les ging geven. Maar hij moest er aan denken dat hij niet al te enthousiast reageerde. Ondanks dat hij dit meisje knap was. Hij wou niet dat Jasper jaloers op hem werd en hij moest ook zijn uiterste best doen zijn enthousiasme te verbergen. ‘’Ja hoor gezellig!” zei hij toch een beetje opgewekt hij verheugde zich al op de lessen die hij zal krijgen. Hij vroeg zich echt af wat hij zal leren en hij zal het binnenkort te weten komen. Hij hoorde dat Jasper aan Alice vroeg waarmee ze zouden beginnen. En hij had even het gevoel dat ze zijn gedachten hadden gelezen. Zou er eigenlijk zoiets bestaan als gedachten lezen? De Volturi konden dat vast wel. Die konden volgens mij wel bijna alles. "Hmm misschien kunnen en we hem leren geduld te hebben met jagen." Sprak ze zachtjes. Versilos zijn hart begon te kloppen. Hij vond Alice haar stem echt mooi. ‘’Dat lijkt me inderdaad wel een goed idee,” zei hij met een knik dat hij het begreep. Daarop volgde de volgende vraag van Jasper alweer. ’’Zullen we het hier doen of ergens anders?’’"We kunnen beter hier blijven." Versilos had nu al zin in zijn eerste les. Het leek hem ook wel handig om zich eerst te leren beheersen. Hij keek hen beide aan. Hij zag toen dat Alice hem ook aan keek. "Ja we blijven hier" Hoe langer het wachten duurde hoe meer zin Versilos in zijn lessen kreeg. Hij hoorde een raaf in de lucht krassen. En dat deed hem terug denken aan het verleden. Versilos kwam na zijn schorsing terug op school en tot zijn verbazing was er niemand. Hij keek op zijn horloge. O nee! Was hij net terug van een schorsing en dan was hij te laat. Hij rende door de gang naar binnen en hij maakte zich ongerust over zijn straf. Gelukkig had hij die dag een aardige docent en die zag het gelukkig door de vingers. Hij was toch nog nooit eerder te laat gekomen dus het viel dit keer gelukkig wel mee. Hij liet zijn hoofd op zijn handen rusten en hij luisterde aandachtig naar de les… Toen de les klaar was, was hij er klaar voor. Klaar om zijn plan uit te voeren! Hij liep over het plein en hij scharrelde de groep bij elkaar die hij verzameld had. Vandaag zal de coole club opgericht worden. Ze gingen naar zijn huis en ze gingen rond een tafel zitten. Eerst moesten ze allen zweren dat ze de club nooit aan de leraren zouden verklappen. Ze moesten beloven dat niemand ook maar een woord over de club in school mochten zeggen of dat ze anders wraak zouden nemen. Ze gingen dichter bij elkaar zitten en ze probeerden allemaal mee te werken aan het logo. Op het einde was het logo perfect. Een grote raaf in het midden met twee jongens met een zonnebril en zwart leren jacks aan. Hij lachte wreed. Zijn wraak was begonnen! De club zal zich ooit nog veel verder uitbreiden en ze zouden de pestkoppen verslaan.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jasper

avatar

Aantal berichten : 34
Punten : 286

Character sheet
Leeftijd: Always 20
Partner: Alice, my pretty girl
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Jasper's return   di jan 31, 2012 6:52 pm

Hij glimlachte even toen Alice zei dat je het verleden nooit kon vergeten. Nee, dat wist hij maar al te goed. Hij wist ook dat Alice niets meer van haar verleden wist. Soms leek hem dat wel prettig, maar soms misschien ook wel weer niet. “Nee, dat weet ik. Alleen het vervaagd wel, nooit helemaal maar wel voor een groot deel.” Zei hij toen. Hij stapte uit de auto en wachtte totdat Alice naast hem kwam staan. “Ooh ja dat denk ik ook wel, als hij slim is.” Vervolgde hij op de opmerking van Alice dat hij er vast nog wel aan kwam. Hij keek toe toen Versilos hun kant op kwam en Alice hem een hand gaf. Hij keek even van de een naar de ander en bleef Versilos aankijken toen, toen hij vroeg wat ze gevangen hadden. “Ach wat beren,” mompelde hij toen. Hij vond het nooit zo interessant wat hij gevangen had. Hij had alle dieren die er bestonden zo wat al eens gevangen, dus waarom zou hij er over beginnen? Maar hij snapte dat dat voor Versilos allemaal nog heel interessant was. Hij stopte zijn handen in zijn broekzakken toen hij Versilos vroeg of hij zijn dorst goed had kunnen lessen. “Mooi,” zei hij glimlachend toen Versilos vertelde wat hij gevangen had. Daar zou hij het inderdaad wel een tijdje mee uithouden.

Hij keek opzij naar Alice en pakte haar hand beet. Hij vlocht zijn vingers in de hare en glimlachte kalm naar haar. Hij had er alle vertrouwen in dat het goed zou gaan. Als Versilos zich gedroeg zou het allemaal wel los lopen, zeker nou Alice ook wou helpen. "Hmm misschien kunnen en we hem leren geduld te hebben met jagen." Hij deed zijn mond al open om iets te zeggen, maar Versilos was hem voor. Hij keek de jonge vampier weer aan. Hij grinnikte zachtjes toen Versilos zei dat dat hem wel een goed idee leek. “Dat is fijn Versilos, maar denk er aan je zal het misschien niet met alles eens zijn. Als je maar in je achterhoofd houdt dat we je willen helpen,” ging hij toen verder er klonk iets strengs door in zijn stem. “Dat lijkt me inderdaad een goed idee, dank je schat.” Zijn goudbruine ogen keken in de hare en hij hield haar blik even warm vast voordat ze verder kon gaan. Hij knikte meteen toen ze zei dat ze beter hier konden blijven. Hier was het inderdaad een stuk veiliger, dat ze niemand tegen zouden komen. Hij keek Versilos aan. Zijn blik boorde zich in die van de jonge vampier. “Nou Versilos wat zou je graag willen vangen?” Hij liet Versilos kiezen, dat maakte hem scherper. Als het zijn eigen keuze was op welk dier ze zouden gaan jagen. “Doe maar wel iets waar wat pit in zit,” vervolgde hij met een grijns. Anders waren ze zo klaar en ze wouden hem juist leren, dat je geduldig moest zijn, rustig moest afwachten op het juiste moment om de prooi te grijpen. Dan had je de beste kans dat je deze zou verrassen en hij voordat hij het zelf goed en wel door had al dood was. Hij zag dat Versilos weer in gedachten was dus hij mepte hem op zijn schouder, maar het was niet kwaad bedoeld eerder vriendschappelijk. “En ophouden met dromen jij, daar vang je niks mee.” Zijn ogen fonkelden ondeugend.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Alice

avatar

Aantal berichten : 111
Punten : 322

Character sheet
Leeftijd: 19, Forever.
Partner: Jasper, You are my shining star, I love you.
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Jasper's return   za feb 04, 2012 10:00 am

“Nee, dat weet ik. Alleen het vervaagd wel, nooit helemaal maar wel voor een groot deel.” Alice haalde haar schouders op. Daar had ze geen ervaring mee. Met wat ze allemaal als vampier had beleefd wist ze nog donders goed. In elk geval vanaf het moment dat ze Jasper in een visioen zag. En ze was echt blij dat ze bleef wachten tot dat hij kwam. Alice keek naar Versilos toen hij vertelde wat hij gevangen had. Het was best goed voor de eerste keer. In elk geval dacht Alice dat het de eerste keer. Ach wat maakte het toch uit. Zo lang hij bloed heeft gehad was het goed. Alice keek glimlachend naar Jasper toen ze zijn hand voelde. Ze kneep er lichtjes in en keek toen naar Versilos Toen Alice eenmaal had gezegd glimlachte ze weer toen Versilos er in mee stemde. “Dat is fijn Versilos, maar denk er aan je zal het misschien niet met alles eens zijn. Als je maar in je achterhoofd houdt dat we je willen helpen,” Toen Jasper weer tegen haar praatte keek ze hem aan. Alice bekeek zijn gouden ogen waar ze zo dol op was. Alice bleef even haken voor dat ze verder ging. Ze moest eerlijk bekennen dat zijn ogen haar nog wel eens afleiden. Maar dat kwam ook deels door zijn blik. Hier door kreeg ze het keer op keer weer wat warm. Het was raar natuurlijk maar het was wel zo. Alice wist zeker dat ze zonder Jasper niet kon leven. In elk geval kon ze niet lang zonder hem. Alice schudde haar hoofd om weer terug te komen. Ze had het gesprek niet echt meer gevolgd. “Doe maar wel iets waar wat pit in zit,” Ze hadden het dus over Jagen. Alice knikte dat ze het met Jasper eens was. Het was slim om iets te nemen met pit en het was nog leuk ook. Alice keek naar Jasper en legde haar hoofd kort tegen zijn schouder aan. Alice keek naar hem en glimlachte. Ze was benieuwd hoe Jasper les gaf. Ze vond het wel grappig dat hij zo streng was.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://Newsalem.actieforum.com
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Jasper's return   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Jasper's return
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Twilight :: Noorden :: Bos-
Ga naar: