Twilight


 
IndexPortalFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Knock knock, guess who's there

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Apollo

avatar

Aantal berichten : 385
Punten : 1513

Character sheet
Leeftijd: 24
Partner:
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Knock knock, guess who's there   wo jan 11, 2012 8:46 pm

Apollo had geluisterd naar Rachel's raad en was telkens rechtdoor gelopen, tot hij bij het huis van de Cullens kwam. Hij was bang geweest dat hij weer gezelschap zou krijgen van de zielen. Maar hij had zich dit keer niet verloren gevoeld, er was hoop. Misschien dat hij daarom geen last meer van ze had. Apollo wist niet wat hij kon verwachten van de "Cullens". Hij wist ook niet hoe hij het moest aanpakken, toen hij Rachel had verteld over de 50 doden, waaronder onschuldige tieners en jong volwassenen. Was ze erg geschrokken geweest. Apollo zou eerst de situatie aankijken, misschien hoefde hij het niet te vertellen. Het ging erom dat hij zijn gave onder controle kreeg. Hij moest eerlijk toegeven dat hij niet alleen zijn gave onder controle wou krijgen, zo dat hij geen onschuldige mensen meer zou vermoorden, maar ook omdat hij er sterker van zou worden. Dit zou hij natuurlijk niet tegen de Cullens vertellen. Toen hij weer een onduidelijke flits zag van zijn huilende broertje, begon hij te rennen. Het scheelde dat hij er vlakbij was geweest en zo dichtbij dat hij bijna door de deur heen was gerend. Apollo stapte even achteruit en bekeek het huis. Dit was niet wat hij had verwacht. Het was een open en vredig huis, met enorm veel ramen. Apollo liep naar de deur. Hij drukte op de bel en klopte daarnaast ook nog eens aan. Het leek een oude gewoonte. Apollo kon die zich alleen niet herinneren.

[Open voor Edward, Bella, Alice, Jasper, Esme, Rosalie of wie dan ook van het huis].
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Esme

avatar

Aantal berichten : 3
Punten : 30

Character sheet
Leeftijd: forever 26
Partner: You have my heart, Carlisle
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Knock knock, guess who's there   wo jan 11, 2012 9:12 pm

"Liefje, ontspan je nu toch eens. Waarom ben je zo gestresseerd?" Esme keek haar man vragend aan terwijl ze met haar duim kringetjes op zijn hand maakte. Sinds er ineens veel mensen stierven was Carlisle bijna altijd in het ziekenhuis te vinden en nu hij eens thuis was, piekerde hij altijd over de vampieren die in de stad mensen aanvielen en waardoor ze waarschijnlijk de volturi op hun dak gingen krijgen. "Sorry Esme, maar ik kan het gewoon niet bevatten dat vampieren zoiets kunnen doen. Ok, we hebben bloed nodig, maar dat wil toch niet zeggen dat je daarom mensen moet gaan aanvallen voor de lol?" Even beet de vrouw op haar lip. Daar had hij wel gelijk in en dat zou kunnen betekenen dat ze veel sneller zouden moeten verhuizen. Maar dan moest Edward Bella achterlaten en dat zou zijn hart breken. Tenzij hij haar veranderde natuurlijk. Een schel gepiep verstoorde de stilte en meteen sprong Carlisle van de bank af. "Sorry, ik moet gaan." Hij gaf haar een kus op haar lippen en vertrok, Esme achterlatend. De deur was nog geen vijf minuten toe of ze hoorde de bel al gaan, meteen gevolgd door geklop op de deur. Met een frons stond Esme op en liep naar de voordeur om deze te open. "Hallo," zei ze met een vriendelijke glimlach tegen de onbekende man en deed een stap opzij om hem binnen te laten. "Kom toch binnen, het is niet echt aangenaam om buiten te blijven staan." Ze wist dat dit een vampier was die nog mensenbloed dronk aan zijn kleur ogen te zien, maar dit huis zat vol vampieren dus als Eward Bella mee zou nemen zouden ze haar wel kunnen beschermen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Apollo

avatar

Aantal berichten : 385
Punten : 1513

Character sheet
Leeftijd: 24
Partner:
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Knock knock, guess who's there   wo jan 11, 2012 9:25 pm

De deur werd open gedaan door een vrouwelijke vampier."Hallo" zei ze. De vrouw zag er uit alsof ze dertig jaar was. Apollo wist dat het uiterlijk niks zei bij een vampier, het eerste wat hem opviel was de kleur van haar ogen. Die waren namelijk niet rood. "Kom toch binnen, het is niet echt aangenaam om buiten te blijven staan." zei ze vriendelijk. Apollo trok zijn wenkbrauwen omhoog. Wat een vriendelijke vrouw. Hij voelde zich bijna schuldig dat hij zo maar binnen viel. "Bedankt" zei Apollo. Hij stapte binnen en keek eens rond. "Rachel stuurde me. Ik zou graag hulp krijgen met mijn gave" zei Apollo zo vriendelijk mogelijk. Apollo zag de dagelijkse krant op de mat liggen, met als vet gedrukte titel. Ruim 50 mensen om het leven in Port Angeles. Apollo slikte en voelde zich gelijk niet op zijn gemak. Wie weet wat voor gave deze vampiers hadden? Misschien wisten ze allang dat hij het had gedaan. Hij had een negen jarig meisje ontmoet die water kon besturen, natuurlijk was ze niet echt negen. Ze was een vampier die al honderden jaren negen was. Dus hij wist niet wat er nog meer op zijn pad kon komen. Apollo nam plaats in de woonkamer op de bank. De tv stond aan, het nieuws was te zien, maar het geluid was gedempt. Apollo begon zich nog ongemakkelijker te voelen, aangezien de vijftig mysterieuze doden ook nu werden laten zien. "U vraagt zich vast af waarom ik hier ben" begon Apollo. "Ik heb een gave en die kan ik niet onder controle krijgen door .." Apollo viel even stil. "Door hevige emoties, meestal als ik kwaad ben" zei Apollo. "Rachel had gezegd dat jullie mij konden helpen".
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Esme

avatar

Aantal berichten : 3
Punten : 30

Character sheet
Leeftijd: forever 26
Partner: You have my heart, Carlisle
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Knock knock, guess who's there   do jan 12, 2012 4:47 pm

Esme volgde de vampier met haar gouden ogen, deed de deur achter hem dicht en liep voor hem uit naar de woonkamer. Rachel stuurde me. Ik zou graag hulp krijgen met mijn gave" Rachel, de zus van Jacob, een lief meisje. Ze ging op de confortabele bank zitten en wachte tot dat de man dat ook deed. Het viel haar op dat hij zich niet echt op zijn gemak voelde, zeker toen hij de krant had gezien. Zou hij iets met die moorden te maken hebben? Esme maakte zich zorgen over Carlisle. Stel dat dit de vampier was die voor al die moorden verantwoordelijk was, wat zou hij dan doen? Zou hij hem meteen naar de volturi sturen of hem helpen? Waarschijnlijk dat tweede, want Carlisle was niet direct iemand die andere vampieren ging uitleveren. "U vraagt zich vast af waarom ik hier ben. Ik heb een gave en die kan ik niet onder controle krijgen door .." De vampier viel even stil en geduldig wachtte Esme tot hij verder zou gaan, wat hij na een tijdje ook deed. De deur werd open gedaan door een vrouwelijke vampier."Hallo" zei ze. De vrouw zag er uit alsof ze dertig jaar was. Apollo wist dat het uiterlijk niks zei bij een vampier, het eerste wat hem opviel was de kleur van haar ogen. Die waren namelijk niet rood. "Kom toch binnen, het is niet echt aangenaam om buiten te blijven staan." zei ze vriendelijk. Apollo trok zijn wenkbrauwen omhoog. Wat een vriendelijke vrouw. Hij voelde zich bijna schuldig dat hij zo maar binnen viel. "Bedankt" zei Apollo. Hij stapte binnen en keek eens rond. "Rachel stuurde me. Ik zou graag hulp krijgen met mijn gave" zei Apollo zo vriendelijk mogelijk. Apollo zag de dagelijkse krant op de mat liggen, met als vet gedrukte titel. Ruim 50 mensen om het leven in Port Angeles. Apollo slikte en voelde zich gelijk niet op zijn gemak. Wie weet wat voor gave deze vampiers hadden? Misschien wisten ze allang dat hij het had gedaan. Hij had een negen jarig meisje ontmoet die water kon besturen, natuurlijk was ze niet echt negen. Ze was een vampier die al honderden jaren negen was. Dus hij wist niet wat er nog meer op zijn pad kon komen. Apollo nam plaats in de woonkamer op de bank. De tv stond aan, het nieuws was te zien, maar het geluid was gedempt. Apollo begon zich nog ongemakkelijker te voelen, aangezien de vijftig mysterieuze doden ook nu werden laten zien. "U vraagt zich vast af waarom ik hier ben" begon Apollo. "Ik heb een gave en die kan ik niet onder controle krijgen door .." Apollo viel even stil. "Door hevige emoties, meestal als ik kwaad ben. Rachel had gezegd dat jullie mij konden helpen" Esme keek de man voor haar met een mengeling van bezorgdheid en medelijden aan. Mensen zeiden Weller 's dat ze de gave had om van iedereen te kunnen houden, in iedereen het goede te kunnen zien. Zijzelf noemde dat gewoon intuïtie. "Als het door je emoties komt kan Jasper misschien wel helpen, al weet ik niet waar hij op dit moment is. Mijn naam is Esme Cullen trouwens." Jasper kon emoties controleren, dus kon hij er misschien voor zorgen dat de emoties van de vampier veel minder hevig werden. "Wat is je gave juist precies als ik vragen mag. Als je het liever niet wilt vertellen hoeft het niet hoor."
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Bella
Administrator
avatar

Aantal berichten : 625
Punten : 1315

Character sheet
Leeftijd: 18
Partner: Let's start with F O R E V E R - Edward
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: Knock knock, guess who's there   do jan 12, 2012 5:15 pm






Vanuit beneden hoorde ze de deurbel, maar Bella negeerde het. Kort hield ze de blik van Edward in de gaten, die enkel een keertje vreemd opgekeken had, maar vervolgens weer langs Bella was komen zitten. Het huis van de Cullens was open, licht en modern. Iets dat als je het verhaal achter de familie wist, absoluut niet verwacht had. Toen ze hier voor de eerste keer kwam, had ze iets heel anders verwacht, maar eigenlijk was het nog niet eens zo gek dat hun huis er zo uit zag. Dat viel tenminste niet op. Haar bruine lokken waar iets gekruld, een haarband schoof haar haren naar achter terwijl een zwarte trui en een donkere spijkerbroek haar warm hield. Stemmen waren beneden te horen, even keek ze kort naar Edward en snoof ze zachtjes. `Moeten we niet even gaan kijken?` Had ze hem gevraagd, haar ogen op de zijne gericht. Bella luisterde aandachtig naar de stemmen die van beneden af kwamen, maar voor haar was het moeilijk om precies te horen wat ze tegen elkaar vertelde. Even kort haalde ze haar hand door haar haren heen, liet haar blik door de kamer heen glijden en snoof zacht.
De wind waaide wat op, Bella stond op en liep richting het enorme raam toe, die ze een beetje dicht deed aangezien ze níet tegen de kou bestemd was, net als Edward dat was. Op de een of andere manier was ze benieuwd wie daarnet aan had gebeld, waarom hij of zij hier was; als het maar niets ergs was. Ook was ze de laatste tijd alleen maar bang dat de Volturi erachter zou komen dat ze nog mens was, want als het aan hun lag moest het zo snel mogelijk gebeuren. Zo wie zo gaven ze geen tweede kansen. Soepel draaide Bella haar lichaam om, keek even naar Edward en vervolgens richting de gang. `Zullen we gaan kijken of niet?` Zei ze. Bella liep alvast richting de deur, keek even om naar Edward en wachtte tot hij ook mee zou gaan.

_________________

The thing, I thought to myself… it had possibilities — as a nickname, at the very least.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.twilightgame.actieforum.com
Apollo

avatar

Aantal berichten : 385
Punten : 1513

Character sheet
Leeftijd: 24
Partner:
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Knock knock, guess who's there   do jan 12, 2012 7:25 pm

"Als het door je emoties komt kan Jasper misschien wel helpen, al weet ik niet waar hij op dit moment is. Mijn naam is Esme Cullen trouwens" zei de vriendelijke vrouw. Apollo zou het liefst alles aan haar vertellen. Ze voelde zo vertrouwd, misschien had ze overeenkomsten met zijn moeder gehad. Hij herinnerde zich niets meer van zijn jeugd, eerlijk gezegd niets meer van zijn menselijke periode, behalve gevoelens. Gevoelens die hij had voor zijn ouders en broertje."Mijn naam is Apollo" zei Apollo. Eigenlijk was dat niet zijn echte naam, zijn echte naam was Gabriel. "Wat is je gave juist precies als ik vragen mag?" vroeg Esme. "Als je het liever niet wilt vertellen hoeft het niet hoor". Apollo had bedacht de situatie af te wachten. Het liefst zou hij haar alles vertellen. Hij snapte nu wel waarom de wolvenroedel van Rachel een verbrand had met de Cullens. Esme Cullen was buitengewoon vriendelijk. Apollo keek naar de beelden op de tv. Hij stak zijn hand op en gebaarde naar de televisie. "Al die doden. Onschuldige tieners, net volwassenen en zelfs politieagenten. Heb ik vermoord, omdat ik mijn gave niet kon beheersen" zei Apollo emotieloos. "Ik kan het leven trekken uit planten, dieren, mensen en waarschijnlijk alle andere wezens. Maar bij mensen heeft het tot nu toe een bijwerking gehad. Ik trek de ziel van een mens uit zijn of haar lichaam. Die ziel heeft dan toegang tot mijn hoofd" hij tikte met zijn vinger op zijn slaap. "Als ik me verslagen of eenzaam voel, komen ze tevoorschijn. Als geesten of mensen of wat het dan ook zijn. Ze laten me de ergste dingen zien. Ik wou ze niet vermoorden, deze onschuldige mensen" hij wees nogmaals naar de televisie. "Maar de criminelen die mijn ouders en broertje hadden vermoord, bevonden zich op dezelfde plek. Mijn woede liet mijn gave in de wilde weg slaan" zei Apollo kil. Hij keek Esme recht in haar ogen aan. "Ik ben een monster" zei hij met nadruk op monster. Apollo keek haar nog even aan en staarde doen naar de grond. Hij had het verteld. Hij voelde zich schuldig dat hij hier heen was gekomen. Maar als hij sterker wou worden, moest hij zijn gave beheersen en dat hij dan ook geen onschuldige mensen meer hoefde te vermoorden. Dat was mooi mee genomen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Edward
Administrator
avatar

Aantal berichten : 459
Punten : 1290

Character sheet
Leeftijd: Forever 17.
Partner: Forever is only the beginning Bella. ~
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Knock knock, guess who's there   do jan 12, 2012 9:20 pm

Zijn zwarte ogen keken naar Bella, er stond een glimlach rond zijn lippen. Toen ineens de deurbel te horen was keek hij een enkele keer op, maar besteedde er voor de rest geen enkele aandacht aan. Daarna liep hij naar Bella toe, ging hij naast haar zitten. Bij het horen van verscheidene stemmen luisterde Edward goed, kreeg hij de gedachten binnen van een onbekend persoon. Een monster? Hmm. Vast een of andere New Born, die zijn krachten niet kon beheersen. Zijn familie was goed in dat soort zaken, dus het was goed dat hij gekomen was. Nouja, eerder gezegd wijs, dat hij gewoon wílde dat hij zijn kracht kon beheersen. Bij het horen van Bella' stem keek hij naast zich, keek hij haar nadenkend aan. Even wist hij niks uit te brengen want.. hij lette meer op de gedachten van de nieuwe vampier, die hij niet kon. Esmé was bij hem. Hij vond haar vriendelijk, dat was echt weer een actie van Esmé, om behulpzaam te zijn. Zo stak ze in elkaar, en daar was hij hier en daar wel blij om. Toen hij zag dat Bella opstond en naar het raam liep om die dicht te doen glimlachte hij, keek hij naar buiten, naar de bomen. De wind streek zachtjes het bladerdek met zich mee, de takken bewogen soepel op het ritme van de wind en het vage geluid van de wind was ondertussen te horen. Hun huis had zeker veel uitzicht, maar toch was Bella maar de enigste die tot nu toe hier was geweest, van heel de school. Misschien waren sommigen benieuwd naar hun huis, want ze dachten zeker andere dingen erover, dat het er anders uit zou zien. Het huis hing vol met schilderijen, en dat soort dingen van de kunst. Ook was heel hun huis aan de zijkant bijna helemaal van glas, met levensgrote ramen, dat zorgde voor een goed uitzicht en kon je het bos goed zien. Bella stelde haar vraag opnieuw, besefte hij dat hij nog geen antwoord had gegeven. Ook voordat hij dit keer kon reageren, stond Bella al bij de deur en gaf ze hem geen keus. 'Is goed. Maar kijk uit; het is een New Born, hij weet niet wat hij doet soms. Dus.. Blijf bij me, voordat er iets gebeurd met je.' Edward stond in een paar seconden snel naast Bella, opende de deur en liep de trappen af. Ondertussen zocht zijn hand naar haar hand, pakte hij die vast en glimlachte hij even liefjes naar haar. Ze moest wel bij hem blijven, voordat er iets kon gebeuren. Met Bella naast hem liep hij naar de woonkamer, keek hij naar Esmé en toen naar de jongen. 'Hulp nodig Esmé?' Even bekeek Edward de jongen, maar jammer genoeg had hij niet zo heel lang mee geluisterd naar zijn gedachten dus wist hij zijn naam niet. 'Edward. Je wilde.. Je gave kunnen beheersen?' Dat was bijna het enigste deel wat hij goed had kunnen volgen, de rest was best wel vaag. Misschien zou de jongen het raar vinden dat hij al wist wat hij wilde, maar dat was nou eenmaal zijn gave; gedachten lezen van iedereen.

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://twilightgame.actieforum.com
Apollo

avatar

Aantal berichten : 385
Punten : 1513

Character sheet
Leeftijd: 24
Partner:
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Knock knock, guess who's there   do jan 12, 2012 9:36 pm

Apollo keek op en zag een jongen en een meisje de trap aflopen. De jongen was overduidelijk een vampier, zijn ogen hadden de kleur van de ogen van Esme. 'Hulp nodig Esmé?' zei de jongen tegen de vrouw op de bank. Apollo haalde zijn neus op en rook menselijk bloed. Het meisje was nog mens. Even wou zijn instinct het overnemen van zijn brein. Maar Apollo dacht aan waar hij voor was gekomen. Hij wou niet weer zijn broertje zien huilen, hij wou zijn gave leren beheersen. 'Edward. Je wilde.. Je gave kunnen beheersen?' zei hij. Hoe wist hij dat? Esme had hem nog niks verteld! "Mijn naam is Apollo" zei Apollo aarzelend. Hij had net verteld aan Esme wat hij allemaal had gedaan en op het nieuws werd nog steeds aandacht besteed aan de vijftig doden. Dat er nog een vampier bij kwam, maakte het er niet makkelijker op. "Ik zou graag de beheersing over mijn gave krijgen, ja" zei Apollo zo vriendelijk mogelijk. Maar als Esme zou zeggen, wat hij net allemaal had verteld, zou Edward hem dan nog wel willen helpen? Apollo begon spijt te krijgen dat hij was gekomen, dit gezin ging om met mensen. Hij had zo juist aan Esme verteld, dat hij er vijftig in enkele minuten had vermoord.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jasper

avatar

Aantal berichten : 34
Punten : 286

Character sheet
Leeftijd: Always 20
Partner: Alice, my pretty girl
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Knock knock, guess who's there   vr jan 13, 2012 8:35 am

Hij liet het bos achter zich en remde af in zijn tempo. Hij schudde zijn blonde haar uit zijn gezicht en de blik in zijn goudbruine ogen ging over het huis. Hij fronste even zijn wenkbrauwen toen hij de verschillende gevoelens voelde. Hadden ze bezoek? Hij kon Bella ruiken en voelen, maar ook een andere vampier. Een new born aan de wervelende gevoelens te meten. Hij zuchtte even, hoe kwamen al die nieuwe vampiers opeens hier? Vandaag had hij er weer een zware dag met Versilos op zitten. Hij leerde de nieuwe vampier weer onder de mensen te komen, al zou dat nog wel even duren. Hij moest eerst zijn bloedlust nog beter onder controle krijgen. Hij had zo het idee dat deze vampier ook om hulp vroeg. Hij vroeg zich echt af waarom er nieuwe vampiers gemaakt werden, was het toeval? Hij geloofde eigenlijk niet in toeval en ergens baarde het hem zorgen. Al zou hij dat niet zo laten merken, al wist hij dat Edward dat al lang bij hem door had. Net zoals hij vast al wist dat hij buiten het huis stond te luisteren. Hij hield zijn hoofd schuin toen hij zijn naam hoorde vallen. Esmé noemde zijn naam en hij luisterde. Een vampier die problemen had met gevoelens en dat hij daar waarschijnlijk wel mee kon helpen. Hij klemde zijn kaken even op elkaar, soms betwijfelde hij dat nog wel eens. Hij kon het natuurlijk altijd proberen, maar dan zou hij het nog drukker krijgen. Alleen hij hielp liever nieuwe vampiers dan dat ze doelloos zouden gaan rondzwerven, dat betekende dat ze nog wel eens domme dingen konden gaan doen. Hij wou net het huis binnen lopen toen hij Bella en Edward er ook heen hoorde lopen. Hij zou dus op zijn tellen moeten letten. Hij had er nog steeds soms moeite mee om zich in te houden, zeker omdat Bella zo vaak in hun huis was. “Dat wordt weer tanden op elkaar dus,” fluisterde hij zacht zodat het voor de oren binnen niet te horen was. Sorry Edward, dacht hij er achteraan. Omdat hij wist dat als zijn broer al op hem gelet had hij hem wel degelijk had opgemerkt. Hij zette zichzelf weer in beweging en liep naar de deur. Hij trok de deur met een ruk open, iets harder dan hij bedoeld had en dwong zichzelf hem weer zachtjes dicht te doen. Hij liep in de richting van de woonkamer waar zijn moeder, zijn broer, Bella en de jonge vampier waren. Hij keek ze een voor een iets wat bezorgd aan, maar alleen als je hem zou kennen zou je de bezorgdheid aan hem zien. Hij liep zo ruim mogelijk om Bella heen zonder dat het te veel zou opvallen en liep naar Esmé. “Hallo moeder,” zei hij kalm. “Hoi, Edward en Bella,” vervolgde hij er rustig achteraan. De blik in zijn goudbruine ogen bleef op Apollo rusten, zoals de jonge vampier zich had voorgesteld. Hij was nog buiten geweest, maar hij had het wel gehoord toen hij zich aan Edward voorstelde. “Hallo Apollo,” zei hij toen. “Dus je hebt problemen met je gevoelens?” Hij glimlachte kort terwijl hij de kalmte door zijn lichaam liet stromen en dat over liet gaan in het lichaam van Apollo. “Mijn naam is Jasper,” liet hij er op volgen. Hij vroeg zich af waar de rest was, maar waarschijnlijk niet hier. Anders waren ze vast al lang komen kijken. Hij sloot zich weer af, maar hield de vampier nog steeds goed in de gaten. Jonge vampiers konden zo onvoorspelbaar zijn en dat wist hij maar al te goed.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Apollo

avatar

Aantal berichten : 385
Punten : 1513

Character sheet
Leeftijd: 24
Partner:
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Knock knock, guess who's there   vr jan 13, 2012 12:21 pm

Na dat Apollo tegen Edward had gezegd dat hij hulp nodig had, kwam er nog een nieuw gezicht binnen. Hij begroette zijn moeder, Edward en Bella. Het mensenmeisje heette dus Bella. Het was raar dat hij zo snel anders over mensen was gaan nadenken. Misschien omdat hij zijn mensenleven niet meer kon herinneren. “Hallo Apollo" zei de onbekende vampier. Apollo knikte en probeerde een glimlach tevoorschijn te toveren. Nog een vampier erbij, dit gevecht zal hij nooit van z'n leven kunnen winnen. Apollo was uiteraard niet van plan geweest om te vechten, maar zodra Esme zou vertellen, wat hij met z'n gave had gedaan of als iemand erachter kwam dat hij achter de vijftig doden zat, die groot op tv en in de krant werden beschreven, dan kon het wel eens slecht met hem aflopen. “Dus je hebt problemen met je gevoelens?” vroeg de blonde vampier. Apollo wou net antwoord geven toen hij een golf kalmte door zich heen voelde stromen. Hij sloot even zijn ogen en genoot ervan. Hij herinnerde de woorden van Esme, een Jasper zou hem kunnen helpen met z'n emoties. Dit was dus Jasper. “Mijn naam is Jasper" stelde Jasper zich voor. Apollo's theorie klopte. "Hallo Jasper" zei Apollo zo vriendelijk mogelijk. Rachel had gelijk gehad, de Cullens konden hem helpen, maar of ze dat ook wouden als ze eenmaal wisten wat hij had gedaan?
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Bella
Administrator
avatar

Aantal berichten : 625
Punten : 1315

Character sheet
Leeftijd: 18
Partner: Let's start with F O R E V E R - Edward
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: Knock knock, guess who's there   vr jan 13, 2012 2:42 pm






Al snel zag ze hoe Edward haar richting in liep, vervolgens voor haar uit liep en snel glipte Bella tussen de deur door, sloot hem achter haar en voelde hoe de hand van Edward naar de hare zocht. Al snel had ze haar hand om de zijne gesloten, liep naast hem de trap af en vervolgens bleef ze even staan, haar ogen gericht op Edward. Zijn woorden drongen pas tot haar door zodra ze de stemmen van de andere hoorden in de woonkamer. `Oke.` Had ze zachtjes gefluisterd, waarna ze met zijn twee de woonkamer inliepen. Eenmaal daar aangekomen stonden ze stil, Bella was verder niet van plan te gaan zitten, pas als Edward dat ook deed. Hij had nou eenmaal gezegd dat het beter was als ze bij hem bleef, aangezien de vampier een New Born was. Nja, dan deed ze dat maar; Edward wist wel dat hij deed. Bella had haar hand stevig om de zijne geklemd, had eventjes kort naar Esme geglimlacht en vervolgens haar blik op de jongen gericht. `Bella.` Stelde ze zich voor, een kleine glimlach speelde met haar licht uitgedroogde mondhoeken terwijl een lichte fonkeling in haar ogen verscheen. Al snel kwam ook Jasper binnen lopen, Bella wist hoeveel moeite hij er mee had als Bella in de buurt was, maar in haar ogen ging het eigenlijk steeds beter na het verjaardagsfeestje. Overigens had iedereen van de Cullens haar keuze gerespecteerd, buiten Rosalie dan. Waarom dat was, wist ze nog steeds niet; maar daar ging ze zich verder ook niet druk over maken. De woorden die de vampiers uitwisselde, kwamen maar vaag bij haar aan; ze was meer bezig om dicht bij Edward te blijven, dan dat ze het gesprek mee luisterde. Ze had er verder toch niks mee te maken, want helpen kon ze de jongen toch niet. Dat was de taak van de Cullens, ze was er alleen maar bij omdat Edward ook naar beneden ging.~

_________________

The thing, I thought to myself… it had possibilities — as a nickname, at the very least.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.twilightgame.actieforum.com
Edward
Administrator
avatar

Aantal berichten : 459
Punten : 1290

Character sheet
Leeftijd: Forever 17.
Partner: Forever is only the beginning Bella. ~
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Knock knock, guess who's there   vr jan 13, 2012 3:14 pm

Meteen hoorde Edward hoe Jasper waarschijnlijk ook al kwam. Ofja.. Hij hoorde zijn gedachten al, dus dat betekende dat hij niet ver weg was én hij had besloten te komen. Edward zat er nogsteeds mee dat Jasper het moeilijk vond om Bella niet aan te vallen, maar zolang hij er zelf bij was zou het niet gebeuren. Nooit. Inmiddels was Jasper naar binnen gekomen, groette hij eerst Esmé en hoorde Edward daarna zijn eigen naam vallen, met daarna Bella' naam. Even begroette hij zijn broer met een knik, dacht hij na wat die ene Apollo voor problemen had. Misschien zou hij het niet precies kunnen vertellen, maar een paar steekwoorden waren voor Jasper hopelijk al genoeg. Apollo stelde zichzelf ook voor aan Jasper en meteen merkte Edward dat hij zijn kracht op hem uitte, dat Apollo zich meer kalmerend voelde. Jasper' gave kwam soms ook gewoon té goed uit. 'Apollo is hier om zijn gave te kunnen beheersen. Hij kan levende dingen in één keer doden, zonder dat hij hen aanraakt. Hij wilt graag zijn gave onder controle kunnen houden, wat namelijk in de krant staat en op het nieuws is te zien over die 5O mensen, heeft hij veroorzaakt. Hij ziet die mensen als hij zichzelf slap voelt, een soort geesten. Kunnen we hem helpen?' Waarschijnlijk wel, maar Jasper wist het meeste over New Born', had daar het meeste ervaring mee. Edward voelde hoe Bella zijn hand nog steeds strak vasthield, deze keer was ze niet koppig en bleef ze gelukkig bij hem staan. Even richtte hij zijn zwarte ogen op haar bruine ogen. 'Wil je gaan zitten of wil je blijven staan?' Een speels glimlachje stond rond zijn lippen. Hij wist niet wat Bella wilde, dus moest hij het maar vragen. Jasper had nogsteeds moeite om Bella niet aan te vallen, maar hij zelf ook eigenlijk. Nog steeds zong haar bloed voor hem, maar omdat hij natuurlijk al heel wat tijden samen met Bella was geweest had hij zichzelf geleerd om het te negeren, al verlangde hij diep van binnen nog steeds naar haar bloed. En haarzelf natuurlijk. Maar dat liet hij niet merken, volgens hem had hij geen ziel. De hare wilde hij beschermen, voordat hij voor altijd weg was, haar hart niet meer klopte. Zijn zwarte ogen, van de dorst, richtte hij weer op de New Born voor hem. Gelukkig deed hij zijn best om Bella niet aan te vallen, want Edward hoorde hij erg die verleiding was om dat wél te doen. Maar hij zou het niet moeten wagen, en hun waren eigenlijk ook in de meerderheid, hun waren met z'n drieën, hij in zijn eentje.

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://twilightgame.actieforum.com
Apollo

avatar

Aantal berichten : 385
Punten : 1513

Character sheet
Leeftijd: 24
Partner:
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Knock knock, guess who's there   vr jan 13, 2012 3:26 pm

'Apollo is hier om zijn gave te kunnen beheersen. Hij kan levende dingen in één keer doden, zonder dat hij hen aanraakt. Hij wilt graag zijn gave onder controle kunnen houden, wat namelijk in de krant staat en op het nieuws is te zien over die 5O mensen, heeft hij veroorzaakt. Hij ziet die mensen als hij zichzelf slap voelt, een soort geesten. Kunnen we hem helpen?' sprak Edward alsof hij een samenvatting van een voetbal wedstrijd aan het lezen was. Apollo's ogen gingen verbaasd wijd open. Hoe had hij dit geweten? Was dat zijn gave? Dat hij nou eenmaal alles wist? Of kon hij zijn gedachten lezen? Het laatste lag het meeste voor de hand, dacht Apollo. "Jullie willen mij helpen?" vroeg Apollo twijfelend. "Terwijl ik onschuldige mensen heb vermoord?". Dat hij was gekomen en om hulp vroeg, was misschien goed genoeg voor hun geweest. Hij keek ongelovig naar de grond en moest glimlachen. Hij had zo veel vragen voor ze, hoe ze zich zo makkelijk konden inhouden met Bella erbij, waarom hun ogen een andere kleur hadden en nog tiental anderen. Apollo keek nogmaals naar Edward en Bella, ze hadden overduidelijk een relatie. Hoe hield Edward dat vol? Konden mensen en vampiers ook in harmonie leven? Apollo keek eens rond in de woonkamer, alles zag er netjes en normaal uit, maar zag hij daar nou een foto van een blonde vampier met een dokters outfit? Deze vampiers leefde onder mensen, dat moest wel betekenen dat ze geen mensenbloed dronken. "Drinken jullie geen mensenbloed?" vroeg Apollo. "En waarom zijn jullie ogen anders van kleur?". Hij wou ze niet de hemd van het lijf vragen en begon voorzichtig. Nog steeds kon hij zijn oren niet geloven, ze wouden hem helpen, na alles wat hij had gedaan. Was er toch nog hoop voor een monster zoals hij?
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Alice

avatar

Aantal berichten : 111
Punten : 322

Character sheet
Leeftijd: 19, Forever.
Partner: Jasper, You are my shining star, I love you.
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Knock knock, guess who's there   vr jan 13, 2012 8:53 pm

Alice liep rond door het winkel centrum en liep net een winkel binnen om een jurkje te passen. Toen ze in een pas hokje stond kreeg ze een visioen. Over een new born die aan belde en zag hoe Esmé hem binnen haalde. Ook zag ze hoe even later Bella en Edward er aan kwamen. Alice deed haar gewone kleren weer aan nam het jurkje mee. Betaalde die en liep naar haar auto om vervolgens naar huis te rijden. Ook ging ze nog even tanken. Daarna reed ze het pad op eenmaal de auto stilstaand haalde ze de sleutels uit het contact en deed die in haar tas. Ze liet de tassen toch maar in de auto en liep naar binnen. Daar hing ze haar jas op en luisterde naar de stemmen die klonken. Ook merkte ze dat Jasper er was. Alice liep de woonkamer binnen liep recht streeks naar Bella en sloeg glimlachend haar armen om Bella heen om haar een kleine knuffel te geven. "Bella" Sprak ze glimlachend met haar zachte stem. Ze snoof lichtjes de geur van Bella op. Het rook heerlijk moest ze toe geven. Maar ze had niet echt de dwang om Bella te bijten. Maar als ze bloede dan was het een ander verhaal. Maar toch kon ze zich dan in houden. Alice keek naar Edward en glimlachte naar hem. "Heey" Sprak ze tegen iedereen waarna ze naar Jasper toe liep en een lichte kus op zijn wang drukte. Daarna richtte ze zich op de jongeman. "Alice" Sprak ze terwijl ze glimlachend naar hem toe liep en haar hand uit stak. Maar toch was ze ergens voorzichtig je wist immers maar nooit wat een new born zou doen.
Nou ja dat was een beetje gelogen omdat zij dat wel wist. Of nou ja ze zou het aan zien komen. Daarna liep ze weer terug naar Jasper en ging naast hem staan. Haar goud/gele ogen keken de jongeman nieuws gierig aan. "Drinken jullie geen mensenbloed?" Alice schudde haar hoofd en had nog steeds de glimlach op haar gezicht. "En waarom zijn jullie ogen anders van kleur?" "Dat komt door ons dieet. Zodra een vampier een dieet volgt met dierenbloed word de kleur lichter tot dat het goud is. En als we honger hebben dan is het zwart. Maar als we weer mensen bloed zouden drinken dan word het weer rood." Alice keek iedereen even aan maar liet haar blik al snel weer naar de jongen gaan en glimlachte nog steeds.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://Newsalem.actieforum.com
Esme

avatar

Aantal berichten : 3
Punten : 30

Character sheet
Leeftijd: forever 26
Partner: You have my heart, Carlisle
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Knock knock, guess who's there   vr jan 13, 2012 10:55 pm

Esme knikte toen de man zich voorstelde en het medeleven in haar ogen verdubbelde toen hij vertelde dat hij met zijn gave al die mensen had vermoord. Hij vond zichzelf een monster, maar veel kon hij er toch ook niet aan doen? Hij moest zijn gave gewoon onder controle proberen te krijgen, dan doodde hij misschien niet zoveel mensen meer. "Je bent geen monster." Haar goude ogen richtte zich op haar zoon en Bella toen ze binnenkwamen. "Ik denk dat jij beter bent in deze soort zaken dan ik, dus ja ik kan je hulp wel gebruiken." Ze glimlachte naar Bella en wende zich toen terug tot de man. "Als je gave leert beheersen komt het allemaal wel goed. Zeker als Jasper je wat zou kunnen helpen." Esme had zijn naam nog maar net uitgesproken of Jasper kwam al naar binnen lopen. Ze beantwoorde zijn begroeting met een glimlach. Ze hoopte toch dat Jasper toch een beetje zou kunnen helpen, want het was niet zo goed voor hen dat Apollo op straat bleef rondlopen en met een vingerknip iemand zou kunnen doden, zeker niet als hij het niet onder controle had. Voordat ze zich wat te veel ging moeien met de zaken die nu aan de gang waren, stond Esme op en liep naar Bella toe. "Heb je honger of dorst, liefje?" Anders dan Edward had zij wel pas geleden gedronken, dus hoefde ze niet bang te zijn dat ze haar zelfbeheersing bij het meisje zou verliezen. De jongens konden dit beter even rustig afhandelen, want zij zou er toch maar alleen tussenkomen met haar bezorgdheid. Alice vrolijke stem deed haar even glimlachend omkijken voordat ze gebaarde naar Bella dat ze haar kon volgen als ze wilde en naar de keuken liep. Bella was eigenlijk het enige excuus dat ze de keuken konden gebruiken en van daaruit kon ze makkelijk de conversatie volgen die zich in de woonkamer afspeelde.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jasper

avatar

Aantal berichten : 34
Punten : 286

Character sheet
Leeftijd: Always 20
Partner: Alice, my pretty girl
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Knock knock, guess who's there   za jan 14, 2012 6:56 am

Hij knikte Apollo even toe toen hij zijn begroeting beantwoorde. Toen keek hij Edward aan, omdat hij doorkreeg dat hij zou gaan uitleggen waarom Apollo hier was. Hij fronste even zijn voorhoofd toen Edward uitlegde wat Apollo had. Dat zou behoorlijk lastig worden en Apollo zou er waarschijnlijk zijn hele verdere bestaan veel last van hebben, maar ze zouden hem kunnen helpen. Tenminste hij hoopte dat het goed zou uitpakken, want het was gevaarlijk om hem gewoon rond te laten lopen. Misschien zou hij Versilos en Apollo een keer samen mee moeten nemen, misschien konden ze ook van elkaar leren. Hij wou net antwoord geven op Edward toen Apollo ongelovig vroeg of ze hem echt wouden helpen? Hij keek de jonge vampier weer aan. Toen knikte hij nog eens. “Ja, natuurlijk willen we je helpen.” Zei hij. “Ik denk dat we je wel kunnen helpen, alleen dat gaat heel zwaar voor jou worden. Begrijp je dat?” Hij keek Apollo strak aan zijn blik boorde zich in die van hem. “Het is gevaarlijk voor jou maar ook voor ons dat je op deze manier rondloopt,” vervolgde hij. Jasper zou nooit om dingen heen draaien zo was hij niet. “Wij zouden je kunnen helpen je gevoelens onder controle te krijgen, in ieder geval ze te beheersen. Alleen je zal je gave altijd bij je houden.” Hij keek weer op naar Edward. Het zal altijd gevaarlijk blijven, maar dat is hetzelfde als met ons. Niemand van ons is nou eenmaal veilig, dacht hij voor hem. Hij wist dat het druk zou worden als hij twee new borns in de gaten moest houden, maar hij wist dat hij niet alleen was. Dat scheelde natuurlijk alles. Hij speelde liever niet met andermans gevoelens als dat niet hoefde, bij Versilos had hij het nog nooit gedaan. Alleen hij droeg ook geen rare gave bij zich die hem door het lint kon laten gaan. Hij had het idee dat hij het bij Apollo wel zou moeten gebruiken. Hij had ook het idee dat Esme graag wou dat hij hem zou helpen en dat zou hij doen. Voor zover dat mogelijk was tenminste. Je moest ook heel veel zelf doen, maar ja dat was nou eenmaal zo. Hij keek op naar de deur toen Alice binnenkwam. Hij glimlachte naar haar toen ze hun kant op kwam lopen. Ze begroette iedereen en drukte toen een kus op zijn wang. Soms begreep hij niet hoe Alice toch altijd zo optimistisch kon zijn, maar hij was maar wat blij dat ze dat altijd was. Nadat ze zich aan Apollo had voorgesteld kwam ze naast hem staan. Hij hield zich stil terwijl Alice antwoorde op de volgende vragen van Apollo. “Onze levensstijl is heel anders Apollo,” zei hij met een glimlach. Hij keek naar Esme toen zij vroeg of Bella iets te eten of te drinken wilde. Ze was altijd heel zorgzaam voor iedereen, iets wat hij ook echt niet zou kunnen. Alleen zo had iedereen weer zijn eigen dingen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Apollo

avatar

Aantal berichten : 385
Punten : 1513

Character sheet
Leeftijd: 24
Partner:
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: Knock knock, guess who's there   zo jan 15, 2012 12:22 am

“Ja, natuurlijk willen we je helpen” zei Jasper. Apollo glimlachte en was enigzins verbijsterd, hij kon nog steeds niet bevatten, dat ze hem daadwerkelijk wouden helpen. “Ik denk dat we je wel kunnen helpen, alleen dat gaat heel zwaar voor jou worden. Begrijp je dat?" sprak Jasper terwijl hij Apollo strak aankeek. Apollo knikte. “Het is gevaarlijk voor jou maar ook voor ons dat je op deze manier rondloopt” zei Jasper. Apollo had zijn gave nog niet gebruikt tegen een vampier, maar het had vast vervelende gevolgen. Mensen stierven niet zo snel als een dier, dat zou waarschijnlijk betekenen, dat het bij een vampier ook minder vlug ging dan bij een mens."Ik ben bereid alles te doen om mijn gave onder controle te krijgen" zei Apollo onbetwistbaar. “Wij zouden je kunnen helpen je gevoelens onder controle te krijgen, in ieder geval ze te beheersen. Alleen je zal je gave altijd bij je houden” legde Jasper uit. Apollo knikte weer, hij vond het nog steeds bijzonder dat deze familie hem wou helpen, na alles wat hij had gedaan. Natuurlijk had hij zijn gave niet kunnen beheersen en was dat zijn excuus. Maar hij had van te voren heus wel geweten dat hij woedend zou worden, hij had het kunnen voorkomen. Weer verscheen er een nieuw gezicht, haar naam was Alice, ze beantwoorde meteen zijn vraag. "Dat komt door ons dieet. Zodra een vampier een dieet volgt met dierenbloed word de kleur lichter tot dat het goud is. En als we honger hebben dan is het zwart. Maar als we weer mensen bloed zouden drinken dan word het weer rood". Dus ze dronken dierenbloed? Apollo vroeg zich af hoe dat zou smaken, hij nam voor dat hij het eens zou proberen. “Onze levensstijl is heel anders Apollo" voegde Jasper toe aan Alice haar uitleg. Dat had hij wel gemerkt. Apollo kon zien aan de houding van Alice en Jasper tegenover elkaar, dat hun ook een relatie hadden. Het was één grote familie dat er in dit huis woonde, net zoals Rachel een familie had. Apollo was jaloers, hij was zijn familie kwijt geraakt, hij was alleen in een nieuwe wereld, dat drastisch zou veranderen met Jasper en de rest van de Cullens hun hulp. "Wanneer beginnen we?" vroeg Apollo uiteindelijk. Hij wou zo snel mogelijk leren, hoe hij zijn gave kon beheersen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Bella
Administrator
avatar

Aantal berichten : 625
Punten : 1315

Character sheet
Leeftijd: 18
Partner: Let's start with F O R E V E R - Edward
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: Knock knock, guess who's there   do jan 19, 2012 5:15 pm

Nog steeds stond ze langs Edward, haar hand in de zijne terwijl haar andere hand op zijn onderarm rustte. Misschien een béétje bang dat de New Born zichzelf zou laten gaan, maar dan nog wist ze dat er niets met haar zou gebeuren. De familie zou er alles aan doen haar veilig ergens heen te brengen en vervolgens de New Born kalmeren, maar ze hoefde niet bang te zijn. Dat was nergens voor nodig. Even kort keek ze iedereen nog even aan, zag hoe Alice binnen kwam en meteen door liep naar Bella, om haar een knuffel te geven. Bella beantwoordde haar omhelzing, glimlachte vriendelijk naar het kort harige meisje en knikte lichtjes. Tijdens zulke situaties was ze niet zo spraakzaam, eigenlijk alleen als ze alleen met Edward was.
Esme kwam haar kant in gelopen, vroeg ze ze honger of dorst had en even kort gleed haar blik naar Edward, maar die zou het vast niet erg vinden als ze even met zijn moeder mee liep. Ze kon zich toch goed beheersen, dus Bella knikte en zag hoe Esme voor op liep, richting de keuken en al snel volgde Bella haar. Eenmaal daar aangekomen, leunde ze met haar rug tegen het aanrecht. `Gaan jullie hem helpen?` Had ze gevraagd, terwijl ze haar lichaam soepel omdraaide en met een glimlach richting Esme keek. Ze was een enorme vriendelijke vrouw, de hele familie was vriendelijk. Buiten Rosalie, of ja; ze zou vast een hele aardige meid zijn. Alleen niet tegen Bella, maar daar hoefde ze zich niet druk over te maken volgens Edward en Emmett, dus dat deed ze dan ook niet te veel.

_________________

The thing, I thought to myself… it had possibilities — as a nickname, at the very least.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.twilightgame.actieforum.com
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Knock knock, guess who's there   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Knock knock, guess who's there
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Twilight :: Noorden :: Huizen :: Cullen-
Ga naar: