Twilight


 
IndexPortalFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Het geluk brengt ons samen voor altijd

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Seth

avatar

Aantal berichten : 232
Punten : 972

Character sheet
Leeftijd: 15 jaar
Partner: I hope for a print..
Soort: Weerwolf

BerichtOnderwerp: Het geluk brengt ons samen voor altijd   di nov 29, 2011 7:57 pm

Een jonge wolf daverde door het bos. Zijn bruine ogen strak naar voren gericht. Zo rende hij in een grote snelheid weg. Hij had net een training achter te rug. Hij had met Sam gesproken over de inprenting met een onbekend meisje en nu mocht hij wel trainen en leren vechten. Heerlijk. Hij snoof de heerlijke geuren van de bladeren op terwijl hij met een enorme snelheid door allemaal gebieden rende. Hij wist niet waar hij heenging. Hij had het meisje ook niet meer gezien, maar als hij haar zou ruiken zou hij niet meteen naar haar toe gaan. Alleen als hij tijd had. Hij had geen zin om als mens aan te komen en dan te hoeven veranderen naar wolf. Hij moest gewoon veel meer opletten nu. Hij moest haar toch altijd wel kunnen ruiken zodat hij wist dat ze in gevaar was of niet. Seth remde af en veranderde weer naar een mens. De tatoeage was sterk te zien op zijn donkerbruine huid. Zijn zwarte haren waren fel in het zonlicht en de bruine ogen zouden elk moment vrolijk kunnen fonkelen. Hij rekte zich uit en plofte tussen de klavers. Hij legde zich neer en staarde naar de wolken om zich heen. Het was hier wel gezellig. Hij sloot zijn ogen, maar zodra hij bijna begon te dromen kwam de bekende geur zijn neus binnen. Zowel als mens en wolf kon hij goed ruiken. Hij schoot overeind en keek om zich heen. Hij wilde niet meteen gezien worden. Oh te laat. Hij zag dat het meisje al in zijn richting kwam. Seth slikte even en keek naar de wolken, alsof het veel interessanter was. Terwijl hij eigenlijk niet goed wist wat hij tegen een leuk meisje moest zeggen. Hij grinnikte stiekem en keek dan plots naar het meisje. Zijn bruine ogen vrolijk fonkelend in het zonlicht.

&Sarina
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sarina

avatar

Aantal berichten : 106
Punten : 277

Character sheet
Leeftijd: Almost 15 years
Partner: Is it love? Or just friendship? I don't know.
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: Het geluk brengt ons samen voor altijd   di nov 29, 2011 8:34 pm

Sarina schoot wakker. Opeens lag ze in een bed. Terwijl ze haar gisteren nog herhinderde, dat ze in een bos in slaap was gevallen; Ze deed stilletjes de deur open en hoorde beneden stemmen. Ze had andere kleren aan, en ze voelde haar verzorgt. Ze ging de trap af en kwam in een woonkamer uit. 6 paar ogen staarde naar haar. Een meisje, een moeder en een vader. “Ooh goedemorgen. Ik hoop dat je niet verschoten bent dat je opeens in een bed lag?” De mevrouw was degene die het woord pakte.Het meisje glimlachte vriendelijk. Ze was een jaar of 5. De vader knikte ook Sarina toe. Sarina had de indruk dat ze vriendelijk warent]].” Ook goedemorgen. Het is heel vriendelijk dat jullie me hier een slaapplaats hebben gegeven. …” [/b]De mevrouw bood haar zitplaats aan. En Sarina ging zitten. “…Maar hoe hebben jullie mij gevonden?” De mevrouw keek haar vriendelijk aan. “Onze hond, Moon, was weggelopen en wij wouden hem gaan zoeken Tot we onze hond bij u hadden gevonden. We konden je daar niet laten liggen en hebben je meegenomen, en je meteen in bed gelegd. Je had ontstoken wondes en die wouden we ook ontsmetten, en omdat je diep sliep, hebben we ze kunnen ontsmetten.” Sarina glimlachte. Ze dacht weer aan de wolf die hij gisteren had gezien, die woorden die hij zei was ze niet vergeten. Maar ze zou zwijgen tegen de mensen. Ze wou hem niet verraden. Helemaal niet. En ze hoopte hem terug te vinden. “Dat is heel vriendelijk van jullie.” De mevrouw, de vader en het kindje glimlachte allemaal heel vriendelijk. “Eet maar hoor.” Zei het 5 jarige meisje behulpzaam. De moeder en de vader knikte.

Na het eten:

Sarina moest onder de douche gaan, zodat ze wat verfriste. En daarna werden haar wondes weer ontsmet. Ze had een mooi kleedje aan, met een kousenbroek. Ook hadden ze gezegd dat ze zolang mocht blijven als ze wou. In plaats daarvan hielp ze met het huishouden. Toen er alleen nog maar de afwas gedaan moest worden, zei de mevrouw dat ze even mocht gaan rondhangen. Sarina had gevraagd dat ze naar buiten mocht. De mevrouw en de meneer gaven toestemming. En ze liep naar buiten. Nooit had ze over zo’n gezin kunnen dromen. Ze was nu écht gelukkig, alleen ze miste nu al die wolf.Ze kon hem niet uit haar hoofd zetten. Alsof ze verbonden waren. Zonder het te beseffen liep ze naar het klaverveld. Ze boog haar voorover en zag overal klavertjes 4. Tot ze iemand zag liggen. Eerst wou ze zo snel mogelijk terug naar het huis lopen. Maar in plaats daarvan liep ze naar de jonge toe. Haar rode haren gingen mee met de wind, en de zon liet haar jurk blinken. Hij zag de jongen even kijken en ongeïnteresseerd terug naar de wolken kijken. Sarina wou haar terug draaien. Maar dat deed ze niet. “Eumh hallo? Stoor ik je?” Sarina keek even naar de lucht en daarna weer naar de jongen. “Ik ben Sarina. “ Toen ze de ogen van de jongen zag, herkende ze hem ergens van. Maar ze kon er geen naam opplakken. “Hebben wij elkaar al eens ontmoet?” Vroeg Sarina op een vriendelijke toon. Haar stem was altijd zacht en vriendelijk, en ze werd amper kwaad. Maar als ze kwaad werd, was ze geen zwakkeling. Sarina ging naast de jongen zitten, en wachte op antwoord.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Seth

avatar

Aantal berichten : 232
Punten : 972

Character sheet
Leeftijd: 15 jaar
Partner: I hope for a print..
Soort: Weerwolf

BerichtOnderwerp: Re: Het geluk brengt ons samen voor altijd   wo nov 30, 2011 12:43 pm

Seth keek naar de wolken en zocht naar een figuur. Hij moest zich inhouden om niet weer te gaan grinniken. Dit was eigenlijk wel leuk. Stiekem je verbergen en doen alsof je iemand anders bent en niet de wolf die haar redde. Hij zuchtte. Oké, tuurlijk wilde hij het wel zeggen en meteen alles over de inprenting uitleggen. Toch wilde hij het nog niet. Daarvoor was het veel te vroeg want ze kenden elkaar nog niet eens. Toen hij het meisje hoorde praten, richtte hij zijn heldere ogen op haar. Ze stonden fel en fonkelden door het felle zonlicht. Hij hoorde haar vraag en schudde met een vriendelijke glimlach zijn hoofd. "Tuurlijk stoor je me niet." Zijn stem klonk duidelijk als een 15jarige. Als je de stem van zijn wolvengedaante hoorde was het veel zwaarder. Alsof de wolf oud was en volwassen. De jongen zag dat ze in zijn ogen keek en hij wist al wat er zou volgen. Hij schudde na haar vraag zijn hoofd. "Nee.. Ik ken hier nog niet zoveel mensen en ik heb je niet gezien, nog niet.." Hij glimlachte vriendelijk naar haar en stak zijn handen in zijn zakken. Zijn bruine ogen gleden kort over haar heen waarna hij weer naar de wolken staarde. Hij had geen idee wat er interessant aan was, eigenlijk totaal niets. Hij durfde haar gewoon niet de hele tijd aan te kijken. Als hij verlegen was, stotterde hij en gooide hij er enorm veel uit om ervanaf te komen. Maar dat ging hij nu dus niet doen. Hij was niet gek. Seth zuchtte en schudde de gedachte weg. Zijn blik gleed weer opzij naar het meisje. "Maar, mijn naam is Seth."
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sarina

avatar

Aantal berichten : 106
Punten : 277

Character sheet
Leeftijd: Almost 15 years
Partner: Is it love? Or just friendship? I don't know.
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: Het geluk brengt ons samen voor altijd   wo nov 30, 2011 7:04 pm


Terwijl Sarina was gaan zitten en ook naar de wolken keek, luisterde ze naar de jongen. Dus ze kende elkaar niet? Sarina trok haar schouders op. “Ik dacht echt dat we elkaar al eens gezien hadden. Zal iemand anders wel voor me hebben dan.” Sarina keek toen weer naar de jongen. Hij had een (lichte) 6 pack, wat best wel mooi was. Hij was ook een mooie jongen, vond ze. De jongen stelde zich voor als Seth. Speciale naam, en ook heel mooi. Sarina dacht weer even aan de jonge wolf, maar ze kon de ogen van de wolf niet zien, in haar dagdroom werd de ogen wazig, wat ze al raar vond. Ze schudde haar hoofd, wat je niet opmerkte. Het was prachtig weer, zonnig en warm. Er was hier maar zelde zo’n mooi weer. Sarina dacht dat daarom de vampieren hier woonde, zodat ze niet zo snel werden opgemerkt. Ze ging naast de jongen liggen en samen keken ze naar de wolken. Wat kon het soms eens deugt doen. Gaan liggen, en aan niks denken. Ze durfde deze stilte niet te verbreken. De geluiden, het zien van de bleke wolken in de lichte lucht, de warmte van de zon die je lichaam “masseerde”, zo’n geweldig gevoel. Ze verliet een zucht. “Weet jij misschien wat meer over die rare wezens hier?” Sarina had het over de vampieren en over de wolven. “Ik werd aangevallen door een mens, die op een vampier leek. En werd beschermt door een wolf. Die groter was dan een gewone wolf. Die wolf zei iets, dus ik wist dat het geen gewone wolf was. Ik wil gewoon meer te weten komen. Misschien kan jij mij daarbij helpen?” Vroeg Sarina, ze wou echt meer te weten komen over die wezens. Kon de jongen haar niks zeggen, zou ze wel boeken gaan lezen. Maar toch hoopte ze dat hij haar wat kon vertellen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Seth

avatar

Aantal berichten : 232
Punten : 972

Character sheet
Leeftijd: 15 jaar
Partner: I hope for a print..
Soort: Weerwolf

BerichtOnderwerp: Re: Het geluk brengt ons samen voor altijd   wo nov 30, 2011 7:12 pm

Seth keek rustig naar het meisje en hoorde haar woorden. Het leek een beetje dat ze teleurgesteld was in het feit dat ze elkaar echt niet kenden en nog niet gezien hadden. Tuurlijk had het meisje wel gelijk, maar hij wilde het rustig aandoen en niet meteen zeggen: Hey ik ben die wolf en het zit hier vol moordenaars. Hij zuchtte. Zo was hij niet en dat wilde hij ook niet tegen haar zeggen. Ze was de laatste keer al bang genoeg. Hij haalde zijn schouders op en legde zich tussen de klavers. Zijn bruine ogen gleden over de wolken alsof hij zocht naar figuren. Het was een manier om te rusten en niet de hele tijd te denken aan de print. Hij durfde er nog niet echt aan denken. Hij luisterde even later naar de vraag en het verhaal. Tuurlijk kende hij het hele verhaal al, maar hij mocht niet laten zien dat hij de wolf was. Daarvoor was het te vroeg. Hij knikte even en ging rechtop zitten. Hij sloeg zijn armen rond zijn knieën en richtte de bruine ogen op haar. "Dit is geen gewone wereld.. Je hebt vampieren en weerwolven.. Er zijn natuurlijk wel goede vampieren die je niet opeten ofzo.. Maar je hebt ook slechte.. Het is niet zomaar een wereld vol rust.. Je moet opletten.." Hij glimlachte vriendelijk naar haar en schrok heel even. Damn.. Nu was hij zichzelf een beetje aan het verraden omdat hij zoveel ervan kende. Hij zou zoveel kunnen vertellen over de Quileutes ofzo. Maar nee.. Niet doen.. Hij wou zichzelf nu nog niet verraden want als ze nu zou vragen hoe hij dat wist, kon hij nog wel wat liegen en verzinnen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sarina

avatar

Aantal berichten : 106
Punten : 277

Character sheet
Leeftijd: Almost 15 years
Partner: Is it love? Or just friendship? I don't know.
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: Het geluk brengt ons samen voor altijd   wo nov 30, 2011 7:44 pm

Ondanks ze haar ogen had gesloten, luisterde ze nog steeds aandachtig naar de jongen. Ze had een glimlach op haar face getoverd. Toen de jongen gedaan had met praten deed ze haar ogen weer open, en keek opzij en zocht de ogen van Seth die ondertussen was gaan recht zitten.Hoe wist hij dat allemaal? Misschien had hij gewoon veel meegemaakt? Bon, het waren haar zaken niet. Even keek ze teleurstellend. “Dan vrees ik dat ik toch beter uit deze stad kan gaan. “ Ze moest denken aan haar idee. Haar eigen voor een vampier “smijten” en de vampier uitdagen, in de hoop de wolf nog eens te zien. Nee, het was een slecht plan. Zo zette ze niet alleen haar eigen leven op spel, maar ook die van de wolf. En hij wou hem geen kwaad doen, dan was de wolf ook voor niks gestorven, want niet veel later zou ze dan ook gedood worden door die bloedzuiger. Aan het gedacht alleen al kreeg ze kippenvel. “Hoe overleef jij het hier dan?” Sarina had niet eens over de vraag nagedacht. Het waren niet haar zaken. Sarina kreeg meer en meer spijt van dat ze van haar weeshuis was weggelopen. Nu zat ze nog dieper in nesten. Misschien zou ze gewoon terug gaan, ookal werd ze daar gepest. Ookal kreeg ze straf. Maar alles beter dan je leven op spel zetten. Maar dan wist ze dat ze de wolf nooit meer zou zien, en dat zou haar teleurstellen. “Misschien is het beter dat ik terug naar het weeshuis ga.” Zei ze stilletjes, bijna onhoorbaar. Maar toch was het net nog hoorbaar voor een gewone mens. Maar Seth zijn stem, maakte haar ook rustig. Alsof hij haar beste vriend was, en alsof ze hem al jaren kende.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Seth

avatar

Aantal berichten : 232
Punten : 972

Character sheet
Leeftijd: 15 jaar
Partner: I hope for a print..
Soort: Weerwolf

BerichtOnderwerp: Re: Het geluk brengt ons samen voor altijd   wo nov 30, 2011 7:52 pm

Seth keek naar het meisje dat duidelijk in de put zat. Het was toch niet door zijn actie he? Seth slikte en keek haar aan. Zijn blik duidelijk vol meedeleven en ook bezorgdheid. Hij vond het echt vreselijk voor haar. Hij zweeg en hoorde de woorden. Uit de stad gaan? Dat mocht niet! Hij slikte even en keek haar zacht aan. "Ze zitten over de hele wereld.. Maar niet iedereen weet het.." Zijn stem was zacht en fluisterend. Bang en bezorgd dat hij haar nu nog banger zou maken. Hij hoorde even later haar volgende vraag en haalde zijn schouders op. "Nou weetje, de meeste vampiers zitten wel achter jonge bange meisjes aan. Ik wil je nu natuurlijk niet nog banger maken, maar ik ga niet liegen over zoiets. En ik train elke dag.. Heb een grote groep broeders en samen kunnen wij de vampieren aan.. Zo overleef ik alles eigenlijk." Nerveus begon hij op zijn onderlip te bijten. Stress kreeg hij er van. Opnieuw zei het meisje iets dat hem opnieuw bezorgdheid gaf. Hij zuchtte diep en keek haar aan. "Niet doen.. Ik kan wel voor onderdak zorgen als je niemand anders hebt.. Als het mag van mijn ouders want we zijn niet een hele normale familie en niet iedereen mag zomaar komen binnenvallen.." Hij had zich al bijna versproken. Het ging niet om zijn ouders want die zouden haar graag welkom heten. Alleen zou hij heel snel worden betrapt als wolf doordat hij met Sam en de rest zou gaan trainen. Hij zuchtte en keek haar stil aan, wachtend en nieuwsgierig op een reactie. Deels bang om haar.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sarina

avatar

Aantal berichten : 106
Punten : 277

Character sheet
Leeftijd: Almost 15 years
Partner: Is it love? Or just friendship? I don't know.
Soort: Mens

BerichtOnderwerp: Re: Het geluk brengt ons samen voor altijd   wo nov 30, 2011 8:18 pm

Sarina sperde haar ogen weid open. Wat?! Maakte hij nu een grapje? Sarina ging recht zitten en keek Seth verward aan. Ze wou iets uitbrengen, maar dat kon ze niet. Mooi, die jongen maakte haar gewoon banger. Sevens zou ze al helemaal nooit meer buiten komen. En tegen iemand zeggen, kon ze ook niet want dan zou ze haar voor zot verklaren. Toen de jongen uiteindelijk vroeg of ze bij hem wou wonen, wou ze ‘ja’ zeggen. Maar ze vond het raar, en waarom wou hij niet dat ze uit de stad ging? Wat maakte hem dat nu uit? Maar nu moest ze gewoon even aan haar eigen veiligheid denken. Ze was inderdaad veiliger bij Seth dan bij dat ander gezin. En bovendien wou ze het gezin niet in gevaar brengen, of bang maken. “Dat is vriendelijk. Ik wil hier geen ‘nee’ tegen zeggen. Maar ik wil jou leven ook niet op spel zetten.” Ze wou het wel zo snel mogelijk weten dat ze bij hem mocht blijven,dan konden zij en Seth het tegen dat ander gezin gaan zeggen, want het was niet mooi om nu weg te blijven, terwijl ze wel voor Sarina hadden gezorgd. Ze stond op en keek de Seth in zijn beeldmooie donkere ogen. “Ik wil niet onbeleefd over komen, maar ik zou het zo snel mogelijk willen weten. Je bent nu mijn enige hoop.” Zei ze vriendelijk. Want die wolf heeft me in de steek gelaten”, maakte ze haar zin af in haar gedachten. Maar dat had ze niet luidop gezegd.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Seth

avatar

Aantal berichten : 232
Punten : 972

Character sheet
Leeftijd: 15 jaar
Partner: I hope for a print..
Soort: Weerwolf

BerichtOnderwerp: Re: Het geluk brengt ons samen voor altijd   do dec 01, 2011 5:19 pm

Zijn bruine ogen gleden over haar heen. Hij merkte dat hij haar duidelijk banger gemaakt had. Hij schoof dichter en keek haar aan. "Rustig.. Ik ben er en ze zullen niets doen.. Je moet niet banger worden.." Hij keek diep in haar ogen, maar het gevoel maakte hem gek. Hij sprong recht en keek om zich heen. Nee, hij had niets gehoord maar het leek wel zo. Hij zuchtte en draaide zich weer naar Sarina die begont spreken, dit keer over zijn aanbod. Hij luisterde naar de woorden en dacht eens diep na. Als hij haar meenam zou hij haar altijd bij hun thuis moeten houden en vooral uit de buurt van Leah. Hij had ook een manier om aan haar te kunnen ontsnappen zonder dat ze zou willen meegaan en thuis bleef. Hij glimlachte en pakte haar hand vast. "Kom, ik neem je meteen mee.. Ik vind dat we het met mijn vader en moeder maar eens moeten bespreken. Ik weet zeker dat het mag. Wie wil zo'n leuk meisje nou niet in huis hé?" Hij gaf haar een knipoog waarna hij haar voorzichtig meenam. Hij liep rustig met haar richting het reservaat en zijn huis.

Ik maak topic bij huizen :3
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Het geluk brengt ons samen voor altijd   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Het geluk brengt ons samen voor altijd
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Twilight :: Zuiden :: Klaverveld-
Ga naar: