Twilight


 
IndexPortalFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 It isn't fair [Ivy]

Go down 
AuteurBericht
Liam

avatar

Aantal berichten : 135
Punten : 1029

Character sheet
Leeftijd: Forever 17
Partner: I know I'm smexy, love
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: It isn't fair [Ivy]   zo jan 22, 2012 8:29 pm

Rust, eindelijk een beetje rust. Liams goudkleurige ogen keken over het meer terwijl hij de pikzwarte gitaar in de juiste positie hield om te kunnen spelen. Het ding had hem bijna een fortuin gekost, maar hij had het ervoor over gehad. Geld had hij toch genoeg na zo'n twee eeuwen werken en afentoe wat stelen. Het huis dat hij hier in Forks gekocht had was niet echt groot, maar het kon ermee door. Zachtjes begon hij te spelen, een paar willekeurige akkoorden waar hij na een tijdje een liedje van maakte. Het zingen liet hij deze keer achterwege, had geen zin om de rust die in dit gebied hing te verstoren. De pijlenkoker lag naast hem op de grond en soms keek hij er vanuit zijn ooghoek naar. Na de gitaar was dat wapen zijn dier zatste bezit, omdat hij zonder helemaal niets aan zijn gave had. Eigenlijk best grappig om op alles te kunnen schieten waaraan je dacht. Soms als mensen tegen hem aan liepen en hem de huid vol scholden vroeg hij zich af dat als hij zijn boog zou pakken en aan een achterlijke smoel dacht dat de pijl die persoon zou raken. Waarschijnlijk niet, maar je wist het nooit. Misschien moest hij dat eens proberen, maar als hij zijn boog op straat zou gebruiken zou dat waarschijnlijk net hetzelfde effect hebben als dat hij zou schreeuwen dat hij een vampier was. Zijn vingers gleden op gevoel over de snaren en voor hij het wist begon hij gewoon al een bestaand liedje te spelen, maar dan met een eigen touch. Het was een redelijk vrolijk liedje en na een tijdje kon hij het toch niet laten om zachtjes mee te zingen. De pretlichtjes dansden vrolijk op en neer in Liams goudkleurige ogen toen de klanken van zijn gitaar en zijn stem de stilte doorbraken. De jongen was iemand die altijd overal het goede in zag, overal wel grapjes om kon maken. Zelf om wat hij was kon hij nog grapjes maken, alleen was het spijtig dat iedereen van wie hij hield gestorven was. Zelf zijn maker was gedood door andere soortgenoten. Zijn vingers verkrampten bij die gedachte en gelijk hield de muziek op. Hij had van haar gehouden zoals hij nog nooit van iemand had gehouden. De gouden ring om zijn vinger was daar het levende bewijs van. Veel mensen hadden raar opgekeken toen ze uitvonden dat een zeventienjarige ging trouwen, maar het had hem niets kunnen schelen. Hij hield van haar en zij van hem, dan hadden anderen er toch niets over te zeggen? In werkelijkheid was hij toen al vijftig, maar uiterlijk zag hij er nog uit als een jongen van zeventien. Iets warms dat langs zijn wang liep vertelde hem dat hij huilde en snel veegde hij met zijn hand langs zijn gezicht om de tranen weg te halen. "Was je van plan om daar de hele tijd te blijven staan?" Zijn stem klonk iets minder geamuseerd dan normaal, maar toch kon je er nog een spoor van in ontdekken. Eigenlijk hield hij er niet van om zo beslopen te worden en had hij die persoon al lang tegen de grond gewerkt. Maar op dit moment voelde hij zich daar veel te slecht voor.

Ivy


Laatst aangepast door Liam op wo feb 08, 2012 6:25 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy

avatar

Aantal berichten : 56
Punten : 443

Character sheet
Leeftijd: 1 8 .
Partner: Love you once, love you still. Always want, always will. ~
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   zo jan 22, 2012 8:54 pm

- i v y .

Het rustgevende geluid van het water dat zachtjes kabbelde, de vogels die floten en die wind die speelde met de alle voorwerpen in de omgeving overstemde het gebied, weerklonk in haar oren. Met haar handen in de zakken van haar jas keek ze naar waar ze liep, de rode Vans die ze droeg had ze expres aangedaan, ze kleurde goed af met haar trui. Vandaag had Ivy geen dorst gehad, daarom had ze maar even kleurlenzen in gedaan, anders vielen haar bloedrode ogen erg op. Nu had ze bruine ogen, die paste bij haar iets getinte huidskleur, dus het viel niet op dat dat niet haar echte oogkleur was. Ookal was het dat wel geweest. Vroeger. Hmpf, vroeger was alles beter. Ze was nu inmiddels al lang een vampier, leefde van mensenbloed en wist haarzelf soms nog steeds de verleidelijke geur van bloed af te houden. Haarzelf zou ze wel omschrijven als een monster, een monster zonder angst. Nog steeds haatte ze dit leven, alle mensen waarvan ze hield waren nu al weer dood. Haar ouders in ieder geval, haar vrienden leefden misschien nog. Maar die zouden dan wel rond de 8O moeten zijn, als ze die leeftijd nog hadden gehaald. Eigenlijk had ze nog liever gewild dat ze dood was, vooral toen die vreselijke pijn kwam de eerste twee dagen. Ze was een tijdje bij haar vampier gebleven die haar zo gemaakt had, een jongen, Mike. Hij beviel haar wel, totdat hij andere plannen met haar had, die zij helemaal niet wilde. Ze was weggegaan, had toen iemand anders gevonden, waarmee ze nogsteeds goede vrienden was, Dean. Samen gingen ze vaak op jacht, want met z'n tweeën was het op de een of andere manier leuker dan alleen, het was dan ook gewoon leuk om te zien hoe de ander een slachtoffer had en die vermoorde. Ivy genoot nog altijd ervan om dat te zien. Tja. Dean lag haar wel goed. Bij het voelen van de wind door haar lange, bruine lokken keek ze even naar voren, haar ogen naar iemand kijkend die met een gitaar zat. Liam. Meteen kreeg ze allerlei informatie over zijn identeit door, dat was dan ook haar gave. Ze hoefde iemand maar één keer te zien, dan wist ze meteen bijna alles over die persoon. Met een grijns rond haar liepen liep ze richting de jongen, van achteren. "Was je van plan om daar de hele tijd te blijven staan?" Even dacht ze na. 'Wat jij wilt, Liam.' Meteen had ze al door dat deze jongen niet normaal was, maar hetzelfde als haar was. Daarom was ze ook naar hem toegelopen, bleef ze nu stilstaan achter hem op zo'n paar meter afstand. Haar gezicht keek neutraal, glimlachen deed ze niet aangezien ze hem verder niet kende.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Liam

avatar

Aantal berichten : 135
Punten : 1029

Character sheet
Leeftijd: Forever 17
Partner: I know I'm smexy, love
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   zo jan 22, 2012 9:19 pm

Sommige mensen klagen en zagen over het feit dat ze het leven niet eerlijk vonden omdat hun man of vrouw was vreemd gegaan of iets dergelijks. Wel, Liam was zijn vrouw kwijtgeraakt, had moeten toezien hoe ze haar kapot scheurden en daar bovenop was zijn leven eigenlijk voorbij. Als mensen wisten wat hij was zouden ze hem opsluiten, allerlei testen uitvoeren en dan als een hondsdolle hond afmaken. Hoe wreed de mensen in deze tijd wel niet waren. Hij had afschuwelijke dingen meegemaakt en liep nog met een glimlach op zijn gezicht over straat, alleen was de druk op dit moment wat te groot geweest. 'Wat jij wilt, Liam.' Het was dus een vrouw, zo te ruiken een vampier. How wacht, hoe wist ze zijn naam terwijl hij zeker wist dat niemand in dit dorp hem kende? Met de snelheid van een vampier legde hij zijn gitaar naast zich neer, pakte zijn boog en twee pijlen uit de koker en stond op. De pijlpunten wezen nog naar beneden, maar als het moest kon hij ze in een vloeiende beweging afschieten, hoefde alleen maar het beeld voor zijn geest te halen hoe ze haar zouden doorboren. Waarschijnlijk zou de vampier hier niet door sterven, maar dat was ook niet zijn bedoeling. "Jij kent mijn naam, maar ik de jouwe niet." Deze keer probeerde hij zijn nieuwsgierigheid te onderdrukken, maar de vraag lag wel op het puntje van zijn tong te branden. Hoe wist ze zijn naam terwijl hij zeker wist dat hij haar nooit gezien had? Misschien was het toeval geweest, maar spijtig voor hem geloofde hij daar niet in. Zijn goudkleurige ogen gleden even over haar lichaam heen en hielden halt bij haar ogen. Niet mis, helemaal niet mis. Bij die gedachte krulden zijn mondhoeken om tot een grijns. Hij was misschien zijn vrouw verloren en was officieel nog met haar getrouwd, maar dat wilde niet zeggen dat hij niet naar andere meisjes mocht kijken. "Hoe weet jij trouwens mijn naam?" Die vraag moest er gewoon uit, anders zou hij gek worden van nieuwsgierigheid.


Laatst aangepast door Liam op wo feb 08, 2012 6:26 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy

avatar

Aantal berichten : 56
Punten : 443

Character sheet
Leeftijd: 1 8 .
Partner: Love you once, love you still. Always want, always will. ~
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   zo jan 22, 2012 9:45 pm

- i v y .

Een grijns sierde haar lippen. "Jij kent mijn naam, maar ik de jouwe niet." 'Klopt, daarom zal ik het zelf wel zeggen, wat mijn naam is. Ivy.' Soms was het best wel irritant om meteen bij het zien van een persoon voor de eerste keer alles te weten te komen, het irriteerde haar soms wel mateloos. Maar het was altijd nog leuk om mensen ermee te irriteren, dat zij ineens wist wat hun naam was, zoals in dit geval dus. Liam was snel opgestaan, had een koker in zijn hand, met twee pijlen. 'Waarom dat ding? Zo gevaarlijk ben ik nou ook weer niet.. Ik doe niks, niet bij vampieren in ieder geval. Als je mens was, had ik wel iets anders gedaan..' Eigenlijk wist ze nu wel zeker dat Liam niet hetzelfde als haar was. Hij had ook goudkleurige ogen, leefde dus op dierenbloed. Ivy had het nog nooit geprobeerd, maar zo smakelijk als mensenbloed kon ze het haar niet voorstellen. "Hoe weet jij trouwens mijn naam?" Hmmz, hoe ging ze dat uitleggen? 'Aangezien je toch hetzelfde wezen als mij bent, hoef ik het niet geheim te houden, denk ik zo.. Mijn gave is dus om bij de eerste keer, en keren daarna, achter alles van een persoon te kunnen weten, zoals identiteit en alles. Niet zo moeilijk. Heeft jouw gave zeker iets te maken, met dat dingetje in je hand?' Eigenlijk vroeg ze best wel naar de bekende weg, maar hij zou er een uitleg bij kunnen geven. Want hoe het zou werken, was voor haar nu nog een raadsel. Bang was ze nu echter niet, zal ze ook nooit zijn. Maar toch bleef de vraag rondspoken. Misschien zou het niet zoveel effect op haar hebben, maar op mensen zou zo'n ding misschien wel tot de dood af kunnen lopen. Hmn, wie weet.. ~

-Kort sorry, maar moetgaanx.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Liam

avatar

Aantal berichten : 135
Punten : 1029

Character sheet
Leeftijd: Forever 17
Partner: I know I'm smexy, love
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   di jan 24, 2012 4:51 pm

Dus de naam van het meisje dat zijn naam om de een of andere manier wist, heette dus Ivy. Mooie naam voor een mooi meisje. 'Waarom dat ding? Zo gevaarlijk ben ik nou ook weer niet.. Ik doe niks, niet bij vampieren in ieder geval. Als je mens was, had ik wel iets anders gedaan..' Tja, ze was een vampier die mensenbloed dronk dus zou het wel normaal zijn dat ze elk mens dat ze tegenkwam iets aandeed. "Dat ding, zoals je het zo vriendelijk noemt, is omdat ik weinig vampiers vertrouw en niet zo snel iemand vermoord." De meeste vampieren die hij al tegen gekomen was vonden het abnormaal dat hij niet graag moordde. Maar hij kon toch ook niet veranderen hoe hij was? 'Aangezien je toch hetzelfde wezen als mij bent, hoef ik het niet geheim te houden, denk ik zo.. Mijn gave is dus om bij de eerste keer, en keren daarna, achter alles van een persoon te kunnen weten, zoals identiteit en alles. Niet zo moeilijk. Heeft jouw gave zeker iets te maken, met dat dingetje in je hand?' Coole gave, zeker om te zien ofdat iemand te vertrouwen was of niet. "Dus dan weet je ook hoe groot mijn ego is en hoe hard je me kwetst als je het dierbaarste bezit dat ik heb een ding noemt." Liam meende wat hij zei, maar hij kon toch niet voorkomen dat die woorden op een geamuseerde toon werden uitgesproken. "En ja die boog heeft met mijn gave te maken. Ik kan niet missen als ik schiet. Dus als ik wil dat je doorzeeft wordt door pijlen gebeurd dat zonder dat een pijl werkeloos naast je neervalt." Dat laatste was hij niet van plan om te doen, maar wat hij zei klopte wel. Hij grijnsde naar haar terwijl zijn spieren ontspanden en in een soepele beweging stak hij de pijlen terug in de koker en legde hij zijn boog naast zich neer. "Hoe oud ben je?" Ontspannen ging hij terug zitten en klopte met zijn hand naast zich. Hij vond Ivy intressant en dat gebeurde niet zo heel snel.


Laatst aangepast door Liam op wo feb 08, 2012 6:28 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy

avatar

Aantal berichten : 56
Punten : 443

Character sheet
Leeftijd: 1 8 .
Partner: Love you once, love you still. Always want, always will. ~
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   di jan 24, 2012 9:48 pm

- i v y .

De wind speelde met haar haren, liet haar vingertoppen over haar gezicht strijken om die actie ongedaan te maken. "Dat ding, zoals je het zo vriendelijk noemt, is omdat ik weinig vampiers vertrouw en niet zo snel iemand vermoord." Dus, daarmee wilde hij zeggen, dat zij dat wél deed? Opzich had hij een punt, maar zo snel doodde ze ook weer niet echt. Ze had haarzelf geleerd te beheersen. Behalve als ze dorst had, dan was ze niet te houden, maar dat was logisch. 'Waarom zou je.. Niet veel vampiers vetrouwen? Ik bedoel.. Ik vertrouw ook niet meteen iemand, maar toch mag ik ze wel meer dan mensen. En over dat vermoorden.. Bedoel je daarmee, dat ik wél snel iemand vermoord?' Verwoord was misschien een raar woord, dan dacht ze eerder aan zo iets dat ze iemand doorschoot. Maar mensen hadden wel een snellere dood, misschien wel zonder al die pijn die ze anders wel hadden. "Dus dan weet je ook hoe groot mijn ego is en hoe hard je me kwetst als je het dierbaarste bezit dat ik heb een ding noemt." Ivy keek op, dacht na over wat hij zei. 'Hmm. Tot zo ver had ik nog niet gekeken.. Maar karaktereigenschappen kan ik nog niet goed zien, daar moet ik nog een beetje op gaan trainen. Maar, dat was niet mijn bedoeling geweest. Wat is het dan wél?' Even keek ze naar het 'ding' die hij in zijn hand had, trok ze één wenkbrauw op en hoorde ze hoe Liam zijn woorden vervolgde. "En ja die boog heeft met mijn gave te maken. Ik kan niet missen als ik schiet. Dus als ik wil dat je doorzeeft wordt door pijlen gebeurd dat zonder dat een pijl werkeloos naast je neervalt." 'Werkt dat altijd, ookal zou ik hem zo snel mogelijk proberen te ontwijken? Gaat de pijl dan de kant van mij op, waar ik naartoe ging?' Hopelijk voor hem had hij niet in zijn hoofd dat hij dat bij haar ging proberen, want als ze het dan kon overleven, ookal wist ze niet of die optie er was, zou ze hem wel terugpakken met iets. Liam legde met een soepele beweging de pijlen terug in de koker, legde zijn boog naast zich. "Hoe oud ben je?" Hij ging zitten, klopte hij met zijn hand op de grond en Ivy zat in een paar seconden naast hem, misschien niet eens één seconde. 'Uhm.. Is het erg als ik dat niet meer bijhoudt? Ik bedoel, ik denk dat ik anders zo rond de 8O zal zijn? Maar voor altijd 17, voor altijd hetzelfde uiterlijk. Nooit ouder dan dat. Jij? Ofja, eigenlijk domme vraag, dat kan ik zo weten..' Gegrinnik verliet haar keelgat en voor het eerst in hun hele gesprek, kwam er een glimlach op haar gezicht te staan. Iets wat ze niet vaak deed, simpelweg omdat ze hem wel.. mocht?
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Liam

avatar

Aantal berichten : 135
Punten : 1029

Character sheet
Leeftijd: Forever 17
Partner: I know I'm smexy, love
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   wo jan 25, 2012 7:32 pm

De grijns op Liams gezicht verdween, net zoals de duizende pretlichtjes die normaal altijd in zijn ogen op en neer dansden toen Ivy vroeg waarom hij vampieren niet meer vertrouwde. Auwtsch, gevoelig onderwerp. De beelden van de ergste dag van zijn leven kwam terug naar boven en even wist hij niet wat te zeggen. Hij had gezworen om niemand ooit over die dag te vertellen, maar bij Ivy kon hij wel een uitzondering maken, ze kwam er met haar gave toch achter. "Ik vertrouw geen vampieren meer omdat sommige van hen hun eigen soort hebben verraden en vermoord." De laatste woorden waren meer een fluistering, maar Ivy had net als hem waarschijnlijk wel een goed gehoor dus moest het voor haar niet moeilijk zijn om die woorden toch te verstaan. "En ik heb nooit gezegd dat jíj specifiek snel iemand vermoordt. Alleen dat de vampieren die mensenbloed drinken snel een mens vermoorden." De vrolijkheid die altijd wel over hem lag keerde langzaam terug terwijl hij de beelden terug naar de achtergrond probeerde te dwingen. Jade was een prachtige vrouw geweest met een mooi lichaam en lange donkerbruine haren met pijpenkrullen. Niet zo van die krullen die altijd in elkaar hingen, maar zo'n die mooi naar beneden liepen. Geduldig legde Liam uit wat nu precies zijn gave was en dat het 'ding' dat hij in zijn hand hield een boog was. 'Werkt dat altijd, ookal zou ik hem zo snel mogelijk proberen te ontwijken? Gaat de pijl dan de kant van mij op, waar ik naartoe ging?' Grijnzend knikte hij. Op sommige momenten vond hij het geweldig om die gave te hebben, maar op andere momenten vervloekte hij het dan weer, zoals toen hij die man gedood bij een wedstrijd. Gewoon het geen wat je wilde verkeerd interpreteren en je hebt een moord die zeker niet de bedoeling was op je geweten. "De pijl buigt altijd af als diegene opwie ik het gemunt heb een stap opzij gaat, maar op dit moment ben ik niet echt in de moed om het te demonstreren." Na die woorden stopte hij de pijlen weg en ging zitten. De jongen vertrok geen spier toen Ivy in een flits naast hem zat, hij was het inmiddels al gewoon van zichzelf. 'Uhm.. Is het erg als ik dat niet meer bijhoudt? Ik bedoel, ik denk dat ik anders zo rond de 8O zal zijn? Maar voor altijd 17, voor altijd hetzelfde uiterlijk. Nooit ouder dan dat. Jij? Ofja, eigenlijk domme vraag, dat kan ik zo weten..' Hij lachte. Zo erg was het niet dat je als vampier je leeftijd vergat. "Om je die moeite te besparen zeg ik het wel even. Ik ben, net als jij dus, op zeventienjarige leeftijd veranderd door een vrouw. Zo'n tien jaar later trouwde ik met haar en we zijn twintig jaar lang samen geweest tot een paar vampieren haar vermoorden. Waarom weet ik nog altijd niet. Dit is zo ongeveer zestig jaar geleden gebeurd dus je kunt zeggen dat ik 127 jaar oud ben." Het was een simpel rekensommetje, maar wel eentje die hij kon onthouden.


Laatst aangepast door Liam op wo feb 08, 2012 6:29 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy

avatar

Aantal berichten : 56
Punten : 443

Character sheet
Leeftijd: 1 8 .
Partner: Love you once, love you still. Always want, always will. ~
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   vr jan 27, 2012 6:01 pm

- i v y .

Ineens verdween de grijns op zijn gezicht na haar vraag, misschien had ze het daarnet wel niet moeten vragen. Soms met haar stomme vragen, soms was ze namelijk nogal een flapuit, zei ze alles wat ze dacht.. Maar nu niet zo eigenlijk. "Ik vertrouw geen vampieren meer omdat sommige van hen hun eigen soort hebben verraden en vermoord." Liam sprak zo te horen uit ervaring. Een koude rilling streek even over haar rug heen, gelukkig had zij zoiets nog niet echt meegemaakt. Maar zo te merken had niet iedereen dat geluk, hoewel Liam haar wel aardig leek, ook was, dat in haar ogen dus niet verdiende. "En ik heb nooit gezegd dat jíj specifiek snel iemand vermoordt. Alleen dat de vampieren die mensenbloed drinken snel een mens vermoorden." 'Klopt.. Ik doe dat ook bij een mens, maar niet zo snel. In al die jaren heb ik me wel iets kunnen berheersen, dus alleen als ik dorst heb, laat ik me gaan, kan ik me niet meer beheersen. Dus opzich, had je niet ongelijk.' Even liet Ivy een opgeluchte zucht uit haar keelgat ontsnappen, bleef ze goed luisteren naar alle geluiden in de omgeving. Bij haar vraag knikte Liam grijnzend. "De pijl buigt altijd af als diegene opwie ik het gemunt heb een stap opzij gaat, maar op dit moment ben ik niet echt in de moed om het te demonstreren." Damn, dat was nog wel eens handig ook dan, alleen was het nadeel dat je altijd die pijlen en boog bij moest hebben, anders had je niks aan de gave die je had gekregen. Ivy dacht dat ze deze gave had omdat ze altijd al veel van mensen had geweten, hoewel ze die niet eens zo goed kende. Daarom geloofde ze ook wel dat als je vampier werd de dingen die je toen goed kon, nog beter werden ontwikkeld. Bij haar was dus dat ze altijd al veel van mensen had geweten geweest, en eerlijk gezegd kon ze niet meer zonder die gave. Het maakte alles makkelijk om achter alles van een persoon te weten te komen. Natuurlijk wist bijna niemand dat ze dat kon zien bij iedereen die ze tegen kwam, ze maakte het niet graag openbaar. "Om je die moeite te besparen zeg ik het wel even. Ik ben, net als jij dus, op zeventienjarige leeftijd veranderd door een vrouw. Zo'n tien jaar later trouwde ik met haar en we zijn twintig jaar lang samen geweest tot een paar vampieren haar vermoorden. Waarom weet ik nog altijd niet. Dit is zo ongeveer zestig jaar geleden gebeurd dus je kunt zeggen dat ik 127 jaar oud ben." Met een glimlach knikte ze naar hem, hij wás dus getrouwd geweest, wás. Dat was dus dat andere vampieren zijn vrouw hadden gedood, waardoor hij vampieren niet snel meer vertrouwde. 'Betekend dat ook, dat je mij ook niet vertrouwt?' Misschien een rare vraag, maar op de een of andere manier vroeg ze het haarzelf gewoon af. 'Zo zie je trouwens wel weer, dat sommigen niet tegen het geluk van anderen kunnen..' Ivy haatte het. Altijd van die andere wezens die er weer niet tegen konden dat iemand anders wel geluk had gevonden en hun niet, dat ze daarom maar iemand gingen doden zonder reden. Nouja, een reden die Liam niet wist. Misschien hadden ze het helemaal niet uit jaloezie gedaan, maar toch dacht Ivy altijd dat dat een reden was, want zo ging het soms wel.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Liam

avatar

Aantal berichten : 135
Punten : 1029

Character sheet
Leeftijd: Forever 17
Partner: I know I'm smexy, love
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   vr jan 27, 2012 9:01 pm

Water had hem altijd een goed gevoel gegeven, vooral de zee dan. De golven van de zee waren vrij, konden doen wat ze wilden. Zo voelde hij zich op sommige momenten ook, vrij. Maar als hij zich dan eens slecht voelde ging hij naar de zee, of zoals nu naar een meer met zijn gitaar om een liedje te maken. Het was wel leuk om nu iemand te hebben waarmee hij kon praten, even terug sociaal bij kon zijn. 'Klopt.. Ik doe dat ook bij een mens, maar niet zo snel. In al die jaren heb ik me wel iets kunnen berheersen, dus alleen als ik dorst heb, laat ik me gaan, kan ik me niet meer beheersen. Dus opzich, had je niet ongelijk.' Ha, dus ze gaf toe dat ze snel mensen vermoordde, maar dan alleen als ze echt dorst had. Veel vampieren die ooit mensenbloed hadden gedronken, zeiden altijd dat Liam het ooit eens moest proberen, maar telkens had hij het geweigerd. Hij kon zich redelijk goed beheersen, maar als er echt veel bloed bij hem in de buurt vergoten zou worden zou hij zo een mens aanvallen. 'Betekend dat ook, dat je mij ook niet vertrouwt?' Door die vraag werd hij even van zijn stuk gebracht. Tja, dat was wel een goede vraag waarop hij een gepast antwoord moest geven. "Weet je, het zit zo..." Even stopte hij om zijn antwoord goed te formuleren en begon opnieuw. "Ik zou niet weten hoe het komt, maar ik vertrouw je zelfs meer dan mensen." Het was raar, maar wel de waarheid. 'Zo zie je trouwens wel weer, dat sommigen niet tegen het geluk van anderen kunnen..' Dat waren veel mensen, jaloers en door die jaloezie gingen ze smerige dingen doen. Lichte woede kwam in hem omhoog, maar hij onderdrukte het. Liam was niet iemand die snel woedend werd, maar als hij het werd was het oppassen voor diegene die ervoor gezorgd hadden.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy

avatar

Aantal berichten : 56
Punten : 443

Character sheet
Leeftijd: 1 8 .
Partner: Love you once, love you still. Always want, always will. ~
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   vr jan 27, 2012 10:12 pm

- i v y .

Haar blik gleed naar de lucht, kwamen er een paar vogels tevoorschijn op haar netvlies die allemaal achter elkaar aan fladderde. Grappig gezicht, dat wel. Ooit wilde Ivy wel eens voelen hoe het voelde om zo hoog te kunnen vliegen, zo vrij te kunnen zijn. Zonder zorgen leek het haar wel, meegenomen worden door de wind, fladderen met je vleugels en de juiste weg vinden door naar beneden te kijken en gewoon op je instinct af te gaan, vrijheid hebben, van niemand last hebben. Ivy had sowieso minder mogelijkheden gekregen nu ze vampier was, had ze al wensen op gegeven, wensen die ze graag had gewild.. Maar niet meer kon. Bijvoorbeeld ouder worden, een gezin krijgen met iemand waar ze zielsveel van hield. Alleen had ze die nog niet gevonden, die zal ze ooit wel eens vinden op haar pad, dat kwam nog wel, zou van zelf gebeuren. "Weet je, het zit zo..." Liam' woorden haalde haar uit gedachten. "Ik zou niet weten hoe het komt, maar ik vertrouw je zelfs meer dan mensen." Een glimlach stond nu rond haar lippen, goed om te weten,
 dat terwijl ze niet eens zo 'normaal' deed.. 'Dat is wederzijds..' Breed glimlachend keek ze Liam aan. Ja, ze mocht hem echt, dit keer meende ze het. Hopelijk zou ze hem vaker zien, want ze wist nu al dat dit een goede vriendschap zou kunnen worden. Natuurlijk had ze ook nog haar andere beste vriend Dean, maar die kende ze al zo lang.. Dan was een net beginnende vriendschap gewoon veel minder waard. Maar toch, ze vertrouwde Liam nu wel echt. Lichte woede zag ze al aankomen bij Liam, zeker omdat hij terug dacht aan dat moment van vroeger. 'Rustig Liam.. Ze beseften niet, hoe dom ze waren.. Maar misschien vind je wel weer net zo iemand als Jade? Die zal natuurlijk nooit hetzelfde zijn, maar dan heb je wel weer iemand, die misschien jouw hart weer kan helen..' Ze hoopte het echt voor hem, want hij verdiende het gewoon.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Liam

avatar

Aantal berichten : 135
Punten : 1029

Character sheet
Leeftijd: Forever 17
Partner: I know I'm smexy, love
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   za jan 28, 2012 10:34 am

Liam kneep zijn gouden ogen even dicht en liet het geluid van stromend water door zijn gedachten lopen. Niets wat in zijn leven gebeurde speelde in zijn voodeel, alleen het feit dat hij Ivy had leren kennen misschien. In de voorbije zestig jaar had hij niets meer gevoeld dat op vriendschap of iets dergelijks leek, tot nu dan. 'Dat is wederzijds..' Zijn ogen gingen terug open en glimlachend keek hij haar aan. Het was fijn om eindelijk iemand tegen te komen die je kon vertrouwen en die je mocht. Het was nog altijd leuker om iemand van je eigen soort als vriend te hebben waardoor je niet bang hoeft te zijn dat je de persoon voor je zou leegzuigen. Woede kroop weer in hem omhoog en hij moest diep in en uit ademen om tot rust de komen. Het liefst zou hij nu een boom om willen slaan, maar hij hield zich in. 'Rustig Liam.. Ze beseften niet, hoe dom ze waren.. Maar misschien vind je wel weer net zo iemand als Jade? Die zal natuurlijk nooit hetzelfde zijn, maar dan heb je wel weer iemand, die misschien jouw hart weer kan helen..' Het diep in en uit ademen en de woorden van Ivy hielpen wel. Met veel moeite kon hij zich terug beheersen. Met een zucht liet Liam zich achterover vallen en keek naar de lucht. Jade bevond zich nu daar ergens tussen die wolken en was waarschijnlijk gelukkig. "Misschien kom ik inderdaad wel zo iemand tegen, maar er zou altijd een lege plaats overblijven." Ergens hoopte hij wel dat iemand het verstikende gevoel dat hij zestig jaar lang gevoelt had kon wegnemen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy

avatar

Aantal berichten : 56
Punten : 443

Character sheet
Leeftijd: 1 8 .
Partner: Love you once, love you still. Always want, always will. ~
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   za jan 28, 2012 5:57 pm

- i v y .

Na haar woorden zag ze hoe Liam zijn ogen opende, haar aankeek en glimlachte. Het was altijd fijn om nieuwe vrienden te krijgen, een vriendschap te krijgen waar op gebouwd kon worden en ze haarzelf niet in hoefde te houden. Liam was zeker sterker dan haar, mensen waren dat niet. Toch zag ze wel dat Liam woede wilde uiten, maar het toch maar niet deed. Haar woorden leken te helpen, hij ademde diep in en uit en het leek dus of hij rustiger werd en zichzelf weer kon beheersen. Ze zag in haar ooghoeken hoe Liam zich achterover liet vallen en starend keek Ivy voor haarzelf uit, streek ze met haar vingertoppen een paar plukken bruin haar voor haar ogen vandaan en keek ze naar de horizon, het water en alles wat er nog omheen stond, het uitzicht was gewoon bijzonder mooi, iets wat je niet vaak zag. "Misschien kom ik inderdaad wel zo iemand tegen, maar er zou altijd een lege plaats overblijven." Meteen keek Ivy naar links, waar Liam nog steeds achterover op de ondergrond lag. 'Misschien? Ik weet het wel zeker. Wie kan er nou zo'n jongen afwijzen? Je vindt heus wel de ware, alleen moet je erin geloven..' Tijdens haar woorden had Ivy even met één vinger in zijn buik geprikt, giechelde ze lichtjes en bekeek ze hem even met haar bruine ogen. Liam moest er zelf in geloven. Hij was aardig, leuk en vooral niet lelijk. Iedere jongen zou jaloers op hem kunnen zijn. Ivy was er nu ook erg blij om dat ze hem als vriend kon hebben, dat ze altijd bij hem dingen kwijt kon. Of wacht.. Wáren ze wel vrienden? 'Hmm. Betekend het nu, dat wij vrienden zijn? Of, niet?' Stiekem hoopte ze het eerste, maar als Liam het niet wilde had ze daar ook vrede mee. Ivy zelf wist al heel veel dingen over hem, maar hij niet over haar. 'Ik weet trouwens veel over jou en jij niet over mij. Dus als je ooit iets wilt weten over mij, just ask me.' Glimlachend keek ze hem aan, liet ze haarzelf ook naar achteren vallen, naast Liam liggend en streek ze een paar bruine lokken uit haar gezicht. Een opgelaten zucht verliet haar keelgat, kijkend naar de wolken. Opzich had ze best veel medelijden, dat Liam het geluk van de liefde niet had, doordat een stelletje andere vampiers zijn vrouw hadden gedood. Ivy zelf had dat geluk ook niet, ook nooit gehad. Dat kwam meestal doordat ze vaak meer op haarzelf was, want als het een mens was ging het sowieso al moeilijk. 'Hoe voelt het trouwens, om te trouwen?' Aarzelend had ze de vraag gesteld, maar heel nieuwsgierig erna was ze wel. Dat was één van de dingen die Ivy vroeger dolgraag had gewild, maar nog steeds niet was gebeurd en zoals het er nu voor stond ook niet snel of helemaal niet ging gebeuren. Daarom vroeg ze het maar aan Liam, hij had het meegemaakt.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Liam

avatar

Aantal berichten : 135
Punten : 1029

Character sheet
Leeftijd: Forever 17
Partner: I know I'm smexy, love
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   za jan 28, 2012 8:39 pm

Met lichte tegenzin scheurde hij zijn blik los van de wolken om Ivy aan te kijken. "Iedereen kan me afwijzen, zo moeilijk is dat niet." De brede grijns die op zijn gezicht stond maakte duidelijk dat hij dit gewoon zei om haar een beetje te plagen, een klein beetje maar. 'Hmn. Betekend het nu, dat wij vrienden zijn? Of, niet?' Als Ivy een mens was geweest had hij de por in zijn buik niet eens gevoeld, maar het meisje was een vampier dus drukte ze harder dan een mens. Grinnikend porde Liam een paar keer terug vooraleer hij een stilte liet vallen, net deed alsof hij daar nog heel hard moest over nadenken. Dat beetje plagen werd met de minuut meer en meer en hij genoot ervan. Het was al een tijdje geleden dat hij zich nog op zijn gemak had gevoeld bij iemand, dus het antwoord had hij al snel gevonden. "Tuurlijk, wij zijn wel Best Friends hé," Zei hij op zo'n homo toontje met een wapperend handje dat het beeld helemaal afmaakte. Niet dat hij homo was, maar het was gewoon grappig om er even een na te doen. 'Ik weet trouwens veel over jou en jij niet over mij. Dus als je ooit iets wilt weten over mij, ask me.' Wat wilde hij over haar weten? Nu een vraag en misschien later nog eentje. De grijns, die eerst plaats had gemaakt voor een frons die liet zien dat hij nadacht, verscheen weer om zijn lippen en met twinkelende ogen keek hij haar aan. "Hoe gaat het?" Ja, eenmaal hij begonnen was met te plagen kon hij niet meer stoppen en daar hoorde het droog zijn bij. 'Hoe voelt het trouwens, om te trouwen?' Tja, hoe voelde dat. Het was een geweldige dag geweest, alleen het feit dat hij Jade per ongeluk van een klif in zee had geduwd had het een beetje verpest. Gelukkig was ze een vampier geweest, want anders had ze dat nooit kunnen overleven. Schuldbewust was hij op vampiersnelheid naar beneden gerend en had haar uit de zee gevist. Die gedachte bracht de jongen op een idee en snel stond hij op, schoof zijn armen onder Ivy's rug en knieholtes en hief haar op. Voordat ze iets kon zeggen liep hij naar het meer, telde tot drie en gooide haar in het water. "Nu weet je hoe Jade zich gevoeld had nadat we het ja-woord hadden gegeven." Ja, hij voelde zich helemaal op zijn gemak bij Ivy.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy

avatar

Aantal berichten : 56
Punten : 443

Character sheet
Leeftijd: 1 8 .
Partner: Love you once, love you still. Always want, always will. ~
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   za jan 28, 2012 9:56 pm

- i v y .

"Iedereen kan me afwijzen, zo moeilijk is dat niet." Ze zag hoe hij zijn blik weer op haar richtte en Ivy glimlachte terug. 'Hmm, vergeleken met anderen niet, zoals.. Nja. Ik kan even snel geen voorbeeld geven.' Langzaam dwarrelde haar blik weer af naar de horizon, zag ze hoe de wind al minder was geworden en zuchtte ze even. Liam reageerde immers al een tijdje niet op haar vraag of ze vrienden waren en aangezien Ivy ongeduldig was richtte ze zijn blik weer zijn kant op, keek ze hem vragend aan. Tuurlijk, wij zijn wel Best Friends hé," Grinnikend keek Ivy hem nu aan, hem even in zijn zij duwend. 'Dacht het wel, dan krijg jij van mij een mooie ketting met daaraan een hartje met 'bff'' erop. En ja, ik doe dat echt.' Plagend keek ze hem aan, Liam' actie was ook al zo droog geweest als maar kon; hij zwaaide met zijn hand op een gayachtige manier, iets wat een grappig zicht gaf. "Hoe gaat het?" Tja, zo'n vraag had ze wel kunnen verwachten van Liam, zo was hij wel om zoiets te vragen. 'Géweldig.' Ivy sprak het expres overdreven uit, maar zo voelde ze haarzelf eerlijk gezegd wel. Ze had in geen maanden zoveel lol gemaakt. Nja, dan was het jagen samen met een vriend van haar een uitzondering. Het was duidelijk te zien dat Liam' gezicht leek te schitteren bij haar vraag, zeker omdat hij terug dacht aan zijn trouwdag. Voor ze het door had en ze kon reageren had Liam haar opgepakt, liep hij met haar in zijn armen naar het meer. 'Whatthehell ga je do-' Voor ze haar zin af had gemaakt belandde ze met een plons in het water van het meer. Het meer bleek dus wel aardig diep te zijn. Even dook Ivy verder naar de bodem, zag ze een paar vissen zwemmen en was ze binnen 2 seconden weer boven, stak haar hoofd boven het water uit en greep ze naar de kant. Even kuchte ze een paar keer, meer omdat ze bang was dat er water in haar mond was gekomen. "Nu weet je hoe Jade zich gevoeld had nadat we het ja-woord hadden gegeven." Even keek ze lichtelijk boos naar boven, probeerde ze te doen alsof ze boos was, ookal was ze daar slecht in. 'Nou. Ben ik even blij dat ik Jade niet ben, of was. Ik ga wel met mezelf trouwen, ooit. Dan weet ik zeker dat ik nooit zo'n man krijg die dat doet.' Ondertussen klom Ivy uit het water, keek ze naar haar kleren die helemaal naar beneden drupten met grote druppels omdat ze helemaal kletsnat was. Haar haren plakten zich vast op willekeurige plaatsen rond haar gezicht, nek en rug en langzaam liet ze haarzelf zonder dat ze het door had op de grond zakken, zat ze zittend op de grond. 'Damn. Ik ben kletsnat.' Het was meer in haarzelf gemompeld dan tegen Liam. Hij had inmiddels haar vraag wel beantwoord en boos op hem kon ze immers niet worden. Snel stond ze weer op en keek ze hem aan. 'Bedankt voor de douche, al was die niet nodig geweest.' Even gleed haar blik naar beneden, keek ze naar haar kleding. Als ze straks thuis was, zou ze die wel even snel verwisselen na een lekkere warme douche. Ivy keek met haar oorspronkelijk rode, maar nu bruine ogen naar Liam en er verscheen langzaam weer een glimlach op haar gezicht bij het zien van hem. 'Volgensmij, zag dat er hilarisch uit. Al zeg ik het zelf.'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Liam

avatar

Aantal berichten : 135
Punten : 1029

Character sheet
Leeftijd: Forever 17
Partner: I know I'm smexy, love
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   zo jan 29, 2012 10:53 am

"Ja! Dan kan iedereen zien dat we bff's zijn." Grinnikend richte hij zijn blik terug op de wolken en keek hoe ze langzaam voorbij schoven. Liam had een goed gevoel voor humor en dat gebruikte hij altijd om mensen aan het lachen te maken of in dit geval een vampier. 'Géweldig.' Het antwoord op de eerste vraag die hem te binnen schoot. Hij kon gewoon niet snel een goede vraag bedenken, dus moest ze het daar maar even mee doen. Toen ze vroeg naar het gevoel van trouwen schoot er een geweldig idee bij hem binnen, dan kon ze meteen voelen hoe leuk het was om te trouwen. Zonder op protest of vragen te letten pakte hij Ivy op, liep met haar naar het meer en gooide haar in het water met de mededeling dat Jade zich zo zou hebben gevoelt nadat hij haar per ongeluk van een klif had geduwd. De jongen klapte bijna dubbel van het lachen toen Ivy hem met een boze blik aankeek. 'Nou. Ben ik even blij dat ik Jade niet ben, of was. Ik ga wel met mezelf trouwen, ooit. Dan weet ik zeker dat ik nooit zo'n man krijg die dat doet.' Met zijn vingers veegde hij een maar tranen van het lachen van zijn wang af en hikte nog wat na. "Dat krijg je waarschijnlijk alleen met mij, want Vampiers die zo onhandig zijn als ik bestaan niet." Ja, hij was redelijk onhandig voor een vampier, maar dat maakte het alleen maar grappiger. Liam ging naast haar op zijn hurken zitten terwijl hij moeite probeerde te doen om niet terug in lachen uit te barsten. 'Bedankt voor de douche, al was die niet nodig geweest.' Snel trok hij zijn vest uit en legde die over Ivy's schouders. "Hier, dan hoeft niet iedereen te zien dat je kleren vol hangen met van die vieze dingen die in het meer zitten en graag gedaan hoor." De purpere vest was waarschijnlijk te groot voor haar, maar beter dat dan niets hé. Nu zat hij hier doodleuk in zijn t-shirt met een grote grijns op zijn gezicht. 'Volgensmij, zag dat er hilarisch uit. Al zeg ik het zelf.' Nog altijd grijnzend en met de pretlichtjes die in zijn gouden ogen dansten knikte hij uitbundig van ja. "Moet ik je naar huis brengen, of loop je liever zelf kletsnat door de straten?" Misschien kon hij, als ze schone kleren had aangetrokken, haar meesleuren naar de discotheek wat verderop, want iets anders had hij toch niet te doen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy

avatar

Aantal berichten : 56
Punten : 443

Character sheet
Leeftijd: 1 8 .
Partner: Love you once, love you still. Always want, always will. ~
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   zo jan 29, 2012 9:20 pm

- i v y .

Haar ogen richtte zich op Liam, hij veegde met zijn vingers een paar tranen onder zijn ogen vandaan. Ze moest toegeven, als zij het bij iemand had gedaan, had ze het vast en zeker ook grappig gevonden, dus ze kon het hem niet kwalijk nemen. "Dat krijg je waarschijnlijk alleen met mij, want Vampiers die zo onhandig zijn als ik bestaan niet." Grijnzend keek ze hem nu aan. 'Nou dat hoop ik dan maar.' Ivy moest er niet aan denken om op haar bruiloft in het water te vallen. Maar doodgaan zou ze waarschijnlijk toch niet, nouja, dat was wel zeker. Nog steeds zat ze op de grond, zag ze hoe hij naast haar hurkte. Ineens voelde ze zijn vest om haar schouders en keek ze omhoog naar Liam, keek ze hem recht in zijn ogen aan. "Hier, dan hoeft niet iedereen te zien dat je kleren vol hangen met van die vieze dingen die in het meer zitten en graag gedaan hoor." Glimlachend trok ze het vest beter aan door haar armen erin te doen en ritste ze hem dicht. Hij was natuurlijk wel veels te groot, maar beter dan niets. Anders zagen ze alle dingen uit het meer aan haar hangen, dit was beter. Natuurlijk vond ze het erg aardig van Liam, nu zat hij namelijk in een T-shirt. 'Heb jij het zelf niet koud zo?' Ivy was blij dat hij zijn vest had gegeven, maar voor haar hoefde hij geen kou te lijden. Dat echt niet. "Moet ik je naar huis brengen, of loop je liever zelf kletsnat door de straten?" Even dacht ze na. Als Liam mee zou gaan, was ze in iedergeval niet alleen en kon ze meer tijd met hem doorbrengen, iets wat haar wel leuk leek. Ze hield wel van zijn humor. En anders moest ze nu ook nog eens kletsnat door de straten. 'Als je me naar huis wilt brengen, graag. Anders moet ik kletsnat door de straten, ik denk niet dat ik daar zo blij van wordt als iedereen me zo ziet.' Snel stond Ivy op en keek ze vragend naar Liam. Was hij met de auto dan, ofzo? Nja, ze wist alleen dat ze sowieso niet meer alleen naar huis zo gaan, iets wat beter was dan de planning was geweest. Alhoewel ze niet wist wat ze nadat ze haar nieuwe kleren aan had getrokken ging doen. Hmm, misschien maar even aan Liam vragen, wat hij ging doen dan.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Liam

avatar

Aantal berichten : 135
Punten : 1029

Character sheet
Leeftijd: Forever 17
Partner: I know I'm smexy, love
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   ma jan 30, 2012 10:03 pm

De purpere vest, zijn lievelingsvest, werd nu vuil omdat hij hem aan Ivy gaf die helemaal nat was en vol hing met van die smerige dingen. Nja, voor Ivy deed hij dat nog, gewoon omdat zij de enige in zestig jaar was waarbij hij zichzelf kon zijn. Zo moeilijk was het nu ook niet om een wasmichine op te zetten, of anders deed hij het ding wel naar de wasserij. Dan moest hij zelf geen moeite doen. 'Heb jij het zelf niet koud zo?' Koud? Eens kijken, had hij het koud? Simpel antwoord: neen. "Nee hoor, hou hem maar gerust aan." Hij moest toch iets terugdoen, omdat ze ervoor gezorgd had dat hij zich op zijn gemak voelde en het was tenslotte zijn schuld dat ze nat en vies was. Het was het allemaal wel waard geweest en het was een goede training voor zijn lachspieren. Toen bij Jade was het ook best grappig geweest, maar toen had hij gedacht dat ze boos ging zijn, niet dus. Net als Ivy was ze niet lang boos kunnen blijven, omdat hij van die zielige puppyoogjes had opgezet. Wie kon er nu op zo'n schattig kereltje als hem kwaad blijven? 'Als je me naar huis wilt brengen, graag. Anders moet ik kletsnat door de straten, ik denk niet dat ik daar zo blij van wordt als iedereen me zo ziet.' En nu pas besefte hij dat ze een probleem hadden. Zijn auto stond ergens in het dorp geparkeerd en om daar te raken moesten ze een stukje door de straten wandelen. "Eum... Een paar mensen gaan je zo wel zien, maar ik kan ervoor zorgen dat ze niet echt zien dat je nat bent?" Grijnzend sloeg hij een arm om haar schouders heen, zette de kap van zijn vest op haar hoofd en liep richting de bewoonde wereld. Sommige mensen keken hen met een rare blik in hun ogen na. Waarschijnlijk niet omdat ze zagen dat Ivy nat was, maar omdat hij in een t-shirt rondliep terwijl zij stonden te bibberen van de kou. Na een tijdje liep Liam met Ivy een parkeerterrein op en deed het portier van een zwarte Porsche open. "Na honderd jaar wil ik ook wel wat luxe," zei hij grinnikend waarna hij zelf ook in de auto ging zitten. "Waar woon je ergens?"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy

avatar

Aantal berichten : 56
Punten : 443

Character sheet
Leeftijd: 1 8 .
Partner: Love you once, love you still. Always want, always will. ~
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   wo feb 01, 2012 9:38 pm

- i v y .

Even streek ze met haar ene hand over haar andere arm heen, zodat het vest iets dichter tegen haar natte kleren die eronder aan gingen zitten en keek ze op bij de woorden van Liam. "Nee hoor, hou hem maar gerust aan." Glimlachend stond ze daar, met een te groot vest, maar dat boeide haar niets. Het ging om het idee, zonder was ze sowieso niet om aan te zien.. Al die groene slierten van al het viezigheid van het meer. Bah. Ze zagen haar al aan komen, mensen die haar raar aankeken en vervolgens tegen elkaar begonnen te roddelen over haar. Daar wachtte Ivy niet echt op. Liam was gewoon.. súper aardig. Daarom had ze ook niet eens de poging gehad om boos om hem te kúnnen worden na zijn actie. Ze zag het namelijk al helemaal voor haar, een grappig gezicht zou het zijn geweest, maar dat is wqel meestal als je iets ziet. Dan lig je helemaal in een deuk, maar als het bij je zelf gebeurd, is de lol er vanaf. Ja, Ivy kende er alles van. Al werd ze niet snel boos, dus dat was al een hele opluchting voor iedereen, meestal kon ze ook wel lachen om alle grapjes die iedereen maakte. "Eum... Een paar mensen gaan je zo wel zien, maar ik kan ervoor zorgen dat ze niet echt zien dat je nat bent?" Eerst wilde ze nog vragen wat hij dan wilde doen, maar toen ze die grijns op zijn gezicht zag en een arm om haar schouders voelde, snapte ze zijn idee al. Dat zou inderdaad minder erg opvallen. Ook Ivy deed zo iets, maar dan legde ze haar arm op zijn rug en liet ze hem in zijn zij rustte. Misschien, kreeg hij het zo wel warmer? Wie weet. Hopelijk. Met z'n tweeën liepen ze door de straten, voelde Ivy de wind langs de capuchon van het vest waaien en enkele plukken in haar gezich waaien. Sommigen mensen keken hun inderdaad raar aan te kijken. Niet om het feit dat Ivy nat was, maar ze keken voornamelijk naar Liam. Die liep met een kort, dun T-shirtje terwijl hun stonden te bibberen van de kou, ookal stonden ze heel dik ingepakt en bijna te bevriezen. Tja, de wind was koud, maar het weer op zichzelf was gewoon normaal. Vond zij dan, dat was natuurlijk anders voor een mens. "Na honderd jaar wil ik ook wel wat luxe," Grinnikend stapte ze aan de andere kant in, ging ze zitten en sloot ze het portier weer achter haar. "Waar woon je ergens?" Tja, hoe ging ze dat uitleggen? 'Uhm.. Net het centrum uit, dan naar rechts en dan bij de alleenstaande huizen in die straat..' Damn, wat was ze weer goed in uitleggen. Nja, ze kwamen er wel. Sowieso.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Liam

avatar

Aantal berichten : 135
Punten : 1029

Character sheet
Leeftijd: Forever 17
Partner: I know I'm smexy, love
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   vr feb 03, 2012 7:46 pm

Het was best wel grappig om te zien hoe Ivy naast hem liep in een veel te grote vest. De starende blikken die de mensen op hem wierpen negeerde hij terwijl hij zich een weg daar de straten baande opzoek naar zijn zwarte Porsche. De auto had hem redelijk veel geld gekost, maar de erfenis van zijn vader en grootvader hadden ervoor gezorgd dat hij een klein fortuin had, telde dat nog eens bij het feit dat hij zo'n honderd jaar gewerkt heeft en je krijgt een slordige 10 miljoen. 'Uhm.. Net het centrum uit, dan naar rechts en dan bij de alleenstaande huizen in die straat..' Even keek Liam haar met een opgetrokken wenkbrauw aan. Hij moest dus zoeken naar een paar alleenstaande huizen. "Dus met die beperkte informatie moet ik jou huis gaan vinden, leuke uitdaging." Op zijn gemak reed hij met een grote glimlach op zijn gezicht door het centrum, was niet iemand die als een gek door de straten ging racen alleen omdat hij een coole auto had. Na een tijdje vond hij de weg die naar rechts afboog en reed deze in. "Zeg stop als we er zijn." Dat was vele origineler dan te vragen wat haar huisnummer was. Hij deed niet alles zoals iedereen, meer een buitenbeentje zegmaar. Niet dat iemand daar ooit last van had, ze zeiden er toch nooit iets van dus dat moest voor niemand een probleem zijn. Zachtjes begon Liam een liedje te neuriën dat Jade altijd onder de douche had gezongen. Als hij alleen was zong hij het meestal, maar nu wilde hij Ivy zijn zangtalent besparen. Niet dat hij niet kon zingen, maar er waren nog altijd heel veel mensen die tien keer zo goed als hem konden zingen. Zoals Jade. Zijn handen spanden zich hard rond het stuur bij die gedachte. Ze had zangeres willen worden, had beroemd willen worden en in een avond was die droom kapotgeprikt. Waarom waren sommige van zijn soortgenoten zo wreed? Het hoorde gewoon niet.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy

avatar

Aantal berichten : 56
Punten : 443

Character sheet
Leeftijd: 1 8 .
Partner: Love you once, love you still. Always want, always will. ~
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   di feb 07, 2012 9:03 pm

- i v y .

Ivy hoorde hoe de zwarte Porsche opstartte. "Dus met die beperkte informatie moet ik jou huis gaan vinden, leuke uitdaging." Grijnzend keek ze Liam' kant even op, knikte ze. Rustig reden ze door het centrum, keek Ivy even naar buiten met haar -nu- bruine ogen en stond er een scheve glimlach op haar gezicht. Zeg stop als we er zijn." Nogmaals knikte ze, het werd inmiddels al avond en nog steeds had Ivy niks bedacht om straks te gaan doen.. Bij het horen van het neurieën van Liam keek ze zijn kant op, glimlachte ze breed en wreef ze zachtjes met haar handen over elkaar. Het was mooi, ookal zong hij er niet eens op. Ivy hield er zelf ook altijd wel van om te zingen, maar of het mooi was.. Tja, ze zou maar zeggen; de douchekop was haar grootste fan. Nogmaals richtte Ivy haar blik naar buiten, merkte ze dat ze het huis naderden. 'Hier.' Ivy voelde hoe Liam de oprit van het grote huis opreed, de steentjes onder de autobanden knetterden en toen de auto tot stilstand werd gezet het hek achter hun weer automatisch dichtging. Snel opende ze de deur, sloot die met niet eens één spier aan te spannen en liep ze naar de voordeur, dus over de kleine steentjes en daarna een stukje over het gras om de weg te verkorten. Even graaide haar hand in haar jaszak en keek ze achter haar of Liam er ook aankwam. 'Ik zal wel even snel douchen en andere kleren aandoen, je kan.. Tv kijken, ofzo, kijk maar.' Er was namelijk veel te doen, dus hij mocht wel kiezen wat. De deur opende en snel stapte Ivy naar binnen, schoot ze haar schoenen uit en overhandigde ze Liam allerlei dingen, zoals een afstandbediening enzo, als hij iets anders wilde doen, zou hij het wel kunnen vragen. Maar ze moest nu even snel zijn. Ivy sprintte naar boven, stopte het purpere vest in het wasmachine en zette die aan zodat het vest straks weer schoon zou zijn. Voor de rest pakte ze haar nieuwe kleren die ze aan wilde doen, stopte ze haar vuile kleren in een wasmand en stond ze in een vampiersnelheid in de badkamer. Het water van de douche stroomde, toen het warm was ging ze er onderstaan en spoelde haar snel af. Snel stapte ze eruit, droogde ze haarzelf af en trok haar nieuwe kleren aan. Snel ruimde ze alles op, merkte ze dat het purpere vest helemaal schoon en droog was en pakte ze die mee naar beneden, naar Liam. Haar haren waren nog aan de puntjes een beetje nat, maar daar had ze niet zo'n last van eigenlijk.. Bij het zien van Liam dacht ze even na over haar vraag, schraapte ze haar keel bijna onhoorbaar. 'Zo.. Wat ga je nu doen?' Ja, ze was altijd wel nieuwsgierig, zeker als ze iemand nieuws ontmoette. Ivy merkte op dat ze het purpere vest nog helemaal opgevouwen in haar handen had en snel overhandigde ze het Liam. 'Zo, die is weer schoon. Dankje.' Glimlachte ze.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Liam

avatar

Aantal berichten : 135
Punten : 1029

Character sheet
Leeftijd: Forever 17
Partner: I know I'm smexy, love
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   vr feb 10, 2012 3:37 pm

Op het teken van Ivy draaide de zwarte porsche de oprit van een mooi uitziend huis op terwijl Liam ongeschokte bleef verder neurieën. Hij opende het portier nadat hij deauto had stilgezet en stapte uit. De jongen deed al een paar stappen naar de andere kant om het portier aan Ivy's kant ook al open te doen, maar ze was hem voor. Even haalde hij zijn schouders op en volgde haar naar de voordeur, deed geen moeite om helemaal rond te gaan en het gras te mijden. Normaal was het vreselijk onbeleefd om op het gras van iemand anders zijn of haar woning te gaan lopen, maar aangezien de eigernaresse het ook deed kon dat geen kwaad. 'Ik zal wel even snel douchen en andere kleren aandoen, je kan.. Tv kijken, ofzo, kijk maar.' Voor hij echt kon antwoorden werden er allerlei dingen in zijn handen geduwd en was Ivy al naar de badkamer verdwenen. Liam plofte neer op de bank voor de zetel en begon wat langs de kanalen te zappen. Nee, niet leuk. Dat ook niet, dat zeker niet. Na een tijdje kwam hij uit op een of andere politieserie en bleef geïnteresseerd kijken. net toen ze de dader bekend wilde maken kwam Ivy uit de badkamer en vroeg iets aan hem. Even legde hij zijn vinger op zijn lippen als teken dat ze even stil moest zijn en keek verder. "Ja, ik wist wel dat hij het gedaan had!" Riep hij vrolijk toen ze zeiden dat de buurman die vrouw vermoord had. Met een grote glimlach op zijn gezicht zette hij de tv uit en ging voor Ivy staan. Snel pakte hij Ivy op en wierp haar over zijn schouder. Het protest negerend gritste hij de sleutels van tafel, liep naar buiten en sloot de deur achter zich. Op vampiersnelheid klauterde hij soepel langs het hek naar boven en liep verder naar de discotheek. Aan de mensen die nog op straat rondliepen lette hij niet, die zouden toch alleen maar denken dat de wind ineens kwam opzetten. Voor de grote deuren van de discotheek kwam hij tot stilstand en zette Ivy neer. "Dit gaan de dus doen."
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy

avatar

Aantal berichten : 56
Punten : 443

Character sheet
Leeftijd: 1 8 .
Partner: Love you once, love you still. Always want, always will. ~
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   wo maa 14, 2012 4:33 pm





- i v y .



'Show me how to dance baby.'


Een glimlach verscheen rond haar lippen toen ze beneden kwam en Liam aangaf dat hij niet echt gestoord wilde worden omdat hij zo in het verhaal zat. Betekende dat dus dat hij zich had vermaakt in die tussentijd? Hopelijk wel, ze wilde niet saai over komen namelijk. Maarja, douchen na in het water gevallen te zijn was wel slim. Of eerder gezegd; geduwd te zijn. Na haar vraag wat hij hierna zou gaan doen, voelde ze hoe ze op werd getild en hoe ze wild begon tegen te werken. Bij een normaal mens zou ze nu losgelaten zijn, maar jammer genoeg was Liam even sterk -misschien wel sterker- dus ontsnappen aan zijn sterke greep leek wel onmogelijk, wat het eigenlijk ook wel was. Ze voelde hoe ze samen door de straten heen waaide, het leek wel of ze binnen niet eens een halve minuut voor een deur stonden. De deur van de discotheek. Normale mensen zouden hun niet eens op hebben gemerkt misschien, dat ze dachten dat het de wind was, hun snelheid was namelijk erg snel geweest. Bij zijn woorden grijnsde ze even. 'Mag ik hopen, dat je goed kunt dansen?' Het zal wel, Liam was misschien wel helemaal volmaakt als dat zo zou zijn. En eigenlijk, was dit niet echt eens zo'n slecht idee om te gaan doen. Het zou tijd doden, en tijd met Liam doorbrengen was in haar ogen erg gezellig. Het was dus zeker geen tijdverspilling. Ergens, was ze blij dat ze hem tegen was gekomen. Stel je voor dat dat niet was gebeurd? Dan zou ze vast iets saais aan het doen zijn.. 'Hmm. Zullen we dan maar?' Haar stem klonk uitdagend en een grote grijns sierde haar lippen.
Binnen was het niet om te zeggen helemaal stampvol, gewoon, normaal eerder. Dat was maar beter ook, ze voelde haar namelijk nooit zo op haar gemak in een hele volle ruimte. Want tja, ze kon altijd ineens iemand aanvallen. Die verleiding daartoe kon soms best wel eens groot zijn, maar nu wilde ze dat even niet. Ivy was samen met Liam, het zou schamend zijn als ze ineens naar buiten moest gaan omdat haar zin naar bloed te groot werd. Dat zou gewoon genânt zijn. Misschien.. Zou ze ook maar eens moeten proberen wat Liam deed, dierenbloed drinken. Het leek haar dan wel niet zo lekker als mensenbloed maar.. Ze hoefde er geen mensen voor te doden en op den duur zou haar zin naar bloed misschien wel minderen worden als Ivy in de buurt van mensen zou zijn. Het viel te proberen. Tja, ze zou nog wel eens aan Liam vragen of ze eens met hem mee mocht op jacht? Proberen kon altijd, maar of ze zou overstappen op dierenbloed? Wie weet. Ivy knipperde even met haar ogen om uit haar gedachtes te komen en ze keek even om haarzelf heen. Niet dat ze allerlei informatie wilde van alle mensen hier, toch kon ze er niks aan doen dat dat automatisch in haar hoofd kwam. 'Ian. Quinty. Yasmin. Hm.' Even keek ze de mensen aan die zo heetten terwijl ze ritmisch op de beat van de muziek meedanste. 'Interessant.' Na die woorden keek ze weer voor haar, Liam stond er nog wat een glimlach op haar gezicht bezorgde. Het was raar dat het leek of ze hem al jaren kende, terwijl het feitelijk niet eens een dag was. Raar. Dat had ze nog nooit meegemaakt eigenlijk. 'Goede muziek, right?' Haar ogen leken even voor een moment te twinkelen. Nouja, haar nu bruine ogen, want normaal waren die rood. Die bedekte ze dan met bruine kleurlenzen. Niemand die het dan zag, anders viel het te veel op en dat wilde ze juist voorkomen.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Liam

avatar

Aantal berichten : 135
Punten : 1029

Character sheet
Leeftijd: Forever 17
Partner: I know I'm smexy, love
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   vr maa 23, 2012 7:38 pm

Zijn mondhoeken krulden om in een brede grijns toen Ivy begon tegen te werken. Het hielp niet echt veel, want Liam was echt niet van plan om haar los te laten voordat ze op hun bestemming waren aangekomen. Bij het grote gebouw bleef hij staan en zette het meisje op de grond. 'Mag ik hopen, dat je goed kunt dansen?' Dansen. Hij kon dansen op snelle muziek. Op een bal moest je hem niet zetten, want doen zou hij waarschijnlijk door de grond zakken van schaamte. Hij had het een keer geprobeerd en zijn danspartner was na een tijdje met blauwe voeten en een trauma naar huis gegaan. "Op dit soort muziek kan ik wel dansen." Met nog altijd die brede grijns op zijn gezicht geplakt ging hij een paar passen achteruit, nam een aanloop en maakte een flikflak die hij eindigde door zijn armen als een slang te laten bewegen. "Misschien moet ik die trucjes voor binnen houden," mompelde hij meer tegen zichzelf dan tegen Ivy en gretig knikte hij toen ze vroeg of ze dan maar naar binnen zouden gaan. Even ging hij met zijn hand door zijn bruine haren en volgde haar naar binnen. Eenmaal binnen liet hij zijn goudkleurige ogen even over de aanwezige mensen glijden. Het was niet druk, en goed teken. Hij had misschien wel geleerd om zichzelf te beheersen, maar als er echt veel mensen in een ruimte waren en eentje bloedde er kon het zijn dat hij zichzelf echt niet meer kon inhouden. Ze stonden wat aan de kant te kijken, allebei in gedachten verzonken. De mensen die meerdere blikken op hun wierpen merkte hij niet eens op. Ook niet toen er iemand heel verleidelijk naar hem glimlachte. Natuurlijk keek hij nog naar de meisjes, hij was nog altijd een man, maar ergens met een meisje was lette hij niet op de andere vrouwen. 'Ian. Quinty. Yasmin. Hm.' De woorden haalde hem uit zijn gedachten en vragend keek hij haar aan. Oh ja, Ivy had een gave om informatie van mensen te verkrijgen door ze een keer aan te kijken. 'Goede muziek, right?' De glimlach verscheen terug op zijn gezicht en hij pakte Ivy's pols vast. "In het midden van de dansvloer is het veel gezelliger." Op de dansvloer liet hij haar los en bewoog wat op het ritme van de muziek. Even verdween alles en iedereen om hem heen en daarom zag hij niet dat er iemand achter hem opgedoken was. Per ongeluk botste hij tegen die persoon aan waardoor deze languit op de grond kwam te liggen. "Sorry." Liam stak zijn hand uit en had er ook meteen spijt van zijn het meisje die aanraakte en haar hand meteen terugtrok. Hij had zijn handen ook eerst boven een vuur moeten houden voordat hij naar hier kwam. Na een paar twijfelende seconden greep ze zijn hand toch beet en liet zich rechttrekken. Argwanend bleef ze hem aankijk, maar hij haalde alleen zijn schouders op en wende zich terug tot Ivy. "Oeps."


Meh
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy

avatar

Aantal berichten : 56
Punten : 443

Character sheet
Leeftijd: 1 8 .
Partner: Love you once, love you still. Always want, always will. ~
Soort: Vampier

BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   za apr 14, 2012 10:15 pm





- i v y .






~~~~~~~~~~
"Op dit soort muziek kan ik wel dansen." Even schudde ze haar hoofd. 'Dat hoop ik dan maar voor je.' Niet dat het haar wat uitmaakte of Liam wel kon dansen of niet, als ze zelfs voor gek zouden staan, zou zij haarzelf niet schamen. Echt niet. Eerlijk gezegd had ze haarzelf nog nooit écht geschaamd. Moest je voorstellen, als zij had gejaagd en heel haar mond vol bloed zat, op sommige momenten, dan schaamde ze haarzelf echt niet hoor, dus dit keer was immers helemaal niet zo erg, mocht hij niet kunnen dansen. Ivy zag in haar ooghoeken op een fractie van een seconde dat Liam ineens bewoog, terwijl zij haar ogen toen richtte op hem en zijn 'move' zag. "Misschien moet ik die trucjes voor binnen houden," Een glimlach verscheen op haar gezicht. 'Wel.. Doe wat je niet laten kunt.' Even porde Ivy hem zachtjes in zijn buik. Nouja, zachtjes, voor haar doen tenminste wel.
Hopelijk zou er niemand zijn die glas zou laten vallen en dat er dan iemand in trapte en ging bloeden, als dat zou gebeuren, zou Ivy nog niet weten of dat ze haarzelf wel helemaal in kon houden. Zelfs de geur van de normale mensen zonder dat ze bloedden, liet haar hersenen de wil naar de verse smaak van bloed heel erg versterken, maar op de een of andere manier voelde ze haarzelf wel veilig bij Liam. Net of hier niemand iets zou gebeuren, dat ze haarzelf gewoon kon blijven en niet een wild beest werd, een beest waar niemand hier van wist van het bestaan, behalve Liam dan tenminste.. Hij was er zelf een, en eigenlijk wist ze niet eens of hij dezelfde wil naar bloed had net als haar. Hopelijk voor hem had hij dat niet, want zij werd nu al gek. Ach dansen zou wel een afleiding zijn.. Ineens voelde ze een aanraking met iemand, niet iemand die warmer was, maar van de zelfde warmte als haar, Liam waarschijnlijk. Snel keek ze op, uit haar gedachten terug naar het reallife terug en was haar oplettendheid weer helemaal perfect. Aan haar pols werd ze dus vastgepakt. "In het midden van de dansvloer is het veel gezelliger." Met een knik liet ze haarzelf meesleuren naar de dansvloer. Eenmaal daar aangekomen zag ze hoe Liam op het ritme van de muziek begon te bewegen en zonder twijfel deed ze hem na. Het leek ineens of ze alleen nog maar goed de muziek om haar heen hoorde, niet eens meer de stemmen van mensen die luid aan het praten waren ofzo, nee helemaal niks. Ineens stopte ze toen ze iets zag gebeuren voor haar, Liam was dus blijkbaar zó geconcentreerd op het dansen, dat hij iemand had aangeraakt en die dus op de grond was beland. Natuurlijk draaide Liam zichzelf om, hielp diegene overeind, niet beseffend dat zijn handen natuurlijk ijskoud waren. Niet veel later draaide hij zijn lichaam weer naar de kant van Ivy toe. "Oeps." Grinnikend keek ze hem aan, hoofdschuddend. 'Ach, die heeft vast niks door.' Hopelijk voor hem dan, anders zou hij nog ook iets aan moeten gaan leggen aan diegene ook, dat was niet zo heel simpel wist ze uit eigen ervaringen..

-Nietaf.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: It isn't fair [Ivy]   

Terug naar boven Go down
 
It isn't fair [Ivy]
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Twilight :: Zuiden :: Meer-
Ga naar: